.: open - minded :.

Φρειδερίκος Νίτσε - Ο Μοναχικός

2011-06-01T13:28:00.001+03:00

Σιχαίνομαι ν' ακολουθώ, σιχαίνομαι και να
καθοδηγώ.
Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Ούτε και
τούτο!
Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του φόβο δεν
προκαλεί.
Και μόνον όποιος φόβο προκαλεί μπορεί να
οδηγήσει άλλους.
Σιχαίνομαι ακόμα και να καθοδηγώ τον εαυτό
μου!
Μ' αρέσει, όπως στα ζώα του δάσους και της
θάλασσας
να χάνομαι για λίγο
να κάθομαι ανακούρκουδα σε μια ερημιά
και να στοχάζομαι
να ξαναφέρνω πάλι πίσω τον εαυτό μου από
μακριά
πλανεύοντάς τον για να γυρίσει ξανά σ' εμένα.

Περι "αγανακτισμένων"

2011-05-27T23:48:00.002+03:00

Τις τελευταίες μέρες έχει γίνει ένας σχετικός σάλος με το λεγόμενο κίνημα των "αγανακτισμένων".
Δεκάδες χιλιάδων συμπολιτών μας, με την παρούσα κατάσταση, αποφάσισαν να δηλώσουν την διαμαρτυρία τους, κάνοντας ειρηνική κατάληψη της πλατείας συντάγματος, καθώς και άλλων περιοχών ανά την ελλάδα, στα πρότυπα των ισπανών.
Και ναι, μιλάω για τους ίδιους πολίτες που στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσουν και πάλι ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, ή, στην καλύτερη περίπτωση, κανέναν συριζιότη. Ως εκεί φτάνει η αντίδρασή μας, βλέπετε.
Δεν επιθυμώ να τεθώ κατά της διαμαρτυρίας αυτής. Ίσως να αποτελεί την αρχή της επανάστασης για την χώρα μας, αλλά ίσως να είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει, όπως και τόσες άλλες.
Θέλω μόνο να κάνω ορισμένες επισημάνσεις, τροφή για την σκέψη που λέμε.

Πρώτον, τα δεκάδες γυμνασιόπεδα και λυκειόπεδα που βάφτηκαν, καλοπίστηκαν και είπαν αντί να πάνε στα σταρμπακς για τον καθιερωμένο καφέ με την παρέα, να περάσουν από το σύνταγμα. Για να μπορέσουν να επικαλεστούν και αυτά 'επαναστάτες', για να μπορέσουν και αυτά να χρησιμοποιήσουν το σύνθημα 'ο καναπες σας το κλουβί σας' και άλλα συναφή. Άλλωστε, η επανάσταση είναι της μόδας στις εποχές μας, να μείνουν αυτά απ'έξω;
Και πριν κοιτάξεις την οθόνη με απορημένο βλέμμα, όχι, δεν είσαι επαναστάτης επειδή κατέβηκες σε μια πορεία ή επειδή δεν έφαγες όλο το φαγητό σου.

Δεύτερον, την εντονότατη υποστήριξη αυτής της διαμαρτυρίας από τα ΜΜΕ. Ξαφνικά, τα Μ(έσα) Μ(αζικής) Ε(ξουδετέρωσης) γίνανε 'φίλοι' και 'συμπάσχοντες' του λαού. Τα ίδια μέσα που καθημερινά αγιάζουν το μνημόνιο και το ΔΝΤ, τους βασικούς 'εχθρούς' αυτής της κινητοποίησης.

Τρίτον, υπάρχει ένα οξύμωρο στην υπόθεση. Από πάντα, οι ειρηνικές διαμαρτυρίες είχαν σαν στόχο την εκδήλωση της αγανάκτισης των πολιτών προς τον εκάστοτε υπεύθυνο. Εφόσον η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά πως ο κόσμος έχει αγανακτίσει, τί νόημα έχει αυτή η διαμαρτυρία; Με ποιόν στόχο λειτουργεί; Ότι θα δει η κυβέρνηση πως ο κόσμος δεν μπορεί άλλο (που το ξέρει ήδη), θα τον λυπηθεί και θα πάρει πίσω το ΔΝΤ;
I don't think so, Jackie.
Άλλωστε ο Παπανδρέου σήμερα έδωσε ομιλία στην οποία ήταν παραδόξως άμεσος: καμία υποχώρηση, να ζήσει το ΔΝΤ, εκλογές το 2013, άντε και καμία συγκυβέρνηση με ΛΑΟΣ.

Έπαινοι, παρ'όλα αυτά, αξίζουν στις μικρές συγκεντρώσεις που έγιναν, και που είχαν σαν κέντρο την συζήτηση και την έκφραση των ατόμων. Αυτή ήταν η θετική πλευρά του όλου θέματος. Μόνο γι'αυτό αξίζει να πάει κανείς.

Ενημέρωση από την Κερατέα

2011-03-29T21:32:00.004+03:00

Από ότι φαίνεται οι Κερατάδες δεν θα σταματήσουν - αλλωστε, έχουν ένα Χ.Υ.ΤΑ. να φτιάξουν, και μια τάξη να επιβάλουν.

Εδώ θα δείτε σε live-streaming τι γίνεται: e-magazino.gr

και, από την γνωστή μας βαβυλονία θα βρείτε φωτογραφικό υλικό: babylonia.gr

Εν ψυχρώ εκτέλεση διαδηλωτή στο Μπαχρέιν

2011-03-17T20:03:00.002+02:00

Για άλλη μια φορά ανακαλύπτουμε πόσο λάθος είναι να δώσεις ένα όπλο σε έναν ψυχοπαθή και να τον ονομάσεις αστυνομικό.
Τα μέλη του σώματος τρομοκρατίας (κοινώς μπάτσοι), αυτή την φορά στο Μπαχρέιν, αποδεικνύουν πως, άμα γουστάρεις να σκοτώνεις, προσλαμβάνεσαι!

Wael Ghonim

2011-02-13T12:36:00.001+02:00

Αυτό το κείμενο προέρχεται κατευθείαν από το pitsirikos.net

Ο Αιγύπτιος διαδηλωτής Wael Ghonim -υψηλόβαθμο στέλεχος της Google για τη Μέση Ανατολή, ακτιβιστής και από τους πρωταίτιους, μέσα από το Facebook, της εξέγερσης στην Αίγυπτο- απήχθη από αστυνομικούς με πολιτικά στις 27 Ιανουαρίου και φυλακίστηκε.

Είχε πει ψέματα στο αφεντικό του, για να μπορέσει να συμμετάσχει στη διαδήλωση στο Κάιρο.

Το καθεστώς τον θεωρεί προδότη και υποκινούμενο, ενώ οι Αιγύπτιοι διαδηλωτές τον θεωρούν ήρωα - ο ίδιος λέει πως δεν είναι ούτε προδότης, ούτε ήρωας.

Χτες ο Wael Ghonim αφέθηκε ελεύθερος. Δεν γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί στην Αίγυπτο μετά τη σύλληψή του.

Στο βίντεο, η δημοσιογράφος του δείχνει φωτογραφίες των νεαρών Αιγυπτίων που σκοτώθηκαν στις διαδηλώσεις. Ο διάλογος είναι στα αραβικά, αλλά θα τα καταλάβετε όλα.

Στο τέλος, ο Wael Ghonim λέει "Λυπάμαι τόσο πολύ, αλλά ορκίζομαι στο Θεό ότι δεν φταίξαμε εμείς για τα θύματα της εξέγερσης, αλλά αυτοί που λυμαίνονται την εξουσία και αρνούνται να την αφήσουν. Συγγνώμη, φεύγω".

Monty Python - Η Φιλοσοφία στα...γήπεδα

2011-01-22T14:26:00.001+02:00

Ένα απίστευτο βίντεο από τους απίστευτους Monty Python. Απολαύστε!

Μπατσος της ΔΙΑΣ παρεσυρε και σκότωσε εφτάχρονο κοριτσάκι στο Μενίδι

2011-01-06T00:32:00.004+02:00

Ένας μπάτσος παρέσυρε δύο κοριτσάκια, από τα οποία το ένα είναι νεκρό και το άλλο είναι ελαφρά τραυματισμένο. Τα κοριτσάκια είχαν βγεί να πούν τα κάλαντα, και όπως λένε κάτοικοι του Μενιδίου (όπου και έγινε η δολοφονία) ο μπάτσος παρέσυρε το κοριτσάκι για 150 μέτρα και μετά ούτε κάν σταμάτησε να το βοηθήσει. Περισσότερα εδώ.

Μικέλης Άβλιχος - Χριστούγεννα

2010-12-22T14:04:00.001+02:00

Ένα ποίημα στο "κλίμα των ημερών", γραμμένο από τον Μικέλη Άβλιχο, για τη ζωή του οποίου πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

"ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται

χωρίς της Επιστήμης συνδρομή·

η θεία Φύσις κάνει για μαμμή

κι ο δράκος, σαν αρνί, θεός κοιμάται.

Αύριον, άντρας, σα ληστής κρεμάται –

νέα του κόσμου θέλει οικοδομή.

Σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή -,

πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται.

Διάκοι του Βάαλ, δεν είναι δικός σας

αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός,

που εκήρυξε για νόμο του τη χάρη.

Εσάς τιμή σας μόνη το στιχάρι.

Πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας,

κι είν’ ο Θεός σας, σαν κι εσάς, μιαρός!"

Κ.Π. Καβάφης - Μύρης· Aλεξάνδρεια του 340 μ.X.

2010-12-14T13:47:00.000+02:00

Την συμφορά όταν έμαθα, που ο Μύρης πέθανε,
πήγα στο σπίτι του, μ' όλο που το αποφεύγω
να εισέρχομαι στων Χριστιανών τα σπίτια,
προ πάντων όταν έχουν θλίψεις ή γιορτές.

Στάθηκα σε διάδρομο. Δεν θέλησα
να προχωρήσω πιο εντός, γιατί αντελήφθην
που οι συγγενείς του πεθαμένου μ’ έβλεπαν
με προφανή απορίαν και με δυσαρέσκεια.

Τον είχανε σε μια μεγάλη κάμαρη
που από την άκρην όπου στάθηκα
είδα κομμάτι· όλο τάπητες πολύτιμοι,
και σκεύη εξ αργύρου και χρυσού.

Στέκομουν κ’ έκλαια σε μια άκρη του διαδρόμου.
Και σκέπτομουν που η συγκεντρώσεις μας κ’ η εκδρομές
χωρίς τον Μύρη δεν θ' αξίζουν πια·
και σκέπτομουν που πια δεν θα τον δω
στα ωραία κι άσεμνα ξενύχτια μας
να χαίρεται, και να γελά, και ν’ απαγγέλλει στίχους
με την τελεία του αίσθησι του ελληνικού ρυθμού·
και σκέπτομουν που έχασα για πάντα
την εμορφιά του, που έχασα για πάντα
τον νέον που λάτρευα παράφορα.

Κάτι γρηές, κοντά μου, χαμηλά μιλούσαν για
την τελευταία μέρα που έζησε—
στα χείλη του διαρκώς τ’ όνομα του Χριστού,
στα χέρια του βαστούσ’ έναν σταυρό.—
Μπήκαν κατόπι μες στην κάμαρη
τέσσαρες Χριστιανοί ιερείς, κ’ έλεγαν προσευχές
ενθέρμως και δεήσεις στον Ιησούν,
ή στην Μαρίαν (δεν ξέρω την θρησκεία τους καλά).

Γνωρίζαμε, βεβαίως, που ο Μύρης ήταν Χριστιανός.
Aπό την πρώτην ώρα το γνωρίζαμε, όταν
πρόπερσι στην παρέα μας είχε μπει.
Μα ζούσεν απολύτως σαν κ’ εμάς.
Aπ’ όλους μας πιο έκδοτος στες ηδονές·
σκορπώντας αφειδώς το χρήμα του στες διασκεδάσεις.
Για την υπόληψι του κόσμου ξένοιαστος,
ρίχνονταν πρόθυμα σε νύχτιες ρήξεις στες οδούς
όταν ετύχαινε η παρέα μας
να συναντήσει αντίθετη παρέα.
Ποτέ για την θρησκεία του δεν μιλούσε.
Μάλιστα μια φορά τον είπαμε
πως θα τον πάρουμε μαζύ μας στο Σεράπιον.
Όμως σαν να δυσαρεστήθηκε
μ’ αυτόν μας τον αστεϊσμό: θυμούμαι τώρα.
A κι άλλες δυο φορές τώρα στον νου μου έρχονται.
Όταν στον Ποσειδώνα κάμναμε σπονδές,
τραβήχθηκε απ’ τον κύκλο μας, κ’ έστρεψε αλλού το βλέμμα.
Όταν ενθουσιασμένος ένας μας
είπεν, Η συντροφιά μας νάναι υπό
την εύνοιαν και την προστασίαν του μεγάλου,
του πανωραίου Aπόλλωνος — ψιθύρισεν ο Μύρης
(οι άλλοι δεν άκουσαν) «τη εξαιρέσει εμού».

Οι Χριστιανοί ιερείς μεγαλοφώνως
για την ψυχή του νέου δέονταν.—
Παρατηρούσα με πόση επιμέλεια,
και με τι προσοχήν εντατική
στους τύπους της θρησκείας τους, ετοιμάζονταν
όλα για την χριστιανική κηδεία.
Κ’ εξαίφνης με κυρίευσε μια αλλόκοτη
εντύπωσις. Aόριστα, αισθάνομουν
σαν νάφευγεν από κοντά μου ο Μύρης·
αισθάνομουν που ενώθη, Χριστιανός,
με τους δικούς του, και που γένομουν
ξ έ ν ο ς εγώ, ξ έ ν ο ς π ο λ ύ· ένοιωθα κιόλα
μια αμφιβολία να με σιμώνει: μήπως κι είχα γελασθεί
από το πάθος μου, και π ά ν τ α τού ήμουν ξένος.—
Πετάχθηκα έξω απ’ το φρικτό τους σπίτι,
έφυγα γρήγορα πριν αρπαχθεί, πριν αλλοιωθεί
απ’ την χριστιανοσύνη τους η θύμηση του Μύρη.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο (μέγας) Πέτρος Κροπότκιν

2010-12-09T22:23:00.002+02:00

Σαν σήμερα, στις 9 Δεκεμβρίου του 1842, γεννήθηκε ο Πιοτρ Κροπότκιν, από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχικού κινήματος.

Πατέρας του ο πρίγκιπας Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, αξιωματικός του στρατού του Τσάρου, και μητέρα του η Αικατερίνα Νικολάεβνα Σουλίμα, κόρη στρατηγού με φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή της, την οποία όμως ο Κροπότκιν θα χάσει σε νεαρή ηλικία. Ο θάνατός της θα την επηρεάσει καθώς ο πατέρας του θα ξαναπαντρευτεί μία αυταρχική γυναίκα και οι σχέσεις τους θα κλονιστούν. Ακολουθώντας την πορεία που ο πατέρας του χάραξε για κείνον, σε ηλικία 15 ετών θα βρεθεί στην επίλεκτη στρατιωτική σχολή, το Σώμα των Πριγκίπων.

Θα επιλέξει να μην υποταχτεί σε κάτι που δεν τον εκφράζει. Διαβάζει πολύ και επιδίδεται στην έκδοση μίας εφημερίδας. Αποφοιτώντας από τη σχολή θα ζητήσει να μετατεθεί σε σύνταγμα της Σιβηρίας. Τα πέντε χρόνια που θα παραμείνει εκεί αφιερώνεται σε γεωγραφικές έρευνες και μελέτες. Όταν θα του προταθεί η θέση του Γραμματέα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας, θα αρνηθεί. Το ίδιο θα κάνει και αργότερα. Θα απαρνηθεί όσους τίτλους του προτάθηκαν θέλοντας να αφιερώσει τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Κι αυτό θα είναι η αρχή της αναρχικής πορείας του.

Προκειμένου να μελετήσει το εργατικό κίνημα θα ταξιδέψει στην Ευρώπη. Πρώτη του στάση η Ελβετία και η Πρώτη Διεθνής της οποίας θα γίνει μέλος. Επόμενο βήμα η μύηση στον σοσιαλισμό, μέσω βιβλίων απαγορευμένων στη Ρωσία και επαφών του με σοσιαλιστές ηγέτες. Μέσα από την αναζήτηση θα καταλήξει στη δική του επιλογή. Τον κόσμο του αναρχισμού. Θα οδηγηθεί πίσω στη Ρωσία όπου και θα γίνει ενεργό μέλος μίας επαναστατικής ομάδας, των Τσαϊκόφσκι (μεγαλοαστοί και αριστοκράτες νέοι που μάθαιναν ανάγνωση, γραφή και ιστορία στον αμόρφωτο πληθυσμό), αρχίζοντας παράλληλα να αναπτύσσει τις θεωρίες του. Το 1876 θα φυλακιστεί. Μετά από δύο χρόνια θα καταφέρει να αποδράσει και θα ζήσει στην Ευρώπη, ταξιδεύοντας μεταξύ Ελβετίας, Γαλλίας και Μ. Βρετανίας. Θα ζήσει 40 δημιουργικά χρόνια στα οποία θα γράψει τα σπουδαιότερα έργα του.

Ανάμεσα σε αυτά ο ύμνος του αναρχοκομμουνισμού «The Conquest of Bread» («Η κατάκτηση του ψωμιού»), «Mutual Aid» («Αλληλοβοήθεια»), «Memoirs of a Revolutionist» («Αναμνήσεις ενός επαναστάτη»), «Fields, Factories and Workshops» («Αγροί, εργοστάσια, εργαστήρια»). Στα έργα του είναι διάχυτος ο επηρεασμός του από την Παρισινή Κομούνα που αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο της αναρχοκομουνιστικής θεωρίας του.

Στο «The Conquest of Bread» και το τρίτο κεφάλαιο «Αναρχοκομμουνισμός» ο Κροπότκιν γράφει:

«Κάθε κοινωνία που έχει καταργήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία θα αναγκαστεί, υποστηρίζουμε, να οργανωθεί στις γραμμές της Κομουνιστικής Αναρχίας. Η Αναρχία οδηγεί στον Κομουνισμό, και ο Κομουνισμός στην Αναρχία, που είναι και οι δυο τους εκφράσεις της κυρίαρχης τάσης στις σύγχρονες κοινωνίες, της αναζήτησης της ισότητας».

Ως αναρχοκομουνιστής δίνει μεγάλη έμφαση στη δύναμη της λαϊκής μάζας. «Οι κομουνιστικές οργανώσεις δεν μπορεί να αφεθούν να δημιουργηθούν από νομοθετικά σώματα που ονομάζονται κοινοβούλια, δημοτικά ή κοινοτικά συμβούλια. Πρέπει να είναι δουλειά όλων, μια φυσική ανάπτυξη, ένα παράγωγο της εποικοδομητικής μεγαλοφυΐας των μαζών.»

Βαθιά αντικαπιταλιστής, τοποθετούσε την απαρχή της κοινωνικής επανάστασης, στην ύπαρξη μίας ευημερούσας εργατικής τάξης που θα είχε θετικά αποτελέσματα στην παραγωγή χωρίς την παρεμβολή καμίας μορφής εξουσίας. Στη θεωρία του αντικαθιστά την ατομική ιδιοκτησία με την ελεύθερη διάθεση όλων των αγαθών και υπηρεσιών, θεωρώντας το σύστημα της καπιταλιστικής παραγωγής εμπόδιο για την πρόοδο και στέκεται απέναντι στο κράτος που την υπηρετεί, απορρίπτοντας τον μηχανισμό της αγοράς και το μισθολογικό σύστημα. Την ίδια ώρα, δεν αποδέχεται τα συστήματα του κολεκτιβισμού.

«Κατά τη γνώμη μας οι κολεκτιβιστές υποπίπτουν σε ένα διπλό σφάλμα στα σχέδιά τους για την αναδόμηση της κοινωνίας. Ενώ κάνουν λόγο για την κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος σκοπεύουν απ την άλλη να διατηρήσουν δύο θεσμούς που αποτελούν καθαυτή τη βάση του συστήματος αυτού και οι οποίοι είναι η Κυβέρνηση των Αντιπροσώπων και το Μισθολογικό Σύστημα» γράφει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον Πιοτρ Κροπότκιν το οικονομικό σύστημα θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή: «Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του» δηλαδή κάθε τι που παράγεται πρέπει να διανέμεται και να ανταλλάσσεται με βάση τις επιταγές της κοινωνίας και τις ανάγκες του καθενός.

Ο Κροπότκιν μετά τη σαραντάχρονη αναζήτηση του θα επιστρέψει στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1917, στα 75 χρόνια. Θα γίνει δεκτός με ενθουσιασμό από 60.000 Ρώσους και την προσωρινή επαναστατική Κυβέρνηση του Αλεξάντερ Κερένσκι. Και πάλι δεν θα συμβιβαστεί. Όταν θα του προταθεί η θέση του Υπουργού Παιδείας θα αρνηθεί. Παρότι η στάση του απέναντι στου Μπολσεβίκους υπήρξε κριτική – κάτι που καταμαρτυρούν οι επιστολές του προς τον Λένιν – θα επικεντρώσει τη δράση του εναντίον της αντεπανάστασης και των ξένων στρατών που στάλθηκαν στη Ρωσία.

Δεν άντεξε όμως πολύ. Η χρόνια βρογχίτιδα από την οποία υπέφερε τον γονάτισε καθώς ένα κρυολόγημα θα εξελιχθεί σε πνευμονία. 8 Φεβρουαρίου 1921 πριν προλάβει να τελειώσει το τελευταίο του έργο «Ethics» ο θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού θα αφήσει την τελευταία του πνοή στο Ντμίτροβ.

Η κηδεία του έγινε στο κοιμητήριο Νοβοντεβίτσι της Μόσχας παρουσία δεκάδων χιλιάδων αναρχικών και μετατράπηκε σε πορεία διαμαρτυρίας κατά των Μπολσεβίκων με την ανοχή του Λένιν που φοβήθηκε γενικευμένα επεισόδια σε περίπτωση απαγόρευσης ή επέμβασης. Η κηδεία του ήταν η τελευταία μαζική συγκέντρωση αναρχικών στη Ρωσία.

Πηγή: tvxs.gr

King Crimson - Epitaph

2010-11-16T00:25:00.002+02:00

The wall on which the prophets wrote

Is cracking at the seams.

Upon the instruments of death

The sunlight brightly gleams.

When every man is torn apart

With nightmares and with dreams,

Will no one lay the laurel wreath

When silence drowns the screams.

Confusion will be my epitaph.

As I crawl a cracked and broken path

If we make it we can all sit back

And laugh.

But I fear tomorrow I'll be crying,

Yes I fear tomorrow I'll be crying.

Between the iron gates of fate,

The seeds of time were sown,

And watered by the deeds of those

Who know and who are known;

Knowledge is a deadly friend

When no one sets the rules.

The fate of all mankind I see

Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.

As I crawl a cracked and broken path

If we make it we can all sit back

And laugh.

But I fear tomorrow I'll be crying,

Yes I fear tomorrow I'll be crying.

Χωρίς λόγια..

Αθώα προεκλογικά παιχνίδια...

2010-10-21T16:25:00.001+03:00

Είναι τοις πάσι γνωστόν πως οι προετοιμασίες για τις εκλογές αρχίζουν αρκετό καιρό πριν. Όσον αφορά τους κρατούντες την εξουσία, οι προεκλογικές δραστηριότητες ξεκίνησαν ήδη από το καλοκαίρι.

Μείζονα ζητήματα, κυρίως στις δημοτικές εκλογές, είναι φυσικά το έγκλημα, οι "λαθρομετανάστες" και τα ναρκωτικά. Σχετικά με τα τελευταία, παρατηρείται κινητοποίηση των εξουσιαστών ήδη απ' τον Σεπτέμβρη. Όλοι μας ακούσαμε την επιχείρηση της αστυνομίας στην οδό Τοσίτσα, όπου συνελήφθησαν βαποράκια. Είναι βέβαια αναμενόμενο, πως δεν συνελήφθησαν οι έμποροι που τα παράγουν και τα μεταφέρουν, αλλά βαποράκια αφρικανικής καταγωγής και τα τοξικομανείς, τα γνωστά δηλαδή θύματα της κατασταλτικής πολιτικής. Φυσικά, λίγο απασχόλησε την αστυνομία η μεταφορά της πιάτσας στην Στουρνάρη, έναν δρόμο πιο δίπλα, αφήστε που είναι και πιο κοντά στην πλατεία...

Μια παρόμοια κατάσταση επικρατεί στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου. Πασίγνωστη πιάτσα, στην οποία πριν από λίγο καιρό, ειδικά στην πλατεία του ναού, υπήρχε τεράστια διακίνηση ηρωίνης και λοιπών ναρκωτικών ουσιών. Απ' τον Σεπτέμβρη, όμως, και μετά, η όλη περιοχή "καθάρισε" και ενισχύθηκε η πιάτσα της Ομόνοιας, όπου γίνεται διακίνηση και χρήση ναρκωτικών, πολλές φορές, με την παρουσία της ίδιας της αστυνομίας. Γιατί, όμως, όλες αυτές οι δράσεις της Αστυνομίας; Απλό: οι περιοχές του Αγίου Κωνσταντίνου και του Μεταξουργείου είναι κατοικήσιμες, σε αντίθεση με αυτήν της Ομόνοια, όπου στεγάζονται γραφεία κατ' αποκλειστικότητα. Και επειδή οι πολίτες -με την νοημοσύνη πολίτη που τους διέπει- θα πάνε να ψηφίσουν με κριτήριο τα του οίκου τους, οι εξουσιαστές αποφάσισαν να καλυτερεύσουν την κατάσταση στις γειτονιές εν όψει εκλογών. Φυσικά, επειδή το πρόβλημα των ναρκωτικών ούτε μπορούν, ούτε θέλουν να το καταπολεμήσουν, απλά μεταφέρουν τις πιάτσες σε πιο ουδέτερα μέρη, ώστε να αποκομίσουν τα οφέλη της προσωρινής ανακούφισης των πολιτών, οι οποίοι θα σπεύσουν να "επιβραβεύσουν" τα κόμματα, για τα θεάρεστα αυτών έργα...

Ας μην κοροϊδευόμαστε, αυτά τα εξουσιαστικά κόλπα είναι ύπουλα. Η μόνη επιλογή είναι συνειδητή αποχή από το στημένο τους παιχνίδι...

Ποιός είναι ο Θεός σας?

2010-10-16T17:14:00.000+03:00

Αναπαράσταση των Στατιστικών του Πολέμου του Αφγανιστάν

2010-10-06T21:07:00.000+03:00

Το παραπάνω βίντεο δείχνει τις ρίψεις βομβών από την μεριά των Αμερικανικών στρατευμάτων και τους θανάτους και τραυματισμούς Αφγανών, που προκλήθηκαν από αυτές, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά που δημοσιεύθηκαν στο http://www.guardian.co.uk/world/datablog/2010/jul/26/wikileaks-afghanistan-ied-attacks.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, πως υπό την προεδρία Ομπάμα, όχι μόνο δεν εγκατέλειψαν, την περιοχή του Αφγανιστάν, τα αμερικανικά στρατεύματα (όπως υποσχόταν ο μέγας πλανητάρχης), αλλά αυξήθηκαν οι δολοφονίες Αφγανών, πράγμα που μας αποδεικνύει πως η αμερικανική παρουσία έγινε ακόμα πιο εγκληματική.

Κι όλα αυτά σε μία κρίσιμη στρατηγική και διπλωματική περίοδο, όπου τα συμφέροντα της Νέας Τάξης "μεταναστεύουν" στο γειτονικό Ιράν και στη Βόρειο Κορέα...

Ο Ρένος Αποστολίδης για την Αγνωσία ή Αγνωστικισμό

2010-09-14T15:56:00.002+03:00

Ο Ρένος Αποστολίδης σε ένα ακόμα ενδιαφέρον βίντεο, σχετικά με την Αγνωσία, κοινώς Αγνωστικισμό.
Απολαύστε τον!

Νόαμ Τσόμσκι - Ο Καπιταλισμός προσφέρει ανώτερο επίπεδο ζωής;

2010-09-07T18:14:00.000+03:00

Απλά φοβερός!...

Πηγή: Mauroprovatos

Φρειδερίκος Νίτσε - Για το νέο είδωλο

2010-07-11T17:18:00.001+03:00

"Υπάρχουν κάπου ακόμη λαοί και αγέλες, όχι όμως σε μας, αδελφοί μου: σε μας υπάρχουν κράτη.

Κράτος; Τι είναι αυτό; Εντάξει λοιπόν! Ανοίξτε τώρα τα αφτιά σας, γιατί θα σας πω ό,τι έχω να σας πω για τον θάνατο των λαών.

Κράτος λέγεται το πιο ψυχρό απ' όλα τα ψυχρά τέρατα. Και ψυχρά επίσης ψεύδεται και τούτο το ψέμα βγαίνει σερνάμενο από το στόμα του: "εγώ, το κράτος, είμαι ο λαός".

Ψέμα είναι αυτό! Δημιουργοί ήταν εκείνοι που δημιούργησαν τους λαούς και που κρέμασαν μια πίστη και αγάπη πάνω απ' αυτούς: έτσι υπηρέτησαν τη ζωή.

Καταστροφείς εκείνοι που στήνουν παγίδες για τους πολλούς και ονομάζονται κράτος: κρεμούν από πάνω τους ένα σπαθί και εκατό ορέξεις.

Όπου υπάρχει ακόμη λαός, δεν καταλαβαίνει το κράτος και το μισεί σαν κακό μάτι και σαν αμαρτία απέναντι στα ήθη και τα δικαιώματα.

Αυτό το σημάδι σας δίνω: κάθε λαός μιλά τη γλώσσα του σχετικά με το καλό και το κακό: ο γείτονάς του δεν την καταλαβαίνει. Η γλώσσα του, αυτή επινοήθηκε μέσα στα ήθη και τα δικαιώματα.

     Αλλά το κράτος ψεύδεται σε όλες τις γλώσσες του καλού και του κακού· και ό,τι και να πει, ψεύδεται - και επίσης ό,τι έχει, το έχει κλέψει.
     Όλα είναι ψεύτικα στο κράτος· με κλεμμένα δόντια δαγκώνει, το δαγκανιάρικο. Ψεύτικα είναι και τα σπλάχνα του.
     Σύγχυση των γλωσσών του καλού και του κακού: αυτό το σημάδι σας δίνω ως σημάδι του κράτους. Αληθινά, τη θέληση για θάνατο δείχνει αυτό το σημάδι! Αληθινά, γνέφει στους κήρυκες του θανάτου!
   Γεννιούνται υπερβολικά πολλοί άνθρωποι: για τους περιττούς εφευρέθηκε το κράτος!
     Δείτε λοιπόν πως τους προσελκύει, αυτούς τους υπερβολικά πολλούς! Πως τους καταβροχθίζει και τους μασά και τους ξαναμασά!
     "Πάνω στη γη δεν υπάρχει τίποτε μεγαλύτερο από μένα: εγώ είμαι το δάχτυλο του θεού, αυτό που βάζει τάξη" - έτσι ουρλιάζει το τέρας. Και δεν πέφτουν στα γόνατα μόνον εκείνοι που έχουν μακριά αφτιά και κοντή όραση!
     Αχ, και σε σας επίσης, μεγάλες ψυχές, ψιθυρίζει τα ζοφερά ψέματά του! Αχ, μαντεύει τις πλούσιες καρδιές, που πρόθυμα σπαταλιούνται.
     Ναι, ακόμη και σας σας μαντεύει, νικητές του παλιού θεού! Κουραστήκατε στον αγώνα και τώρα η κούρασή σας υπηρετεί το νέο είδωλο!
     Ήρωες και αξιοσέβαστους ανθρώπους θα ήθελε να έχει γύρω του το νέο είδωλο! Αρέσκεται να λιάζεται στο ηλιόφως των καλών συνειδήσεων - το ψυχρό τέρας!
     Θέλει να σας τα δώσει όλα, αν εσείς το λατρέψετε, το νέο είδωλο: επίσης αγοράζει τη λάμψη της αρετής σας και το βλέμμα των περήφανων ματιών σας.
     Θέλει να σας βάλει δόλωμα στους υπεράριθμους! Ναι, ένα διαβολικό τέχνασμα εφευρέθηκε εδώ, ένα άλογο του θανάτου, που βροντά κάτω από τα φανταχτερά στολίδια των θεϊκών τιμών.
     Ναι, ένας θάνατος για τους πολλούς εφευρέθηκε εδώ, που καυχιέται πως είναι ζωή: αληθινά, μια εγκάρδια υπηρεσία στους κήρυκες του θανάτου!
     Κράτος ονομάζω αυτό, όπου όλοι πίνουν δηλητήριο, καλοί και κακοί: κράτος, όπου όλοι χάνουν τον εαυτό τους, καλοί και κακοί: κράτος, όπου η αργή αυτοκτονία όλων - ονομάζεται "ζωή".
   Δείτε λοιπόν αυτούς τους περιττούς! Κλέβουν τα έργα των εφευρετών και τους θησαυρούς των σοφών: πνευματική καλλιέργεια ονομάζουν την κλεψιά τους - κι όλα τα κάνουν αρρώστια και αποτυχία!
     Δείτε λοιπόν αυτούς τους περιττούς! Άρρωστοι είναι πάντα, ξερνούν τη χολή τους και το ονομάζουν αυτό εφημερίδα. Κατασπαράζουν ο ένας τον άλλο και δεν μπορούν καν να τον χωνέψουν.
     Δείτε λοιπόν αυτούς τους περιττούς! Πλούτη αποκτούν και όμως γίνονται όλο και πιο φτωχοί. Δύναμη θέλουν και προπαντός τον μοχλό της δύναμης, πολύ χρήμα - αυτοί οι ανίκανοι!
     Δείτε πως σκαρφαλώνουν, αυτοί οι ευκίνητοι πίθηκοι! Σκαρφαλώνουν ο ένας πάνω στον άλλο κι έτσι παρασύρονται στη λάσπη και στο βυθό.
     Όλοι θέλουν να ανέβουν στο θρόνο: αυτό είναι η τρέλα τους - λες και η ευτυχία κάθεται στο θρόνο! Συχνά κάθεται η λάσπη στο θρόνο - και επίσης συχνά ο θρόνος πάνω στη λάσπη.
     Τρελοί είναι όλοι τους για μένα και πίθηκοι που σκαρφαλώνουν και υπερβολικά θερμόαιμοι. Άσχημα μου μυρίζει το είδωλό σας, το ψυχρό τέρας: άσχημα μου μυρίζουν όλοι αυτοί μαζί, οι ειδωλολάτρες.
     Αδέλφια μου, θέλετε λοιπόν να πνιγείτε μέσα στις αναθυμιάσεις των στομάτων και των ορέξεών τους: καλύτερα να σπάσετε τα παράθυρα και να πηδήξετε έξω, στον καθαρό αέρα!
     Απομακρυνθείτε λοιπόν από την άσχημη μυρωδιά! Μακριά από την ειδωλολατρία των περιττών!
     Απομακρυνθείτε λοιπόν από την άσχημη μυρωδιά! Μακριά από τον αχνό αυτών των ανθρωποθυσιών!
     Για τις μεγάλες ψυχές, η γη είναι ακόμη ελεύθερη. Άδειες είναι ακόμη πολλές θέσεις για ερημίτες, μόνους ή δυο δυο, τις οποίες περιβάλλει η μυρωδιά ήσυχων θαλασσών.
     Για τις μεγάλες ψυχές, ελεύθερη είναι ακόμη μια ελεύθερη ζωή. Αληθινά, όποιος κατέχει λίγα, κατέχεται εξίσου λίγο: ευλογημένη να είναι η μικρή φτώχεια!
     Εκεί που σταματά το κράτος, εκεί αρχίζει ο άνθρωπος, εκείνος που δεν είναι περιττός: εκεί αρχίζει το τραγούδι του απαραίτητου, η μοναδική και αναντικατάστατη μελωδία.
     Εκεί όπου σταματά το κράτος - κοιτάξτε λοιπόν, αδελφοί μου! Δεν τα βλέπετε, το ουράνιο τόξο και το γεφύρι του υπερανθρώπου;"
     Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα.

Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε, "Τάδε Έφη Ζαρατούστρα", Μέρος 1ο: Για το νέο είδωλο

Ερρίκο Μαλατέστα - Χωρίς Εξουσία

2010-07-06T15:03:00.001+03:00

Στο βιβλίο αυτό, ο γνωστός αναρχικός και επαναστάτης, Ερρίκο Μαλατέστα, παραθέτει τις απόψεις του σχετικά με αυτό που γενικότερα ονομάζεται Αναρχία. Απαντά σε καίρια και φλέγοντα ζητήματα που αφορούν την πραγμάτωση της ιδέας των αναρχικών για την ιδανική κοινωνία. Ζητήματα, που στην αναρχική ιστορία, έχουν απασχολήσει αμέτρητους αγωνιστές, και των οποίων η απάντηση υπήρξε αντικείμενο μεγάλης διαμάχης. Ποια είναι η φιλοσοφική και θεωρητική θέση των αναρχικών, σχετικά με την οργάνωση, την κοινωνία, την βία και την επιβολή; Μερικές απαντήσεις βρίσκονται σε αυτό το βιβλίο.

Ταγμένος κατά της συστηματοποίησης της κοινωνικής λειτουργίας, ως άλλος Νίτσε, ο Μαλατέστα με πάθος υπερασπίζεται τις ελεύθερες, ανθρώπινες σχέσεις, ως τη μόνη βάση για την κοινωνική αυτορρύθμιση και αυτονομία. Αποφεύγοντας, τους αφηρημένους ορισμούς του όρου κοινωνία, ο ίδιος την αναγνωρίζει ως το σύνολο των πλήρως αυτεξουσίων, ελευθέρων και αυτόνομων ατόμων.

Το βιβλίο εκδίδεται από τις εκδόσεις "Ελεύθερος Τύπος" και αυτή αποτελεί την 4 έκδοσή του. Για όσους, φυσικά, αντέχουν και ενδιαφέρονται να διαβάσουν το βιβλίο από την οθόνη του υπολογιστή τους, μπορούν να το βρουν σε μορφή pdf, το οποίο ανέβασε το Πολιτικό Καφενείο, στο παρακάτω link:

Ερρίκο Μαλατέστα - Χωρίς εξουσία (Πολιτικό Καφενείο). Επίσης, μπορείτε να διαβάσετε για την πολυτάραχη και γεμάτη εξορίες, επαναστατική δράση του στον παρακάτω σύνδεσμο: Η ζωή του Ερρίκο Μαλατέστα, από το anarchyarchives.blogspot.com.

"Να δίνετε συμβουλές, όταν έχουμε να κάνουμε προτάσεις· να διδάσκετε, αν ξέρουμε περισσότερα απ' ότι οι άλλοι· να δίνετε το παράδειγμα για μια ζωή βασισμένη στην ελεύθερη συμφωνία ανάμεσα στους ανθρώπους· να υπερασπίζεστε, ακόμα και με τη βία, αν είναι απαραίτητο και δυνατό, την αυτονομία μας ενάντια σε οποιαδήποτε κυβερνητική πρόκληση... αλλά ΠΟΤΕ μην διατάζετε, κυβερνάτε ή εξουσιάζετε!

Μ' αυτό τον τρόπο δε θα πραγματοποιήσουμε την αναρχία, η οποία δεν μπορεί να επιβληθεί ενάντια στη θέληση των ανθρώπων, αλλά τουλάχιστον θα προετοιμάσουμε το δρόμο γι' αυτή. Δε χρειάζεται να περιμένουμε ατελείωτα το μαρασμό του κράτους ή να γίνουν μέρος του λαού οι κυρίαρχοί μας και να παραιτηθούν απ' την εξουσία τους πάνω μας, αν μπορέσουμε να τους πείσουμε να παρατήσουν τη θέση τους."

Ενήμερωση σχετικά με το περιστατικό στο μετρό Ομονοίας

2010-07-01T16:09:00.000+03:00

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1189151

Jacques Prevert - Le Discours Sur La Paix (Η Διάλεξη Για Την Ειρήνη)

2010-06-16T13:54:00.000+03:00

Vers la fin d'un discours extrêmement important
le grand homme d'Etat trébuchant
sur une belle phrase creuse
tombe dedans
et désemparé la bouche grande ouverte
haletant
montre les dents
et la carie dentaire de ses pacifiques raisonnements
met à vif le nerf de la guerre
la délicate question d'argent.

(Μετάφραση από Γαλλικά)

Προς το τέλος κάποιας διάλεξης εξαιρετικά σπουδαίας

Ο μεγάλος Πολιτικός Άνδρας σκοντάφτοντας

πάνω σε μια ωραία κούφια φράση

πέφτει μέσα

και ξεχαρβαλωμένος με ορθάνοιχτο στόμα

αγκομαχώντας

δείχνει τα δόντια του

και την τερηδόνα των δοντιών των ειρηνικών του συλλογισμών

ζωντανεύει το νεύρο του πολέμου

το λεπτό πρόβλημα του χρήματος.

...

Mikhail Bakunin - Θεός Και Κράτος

2010-06-09T16:36:00.003+03:00

"Το κείμενο που δημοσιεύουμε σήμερα με τον τίτλο "Θεός και κράτος" είναι στην πραγματικότητα απόσπασμα γράμματος ή έκθεσης. Συνταγμένο όπως και τα περισσότερα γραφτά του Μπακούνιν, έχει το ίδιο τεχνικό μειονέκτημα, την έλλειψη αναλογιών. Άλλωστε διακόπτεται ξαφνικά: όλες οι έρευνες μας για να βρούμε το τέλος του χειρογράφου αποδείχτηκαν μάταιες. Ο Μπακούνιν δεν είχε ποτέ τον αναγκαίο χρόνο για να ολοκληρώσει τα έργα που άρχιζε. Προτού τελειώσει το ένα είχαν ήδη αρχίσει άλλα. "Η ίδια μου η ζωή είναι ένα απόσπασμα", συνήθιζε να λέει σ' όσους κριτικάριζαν τα γραφτά του. Πάντως οι αναγνώστες του "Θεός και κράτος" δε θα κρίνουν ασφαλώς περιττή τη δημοσίευσή του, οσοδήποτε ατελές κι αν είναι. Τα διάφορα ζητήματα φαίνεται να εξετάζονται με μοναδική διαύγεια και ζωτικότητα επιχειρηματολογίας. Απευθυνόμενος δικαιολογημένα στους καλόπιστους αντιπάλους, ο Μπακούνιν αποδεικνύει το παράλογο της πίστης τους στη θεία εξουσία, το θεμέλιο όλων των κοσμικών εξουσιών. Αποδεικνύει την καθαρά ανθρώπινη καταγωγή όλων των κυβερνήσεων. Τέλος, δίχως να σταθεί καθόλου στις ρίζες του κράτους που ήδη έχουν καταδικαστεί από το κοινό αίσθημα, όπως η φυσική ανωτερότητα, η βία, η αριστοκρατική καταγωγή και η περιουσία, ανασκευάζει τη θεωρία που θα ανέθετε στην επιστήμη της διακυβέρνησης των κοινωνιών."

Στο βιβλίο αυτό, ο κορυφαίος αναρχικός θεωρητικός, αλλά και αγωνιστής Μιχαήλ Μπακούνιν, παραθέτει τις απόψεις του σχετικά με τον ιδεαλισμό, τη μεταφυσική και τη θρησκειολογία, έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες με την κρατική εξουσία και τον ατομισμό. Παρότι, βαθύτατα ορθολογιστής και υλιστής ο ίδιος, σε πολλά σημεία κατηγορεί τον ιδεαλισμό, χαρακτηρίζοντάς τον ως μια μορφή "χυδαίου υλισμού". Με φοβερό τρόπο, ο Μπακούνιν περιγράφει το πως το κράτος και η εξουσία, δύο πολύ καταπιεστικοί θεσμοί, έχουν τις ρίζες τους από τον "βλακώδη και ηλίθιο" ιδεαλισμό. Όταν, ο ιδεαλισμός, αλλά και η επιστήμη γίνουν εξουσία, δημιουργούν την Δικτατορία του Αφηρημένου.

Το εν λόγω βιβλίο αν και ημιτελές, καθώς τελειώνει με μια παράγραφο-εισαγωγή ενός άλλου κεφαλαίου, το οποίο δεν γράφτηκε ή δεν βρέθηκε ποτέ από αυτούς που επιμελήθηκαν την έκδοσή του (Κάρλο Καφιέρο και Ελυζέ Ρεκλύ), είναι ένα απόλυτα ορθολογιστικό έργο, όπου η ροή των επιχειρημάτων και των συλλογισμών του Μπακούνιν είναι εκπληκτική.

Συνοψίζοντας,........

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!!

Ισραηλινή επίθεση σε ειρηνευτικά πλοία

2010-05-31T14:06:00.006+03:00

Σημείωση: Τις πληροφορίες τις πήρα από την Βαβυλονία καθώς και από το γκρούπ "Στους Δρόμους".

Παραθέτω το μήνυμα ακριβώς όπως μου ήρθε:

05:29 Αιματηρή επίθεση των Σιωνιστών στο Στόλο της Ελευθερίας!

Στις 4:50 ο σιωνιστικός στρατός έκανε επίθεση με ελικόπτερα και φουσκωτά ενάντια στο Στόλο της Ελευθερίας. Με χρήση πραγματικών πυρών κατέλαβε πρώτα το τουρκικό επιβατηγό. Στη συνέχεια επιτέθηκαν στη Σφενδόνη και στα δυο τουρκικά φορτηγά, τα οποία επίσης κατέλαβαν. Η Ελεύθερη Μεσόγειος συνέχισε την πορεία της. Κάλεσαν το σκάφος να παραδοθεί και πλήρωμα και επιβάτες αρνήθηκαν. Φουσκωτά με άνδρες των σιωνιστικών ενόπλων δυνάμεων κατευθύνονται προς το ελληνικό σκάφος. Υπάρχουν διάφορες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, τις οποίες δεν μπορούμε να αναπαράγουμε πριν τις επιβεβαιώσουμε.

05:30 Συνέχεια της προηγούμενης είδησης. Η «Ελεύθερη Μεσόγειος» είναι το μόνο πλοίο που δεν έχει καταληφθεί. Αρνείται να υπακούσει στις εντολές του Ισραηλινού ναυτικού και δηλώνει πως περιμένει οδηγίες από την ελληνική κυβέρνηση.

Βουλευτές και μέλη της Πρωτοβουλίας προσπαθούν να επικοινωνήσουν με το υπουργείο Εξωτερικών αλλά μέχρι τώρα δεν απαντούν τα τηλέφωνα.

05:33 Σκηνές από την αιματηρή επίθεση των Σιωνιστών στο Στόλο της Ελευθερίας από τουρκικά κανάλια

Πληροφορίες και βίντεο θα βρείτε εδώ:

Babylonia.gr

Δωστε προσοχή στην φράση:
"Βουλευτές και μέλη της Πρωτοβουλίας προσπαθούν να επικοινωνήσουν με το υπουργείο Εξωτερικών αλλά μέχρι τώρα δεν απαντούν τα τηλέφωνα."
Αυτά είναι.

Περί "Πολιτικής Καθάρσεως" ο λόγος

2010-05-25T18:12:00.002+03:00

Τις τελευταίες μέρες όλοι μας παρατηρήσαμε ένα νέο κύμα από δημοσιογραφίσκους και πολιτικούς φαφλατάδες, να μιλούν για την λεγόμενη πολιτική κάθαρση, η οποία πρέπει να επέλθει στο πολιτικό σύστημα, ώστε αυτό να λειτουργεί "δημοκρατικότερα". Αφορμή όλων αυτών υπήρξαν γεγονότα σημασίας μεσημεριανάδικου, και αυτό δεν είναι τυχαίο, διότι παρόμοιου επιπέδου είναι και η πολιτική εκ φύσεως. Πως θα μπορούσε, άλλωστε, να μην είναι;;... Η πολιτική, μας έχει δείξει το γελοίο, αλλά και συνάμα αποκρουστικού θεάματος πρόσωπό της. Το πρόσωπο της σαπίλας, της απληστίας, της αντικοινωνικότητας, της απανθρωπιάς, της εξουσιολαγνείας...

Οι ζητούντες την υποτιθέμενη πολιτική κάθαρση, ως προτεινόμενη λύση προτάσσουν μια άλλη πολιτική (πάντα) διαχείριση της κατάστασης. Με άλλα λόγια, επιζητούν απλά την αλλαγή της ξεφτισμένης μάσκας, με μία νέα, γκλαμουράτη, συμπαθέστερη, "δικαιότερη", αλλά και πιο εμφανίσιμη επικάλυψη της ίδιας κατά τ' άλλα εκτρωματικής πραγματικότητας. Γιατί δεν βλέπουν, και δεν θέλουν να δουν, πως η πολιτική η ίδια είναι παθογόνος. Γιατί παραβλέπουν και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αποκρύψουν το γεγονός ότι η πολιτική ασχολείται με την εναπόθεση της ΕΞΟΥΣΙΑΣ στη μια ή στην άλλη πολιτική κάστα. Και όλα αυτά, επειδή και ίδιοι ξέρουν πως όσο υπάρχει εξουσία, τόσο θα απομακρύνεται το όνειρο της ισότητας, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Επειδή ξέρουν πως εξουσία και ελευθερία δεν πάνε μαζί...

Μέσα σ' όλον αυτόν τον ορυμαγδό ηλιθιότητας, έρχεται και η αριστερά, να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Με δηλώσεις τύπου "Δεν είμαστε όλοι ίδιοι" και άλλα τέτοια σαχλά γλυκόλογα, προσπαθούν αφενός να αυτοαγιοποιηθούν, αφετέρου να δημιουργήσουν ένα κλίμα "πολιτικής ελπίδας", ένα τελευταίο υποβάσταγμα στο παρακμιακό και καταρρέον αυτό πολιτικό σύστημα. Αλλά και σε πιο ακραίες περιπτώσεις, το ΚΚΕ με τις δηλώσεις της Παπαρίγα περί δήθεν προβοκατόρων που επιχείρησαν να μπουκάρουν στη βουλή, απογυμνώνεται πραγματικά. Απέκρυψε, φυσικά, το γεγονός ότι στην παρολίγον εισβολή στο κοινοβούλιο, συμμετείχαν αναρχικοί, απολίτικοι, αλλά και απλοί εξαγριωμένοι με την υπάρχουσα κατάσταση άνθρωποι. Γιατί, η κυρία Παπαρίγα, βλέπετε, πρέπει να υπερασπιστεί τα αφεντικά, τα οποία τάχα ξεμπροστιάζει στη βουλή, ενώ στην πραγματικότητα δεν χάνει ευκαιρία να τα "γλείψει" και να επιβραβεύσει για τα "θεάρεστα" αυτών έργα. Και σε όλα τα παραπάνω έρχεται σαν επιβεβαίωση η συνάντηση των αρχηγών της Αριστεράς (Παπαρίγα, Τσίπρα), με τον αρχιτενεκέ, αμερικανοθρεμμένο Σαμαρά, γνωστό τσιράκι των Αμερικάνων και του Bilderberg. Που πήγε η ανυπακοή; Που πήγε η πάλη κι ο αγώνας; Μήπως ο αγώνας βρίσκεται στα σαλόνια της Ρηγίλλης, σε κουβεντούλες με εξουσιαστές; Και για να είμαστε δίκαιοι, άμα έβλεπε ο Μαρξ αυτούς τους "σοσιαλιστές" να συναντιούνται και να μιλάνε με αρχικαπιταλιστές, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως θα τους έφτυνε κατάμουτρα...

Δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε από κάλπικες κριτικές κατά του πολιτικού συστήματος, που αγγίζουν το πολύ, το επίπεδο τύπου φοροδιαφυγή σκυλάδικων. Η σαπίλα της πολιτικής είναι καθολική, και όχι μεμονωμένη, όπως θέλουν να μας πείσουν πάσης φύσεως δεξιοί, ακροδεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι και μετριοπαθείς. Η ιστορία μιλάει από μόνη της. Είναι καιρός πια, η ανθρωπότητα να ξεμπλέξει από τα δίχτυα της πολιτικής. Είναι καιρός να φτύσουμε αυτήν, μαζί και όλους όσοι την υποστήριξαν, την υπηρέτησαν και την χρησιμοποιούν ως μέσο για την προώθηση συγκεκριμένης ατζέντας. Είναι ώρα πια να ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΟΧΙ!!!

Αφιερωμένο εξαιρετικά...!!!

Guru - Jazzmatazz

2010-05-18T19:52:00.002+03:00

Ήταν βράδυ, σε μία καφετέρια στα Εξάρχεια (Ginger Ale, νομίζω λέγεται), όπου είχαμε πάει με ένα φίλο μου. Αυτή είναι η αγαπημένη μας καφετέρια, διότι έχει φοβερή ρετρό νεοϋορκέζικη διακόσμηση, jazz-lounge-funk-hip-hop κλπ μουσική, και πολύ καλή μπύρα... Εκείνη τη φορά, λοιπόν, ο DJ έβαζε ένα περίεργο είδος μουσικής, που το άκουγα για πρώτη φορά. Ήταν ουσιαστικά μια συνένωση της jazz με το κλασσικό underground hip-hop της Αμερικής. Μέσα σ' όλα εκείνα τα τραγούδια, έπιασε το αυτί μου, μια φωνή που μου ήταν πολύ γνωστή. Πάω, λοιπόν, να ρωτήσω τον DJ ποίος ήταν αυτός, και αρχικές υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν. Όντως, ήταν ο Guru, από το διάσημο αμερικάνικο hip-hop συγκρότημα Gang Starr. Αλλά, για πρώτη φορά τον άκουσα να τραγουδάει με ασαμπλάριστο, jazz μουσικό background, και με αιφνιδίασε θετικά. Αργότερα, έμαθα πως ο Guru, ήταν ο πρώτος που έκανε αυτό, με τη σειρά δίσκων του, που ονομάστικαν Jazzmatazz.

Ο Guru, δυστυχώς, πέθανε φέτος, στις 19 Απριλίου, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο μουσικό κενό στον χώρο του ανεξάρτητου αμερικανικού hip-hop. Μαζί με τον, κατά πολλούς, καλύτερο hip-hop παραγωγό της Αμερικής, DJ Premier, το 1985 φτιάχνουν ένα πρωτοποριακό συγκρότημα με το όνομα Gang Starr. Οι Gang Starr και συγκεκριμένα ο Guru, καθιέρωσαν αυτό λέγεται στην Αμερική Jazz Rap, με πολλούς επιτυχημένους δίσκους, όπως παραδείγματος χάριν το Moment Of Truth, που βγήκε το 1998, και θεωρείται από πολλούς ο καλύτερός τους δίσκος.

Οι Gang Starr πάντα προβληματίζονταν σχετικά με το σύγχρονο αστικό τοπίο στο οποίο ζούσαν, και τα τραγούδια τους αποτυπώνουν γλαφυρά τα όσα γίνονται στα στενά της Νέας Υόρκης. Όσα οι "θεμελιωτές" του "Αμερικανικού Ονείρου", θέλουν να κρύβουν κάτω από το χαλί. Η καταπίεση, ο πόνος, ο δόλος, η "ρουφιανιά", η αλλοτρίωση ήταν θέματα στα οποία αναφέρονται σε μπόλικα τους τραγούδια.

Έτσι, λοιπόν, παραθέτω δύο τραγούδια του (το ένα μάλιστα και video clip) από το Jazzmatazz Vol.1 και Jazzmatazz Vol.2 του Guru.

1) Guru - Loungin' (Jazzmatazz Vol.1)

2) Guru - Lifesaver (Jazzmatazz Vol.2)

Rest In Peace, GURU!!!

Αντίο Bob!!!

2010-05-11T15:24:00.002+03:00

Σαν σήμερα, πριν 29 χρόνια, άφησε την τελευταία του πνοή, ο θρύλος του reggae, Bob Marley. Τα λόγια είναι περιττά γι' αυτόν τον άνθρωπο. Ένας μουσικός που στιγμάτισε τη μουσική ιστορία, αλλά και ένας άνθρωπος με τεράστια ψυχή...

Τα τελευταία λόγια που είπε ο Bob στο γιο του πριν πεθάνει, ήταν:

"Money can't buy life"...

Παραθέτω ένα βιντεάκι. Το παρακάτω τραγούδι λέγεται Redemption Song, και αυτή η εκτέλεση είναι ιστορική, αλλά και πάρα πολύ συγκινητική...

Μπάτσοι σπάνε βιτρίνα καφετέριας στα Εξάρχεια!

2010-05-07T17:21:00.002+03:00

Αυτή είναι η τρομοκρατία του κράτους. Αυτά και άλλα περιστατικά καταγγέλουμε σαν αναρχικοί. Άμα κάποιος είναι τόσο δύσπιστος σε όλα αυτά, ας κάνει μια βόλτα αυτές τις μέρες στα Εξάρχεια... Θα καταλάβει τι παίζει...

Είναι λογικό σε μέρες εξέγερσης, η κρατική βία και καταστολή να μεγαλώνει. Αυτό δεν μας φοβίζει.
ΓΙΩΡΓΑΚΗ, ΣΟΥ 'ΡΧΟΜΑΣΤΕ!!!

Σχετικά με τον άδικο θάνατο των εργαζομένων στην Marfin

2010-05-06T18:42:00.000+03:00

Εγώ χθες, δυστυχώς, δεν μπόρεσα να κατέβω στην πορεία. Όσα θα λεχθούν στην ανάρτηση αυτή είναι γραμμένα ουσιαστικά από άλλους. Παρόλο, όμως, που δεν κατέβηκα στην πορεία, σίγουρα ο αγώνας χιλιάδων ανυπότακτων χθες ήταν τουλάχιστον συγκινητικός. Είναι ένα δείγμα πως παρότι η επιβολή του κράτους δυναμώνει, υπάρχουν ακόμα ψυχές που πρακτικά και συνειδησιακά αντιστέκονται στην κρατική μαφία.

Ας περάσουμε για λίγο στον θάνατο των εργαζομένων της Marfin. Πραγματικά δεν ξέρω τι ισχύει, σχετικά με το ποίος πέταξε τη μολότωφ. Το μόνο που ξέρω είναι, όμως, πως κανένας ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα δολοφονούσε συναναρθώπους του, που στο κάτω-κάτω, δεν έχουν προσωπική ευθύνη για τον γαμημένο κόσμο που ζούμε. Και κανένας αναρχικός, στη συνειδήση, δεν θα έκανε κάτι τέτοιο, να αφαιρέσει την ελευθερία ενός άλλου ατόμου στη ζωή του. Άλλωστε, το είχε και ο Μπακούνιν, "Εγώ, προσωπικά, δεν είμαι ελεύθερος ή ανθρώπινος, αν δεν αναργνωρίσω πρώτα την ελευθερία των συνανθρώπων μου. Η ελευθερία όλων, είναι απαραίτητη για τη δικιά μου ελευθερία.". Είναι αλήθεια λοιπόν, πως όταν δολοφονείς αφαιρείς την ελευθερία του άλλου, επομένως και τη δικιά σου.

Φυσικά, και στο συγκεκριμένο γεγονός, οι καπιταλιστές μας έδειξαν το στιγνό πρόσωπό τους. Η Marfin, η τράπεζα του Βγενόπουλου (αρχιμαφιόζου, που σιγά-σιγά ασκεί όλο και περισσότερη επιρροή στο κράτος), με εντολές από πάνω, απαγόρευσε στους εργαζόμενους τους να απεργήσουν. Συν τοις άλλοις, τους απαγόρευσαν να εγκαταλείψουν το κτήριο, παρότι γινόταν πορεία, και φυσικά οι τράπεζες είναι πρώτοι στόχοι αναταραχών. Επίσης, το συγκεκριμένο κτήριο, δεν είχε αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης όπως όλα τα σύγχρονα κτήρια, όπου στεγάζονται υπηρεσίες, και φυσικά, ούτε έξοδο κινδύνου.

Στο σημείο αυτό, θεωρώ σημαντικό να παραθέσω κείμενο εργαζομένης της Marfin-που γνωρίζει εκ των έσω- σχετικά με τις ελλείψεις του κτηρίου.

"Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε ...

διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ. Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά "ή δουλεύεις ή απολύεσαι".

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο."

Το κείμενο τα λέει όλα, από μόνο του...

Επίσης, θέλω να παραθέσω ένα ακόμα κείμενο, που αναρτήθηκε στο AnarchyPress, σχετικό με την πορεία και το τραγικό περιστατικό.

"Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ 120.000 ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ, Η ΕΦΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΔΕΚΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑ-ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΤΗΝ ΣΤΑΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕ ΑΝΕΠΙΤΥΧΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΙΑΝΟΣ

«Και στα λασπόνερα καθρεφτίζεσαι ουρανέ».

Πρώτα απ’ όλα θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι ο θυμός μας είναι απερίγραπτος, τόσο για την θρασύδειλη παρα-κρατική συμμορία, που ευθύνεται για την δολοφονία τριών ανθρώπων, δύο γυναικών –η μία μάλιστα έγκυος στον τέταρτο μήνα– και ενός άνδρα, που εργάζονταν στην τράπεζα Marfin στην οδό Σταδίου, όσο και για τον συρφετό πολιτικών και δημοσιογράφων που έσπευσαν να ταυτίσουν τον δίκαιο ξεσηκωμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις με την αποτρόπαια αυτή δολοφονία.

Και όμως η αλήθεια δεν μπορεί να σβηστεί. Ένα οργισμένο ποτάμι διαδηλωτών περικύκλωσε την Βουλή και για ώρες επιχειρούσε να εισβάλλει δίνοντας σκληρές μάχες με τις δυνάμεις καταστολής.

Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε να καλυφθεί από τους τόνους λάσπης, που επιχειρούν να ρίξουν οι πανικόβλητοι κρατικοί υπάλληλοι, οι θλιβεροί κομματάρχες κάθε χρώματος και οι «επίλεκτοι» διαχειριστές της «ειδησεογραφίας». Ακόμα και τα πλάνα, που οι τελευταίοι δήθεν σχολίαζαν με σχεδόν πανιασμένα τα πρόσωπα, παραμένουν αδιάψευστοι μάρτυρες των όσων συγκλονιστικών στην πραγματικότητα συνέβησαν για ώρες είτε στα σκαλιά που οδηγούσαν στον προαύλιο χώρο του κοινοβουλίου, είτε μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, είτε στην Λ. Αμαλίας και στην ευρύτερη περιοχή του Συντάγματος.

Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές επιχειρούσαν να σπάσουν τον κλοιό των κατασταλτικών δυνάμεων, ενώ το σύνολο της διαδήλωσης και επικροτούσε και στήριζε το εγχείρημα μη απομακρυνόμενο από την περιοχή που πνιγόταν στα δακρυγόνα. Άνθρωποι κάθε ηλικίας είτε με ακάλυπτο πρόσωπο είτε με καλυμμένο, δονούσαν την ατμόσφαιρα με το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βούλη», που πριν χρόνια και καιρούς φωναζόταν μόνο από τα χείλη αναρχικών. Όσο για τους αναρχικούς, ναι βρίσκονταν ανάμεσα σ’ όλους αυτούς που έδωσαν ένα βροντερό μήνυμα στους ντόπιους υπαλλήλους του ΔΝΤ και της Ε.Ε. αλλά και στα περιώνυμα αφεντικά τους.

Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε. Ο κόσμος γνωρίζει ακόμα τους τρόπους να αγωνίζεται, να ξεσηκώνεται, να ματώνει για να κρατήσει έστω και μια ελπίδα ζωντανή για αυτό που πιστεύει ότι είναι το δίκαιο. Ο σβέρκος των απείθαρχων του ελλαδικού χώρου έχει αποδειχθεί ότι είναι ευαίσθητος στον κρατικό ζυγό, η ανυποταξία τους μπολιάζει κάθε εξέγερση, κάθε κοινωνική σύγκρουση.

Τα διεθνή πρακτορεία, για μιαν ακόμα φορά, καταγράφουν έναν ξεσηκωμό στον ελλαδικό χώρο σε μια κρίσιμη «στιγμή» για τους αφεντάδες της Ε.Ε. και όχι μόνον. Φοβούνται ότι το φλογερό μήνυμα που δόθηκε, για μιαν ακόμη φορά, θα μεταλαμπαδεύσει και σε άλλες εστίες τη φωτιά, που σιγά-σιγά θα γίνει πυρκαγιά. Ο ευρωπαϊκός νότος, που εμφανίζεται ανήμπορος να «προσαρμοστεί», επιχειρείται να μπει στο «γύψο», να πειθαρχήσει με κάθε τρόπο.

Ας καλοδεχθούμε, λοιπόν, τα νέα τους σχέδια. Ας τους κάνουμε να είναι σίγουροι ότι ο βούρδουλας δεν είναι αρκετός για να μας κάνει παθητικούς και ανήμπορους να σηκώσουμε κεφάλι. Να μην έχουν ακόμα καμία αμφιβολία, ότι τα παραμυθάκια και τα ιδεολογήματα περί «εθνικής επιβίωσης», «φιλοπατρίας», «εθνικής ανάγκης» και άλλων τινών έχουν ξεφτίσει προ πολλού.

Σε ότι μας αφορά, δεν παραγνωρίζουμε ούτε στιγμή, ότι έχουμε κάθε λόγο να μπήξουμε όσο μπορούμε το μαχαίρι στο κόκαλο. Να κάνουμε το παν να παραμείνουν ανοικτές οι πληγές των εξουσιαστών. Η χρεοκοπία είναι όλη δική τους, δεν είχαμε και δεν θα έχουμε ποτέ να μοιραστούμε τίποτα με εκείνους που ρουφούν τις ζωές των ανθρώπων, που τους αρνούνται αυτή τη στιγμή και τα ψίχουλα που τους παραχωρούσαν ως χθες. Όσους για εκείνους που αμφιταλαντεύονται, εκείνους επίσης που εκτός των πραγμάτων θα πάρουν θέση, επειδή η μοίρα που τους επιφυλάσσει το σύστημα κυριαρχίας και εκμετάλλευσης είναι πλέον δεινή, δεν έχουμε παρά να τους καλοδεχθούμε.

Τέλος, θα επαναλάβουμε για μιαν ακόμη φορά, ότι οι αναρχικοί αγωνιστές δεν έχουν καμία σχέση με κανενός είδους θλιβερή συμμορία. Συμμετέχουν στους κοινωνικούς αγώνες προτάσσοντας πρώτα απ’ όλα το ήθος, την ανιδιοτέλεια και την αυταπάρνηση. Δεν έχουν σκοπό να αποκομίσουν οικονομικά ή άλλα οφέλη. Δεν έχουν ως σημαία τους την ρήση κλέψε, σπάσε, άρπαξε. Αποστρέφονται και δεν συναγελάζονται με οποιονδήποτε θέλει να επιβληθεί, με επαναστατικούς ή μη τρόπους. Περιφρονούν απερίφραστα τα κάθε είδους παράσημα, που διεκδικούν οι δήθεν φωτισμένες πρωτοπορίες και γυρνούν χωρίς δεύτερη σκέψη την πλάτη στις κινηματικές πλειοψηφίες, που όμως μοιάζουν τόσο λίγες και τόσο μικρές…

Η 5η Μάη, σίγουρα, θα καταγραφεί με τον πιο έντονο τρόπο στην ιστορία των κοινωνικών αγώνων. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το οδυνηρό γεγονός της δολοφονίας τριών ανθρώπων θα αποτελέσει και το κύκνειο άσμα όσων επιχειρούν να δεσμεύσουν κοινωνικές πρακτικές, αβαντάροντας, από τη θέση εντολοδόχου, τις διάφορες παρα-κρατικές συμμορίες, όποιον μανδύα και αν αυτές έχουν.

Βέβαια, «συν Αθηνά και χείρα κίνει»…

Αθήνα 5 Μαΐου 2010

Συσπείρωση Αναρχικών

anarchy.gr"

Πραγματικά συλληπητήρια, στις οικογένειες των θυμάτων, που δεν έφταιγαν σε τίποτα...

Τέλος, αναρτώ ένα βιντεάκι, με μουσική του Νικόλα, από το hip-hop συγκρότημα Razastarr, που ο στίχος λέει πολλά...

Νικόλας - Αφού Έχουν Την Δύναμη Στα Χέρια Τους

...

Τα νέα μέτρα

2010-05-03T17:56:00.004+03:00

Να τα μας, να τα μας!

Ορίστε και τα νέα μας οικονομικά μέτρα, που με τόσο πάθος ο "γιωργάκης" είχε βαλθεί να μας πείσει ότι δεν πρόκειται να παρθούν!

Ορίστε που για μια άλλη φορά, βγήκαμε λάθος!

Πιο αναλυτικά τα νέα μέτρα: (γιατί στις ειδήσεις, μόνο να μας πείσουν ότι είναι τα πιο σκληρά της δεκαετίας ξέρουν!)

-----------------------------------------------------------------------

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

-----------------------------------------------------------------------

Καταργείται ο 13ος και 14ο μισθός για δημοσίους υπαλλήλους με μικτές αποδοχές (συμπεριλαμβανομένων και των επιδομάτων) που ξεπερνούν τις 3.000 ευρώ.

Για τους υπόλοιπους (με μισθό δηλαδή κάτω από 3000 ευρώ) τα δώρα μετατρέπονται σε επιδόματα - χαρτζιλίκια τα οποία έχουν ως εξής:

250 ευρώ για το Πάσχα

250 ευρώ ως επίδομα αδείας

500 ευρώ ως δώρο Χριστουγέννων

-----------------------------------------------------------------------

Συνταξιούχοι

-----------------------------------------------------------------------

Για συνταξιούχους του δημοσίου, των οποίων οι μικτές μηνιαίες αποδοχές ξεπερνούν τα 2500 ευρώ, ο 13ος και 14ος μισθός καταργείται. Για τους υπόλοιπους μετατρέπεται ουσιαστικά σε επιδόματα τα οποία έχουν ως εξής:

200 ευρώ για το Πάσχα

200 ευρώ για την άδεια

400 ευρώ για τα Χριστούγεννα.

-----------------------------------------------------------------------
ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

-----------------------------------------------------------------------

Μισθωτοί

Καμία αλλαγή στο καθεστώς του 13ου και 14 μισθού.

-----------------------------------------------------------------------

Συνταξιούχοι

-----------------------------------------------------------------------

Στους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα των οποίων οι μικτές μηνιαίες αποδοχές δεν ξεπερνούν τα 2500 ευρώ, ο 13ος και 14ος μισθός μετατρέπεται ουσιαστικά σε επιδόματα τα οποία έχουν ως εξής:

200 ευρώ για το Πάσχα

200 ευρώ για την άδεια

400 ευρώ για τα Χριστούγεννα.

Συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα με συντάξεις άνω των 2500 ευρώ χάνουν τον 13ο και 14 μισθό.Τα μέτρα θα έχουν άμεση ισχύ.

Αναλυτικά τα 56 μέτρα και δεσμεύσεις που αποτελούν ουσιαστικά και τη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα ΕΕ - ΕΚΤ και ΔΝΤ είναι τα εξής

-----------------------------------------------------------------------

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ

-----------------------------------------------------------------------

Έσοδα

1. Αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ από το 21% στο 23% και από 10% σε 11%.

2. Αύξηση των ειδικών φόρων σε καύσιμα, τσιγάρα και ποτά.

3. Φορολόγηση των αυθαίρετων και τέλος διατήρησης ημιυπαίθριων χώρων

4. Αύξηση στους φόρους πολυτελείας

5. Λογιστικός προσδιορισμός των εισοδημάτων

6. Φόροι στα τεχνικά και τυχερά παιχνίδια

7. Άδειες για τεχνικά και τυχερά παιχνίδια

8. Ειδικός φόρος στις πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις

9. Διεύρυνση της φορολογικής βάσης του ΦΠΑ

10. Πράσινα τέλη

11. Αύξηση αντικειμενικών αξιών

12. Φορολόγηση αποδοχών σε είδος

Δαπάνες:

13. Μείωση του κόστους μισθοδοσίας του δημοσίου. Αναπροσαρμόζεται ο τρόπος χορήγησης του 13ου και 14ου μισθού στα 500 ευρώ (250 ευρώ δώρο Πάσχα, 250 ευρώ επίδομα άδειας και 500 ευρώ δώρο Χριστουγέννων) και χορηγούνται με μισθολογικό κριτήριο σε αποδοχές που δεν ξεπερνούν τις 3000 ευρώ τον μήνα. (Μαζί με τα επιδόματα)

14. Περαιτέρω μείωση κατά 8% των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων και κατά 3% των αποδοχών των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ, οι οποίοι δεν έχουν επιδόματα

15. Μείωση των δαπανών για συντάξεις. Διατηρούνται τα επιδόματα Πάσχα, άδειας και Χριστουγέννων, αλλά διαμορφώνονται σε 200 ευρώ, 200 ευρώ και 400 ευρώ αντίστοιχα και χορηγούνται στις συντάξεις που δεν ξεπερνούν τις 2500 ευρώ τον μήνα.

16. Μείωση των υψηλών συντάξεων (ΛΑΦΚΑ)

17. Περαιτέρω μείωση των καταναλωτικών δαπανών

18. Αναστολή της χορήγησης της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης

19. Μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων

20. Ξεκαθάρισμα της μισθολογικής δαπάνης μέσα από την ενιαία αρχή πληρωμών

21. Μη χορήγηση αύξηση σε μισθούς και συντάξεις για την τριετή περίοδο του προγράμματος

22. Εξοικονόμηση δαπανών ΟΤΑ από την εφαρμογή του Καλλικράτη

-----------------------------------------------------------------------

ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

-----------------------------------------------------------------------

23. Νέος ασφαλιστικός νόμος

24. Αλλαγές στον τομέα της διαχείρισης των προμηθειών υγείας με την εισαγωγή διπλογραφικών συστημάτων για τον έλεγχο των δαπανών

25. Νέος πλαίσιο για τις κρατικές προμήθειες

26. Ενιαία αρχή πληρωμής και ενιαίο μισθολόγιο στον δημόσιο τομέα

-----------------------------------------------------------------------
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ

-----------------------------------------------------------------------

27. Πιστή εφαρμογή του νέου φορολογικού νόμου

28. Αλλαγές στη φορολογική διοίκηση, στη λειτουργία του φορολογικού συστήματος και στο μηχανισμό ελέγχου και είσπραξης εσόδων

29. Αλλαγή του πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης και του δημόσιου λογιστικού για να υποστηρίζει τον έλεγχο των δημοσίων δαπανών και τον πολυετή προγραμματισμό τους

30. Δημοσιοποίηση των στοιχείων του προϋπολογισμού και των δαπανών και εσόδων της γενικής κυβέρνησης που σήμερα αποτελούν μία μαύρη τρύπα στο σύστημα

-----------------------------------------------------------------------

ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

-----------------------------------------------------------------------

31. Αναμόρφωση του πλαισίου της εργασιακής νομοθεσίας ως προς τις αποζημιώσεις, το όριο απολύσεων, την εισαγωγή νέου ύψους κατώτατων αποδοχών για νέους και μακροχρόνια ανέργους και προϋποθέσεις που ευνοούν και προστατεύουν μορφές εργασίας μερικής απασχόλησης.

32. Ενίσχυση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας με την εισαγωγή ετήσιων ορίων για το χρόνο εργασίας μειώνοντας το κόστος της υπερωριακής απασχόλησης.

33. Ουσιαστική αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και της μαύρης εργασίας.

34. Αναμόρφωση του πλαισίου κοινωνικής προστασίας ώστε να υπάρξει ένα αποτελεσματικό δίκτυ ασφάλειας για τις πιο ευπαθείς ομάδες.

-----------------------------------------------------------------------

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

-----------------------------------------------------------------------

35. Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των γυναικών στον δημόσιο τομέα στα 65 χρόνια έως το τέλος του 2013 με έναρξη το 2011

36. Ενίσχυση της ανταποδοτικότητας μεταξύ εισφορών και συντάξεων

37. Οι συντάξεις θα καθορίζονται με βάση τις αποδοχές στο σύνολο του εργασιακού τους βίου

38. Αυτόματος μηχανισμός προσαρμογής των συντάξεων στο προσδόκιμο ζωής

39. Αύξηση της ελάχιστης περιόδου εισφορών από τα 37 στα 40 έτη έως το 2015

40. Περιορισμός της πρόωρης συνταξιοδότησης και αύξηση του ελαχίστου ορίου στα 60 έτη

41. Αναθεώρηση του πλαισίου χορηγήσεων συντάξεων αναπηρίας

42. Περικοπές στη λίστα βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων

43. Ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για άτομα άνω των 65 ετών με βάση εισοδηματικά κριτήρια

44. Μείωση των ασφαλιστικών ταμείων σε 3

-----------------------------------------------------------------------

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

-----------------------------------------------------------------------

45. Απλοποίηση των διαδικασιών και των χρόνων για την έναρξη επιχειρήσεων

46. Απλοποίηση των διαδικασιών για αδειοδότησης και μείωση του διοικητικού βάρους στις επιχειρήσεις

47. Εφαρμογή της οδηγίας για τις υπηρεσίες

48. Απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων και απελευθέρωση των μεταφορών

49. Αναμόρφωση του ρυθμιστικού πλαισίου για τον ανταγωνισμό

50. Εξυγίανση του ΟΣΕ μέσα από ένα επιχειρησιακό σχέδιο που εξασφαλίζει την κερδοφορία των λειτουργικών υπηρεσιών και συμμόρφωση με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία

51. Απελευθέρωση της ενέργειας και ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας

52. Προσέλκυση ξένων επενδύσεων σε καινοτόμους κλάδους (πράσινη ανάπτυξη, τηλεπικοινωνίες κλπ), δημιουργία ενός νέου πλαισίου επενδύσεων μέσω του νέου αναπτυξιακού νόμου, ενίσχυση των ΣΔΙΤ, ανίχνευση και ενθάρρυνση μεγάλων έργων που χρηματοδοτούνται με ξένες επενδύσεις και ενίσχυση της πολιτικής προώθησης εξαγωγών

53. Ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας

54. Αύξηση της απορρόφησης των κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων της ΕΕ

-----------------------------------------------------------------------

ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

-----------------------------------------------------------------------

55. Δημιουργία Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

56. Ενίσχυση της εποπτείας των τραπεζών από την Τράπεζα

Σημείωση: Αυτές τις αναλυτικές πληροφορίες για τα νέα μέτρα τις έμαθα μέσω ενός μηνύματος από το face-bookικό γκρουπ "Στους Δρόμους".

Με τις υγειές μας!

George Orwell - 1984: Ο Μεγάλος Αδελφός

2010-04-30T19:18:00.001+03:00

"Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και τις συνειδήσεις.

Όλα προσαρμόζονται στη μία και μοναδική αλήθεια, αυτή που πρεσβεύει το Κόμμα, ο μόνος αλάθητος μηχανισμός, του οποίου προσωποποίηση είναι ο Μεγάλος Αδελφός. Όλα, ακόμα και το παρελθόν, όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον, και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν.

Το έγκλημα της σκέψης είναι το θανάσιμο αμάρτημα. Γι' αυτό πρέπει να εξαλειφθεί οτιδήποτε οδηγεί στη διάπραξή του: ελευθερία, γλώσσα, ανθρώπινα αισθήματα. Και όποιος υποπέσει σε έγκλημα σκέψης πρέπει να οδηγηθεί στον θάνατο αναμορφωμένος: θα πεθάνει αγαπώντας τον Μεγάλο Αδελφό.

Όταν ο Όργουελ έγραφε το βιβλίο του, το 1984 ήταν μέλλον. Σήμερα είναι παρελθόν. Αλλά, μετά από το έργο αυτό, το πραγματικό 1984 θα είναι πάντα μια χρονιά του μέλλοντος, η πρώτη ενός ζοφερού μιλένιουμ που απειλεί την ανθρώπινη ιστορία.

Ένα από τα μεγαλύτερα βιβλία του εικοστού αιώνα, το 1984 διαβάστηκε σαν μανιφέστο και θαυμάστηκε σαν προφητεία. Η εφιαλτική του αλήθεια για το κράτος της θανατερής τρομοκρατίας απέχει μόλις ένα βήμα από το να γίνει πραγματικότητα: ήδη ο Μεγάλος Αδελφός μας βλέπει."

Το 1984: Ο Μεγάλος Αδερφός, του George Orwell (Eric Arthur Blair το πραγματικό το όνομα), εκδόθηκε το 1949. Ο Orwell έχοντας πολύ καλή γνώση της τότε πολιτικής κατάστασης, αφού είχε πολεμήσει για τους Άγγλους στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωρίζοντας πολλά μυστικά εκ των έσω, γράφει ένα μυθιστόρημα γροθιά στις πρακτικές προπαγάνδας, αλλοτρίωσης και καταστολής που χρησιμοποιεί η εξουσία.

Ένα βιβλίο, που σίγουρα αξίζει να διαβάσετε. Παρότι μυθιστόρημα, η πολιτική του ανάλυση είναι σε βάθος. Γεγονότα φανταστικά, που μάλλον φαίνονται στον ορίζοντα. Πόλεμοι, υπερδυνάμεις, επαναστάτες, ιμπεριαλισμός, προλεταριάτο, διαστροφή της γλώσσας, έρωτας, καταπίεση είναι μόνο λίγα από τα θέματα με τα οποία πραγματεύεται αυτό το βιβλίο. Σίγουρα, ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Σχολείο, Εκπαίδευση και Εξουσία

2010-04-29T19:23:00.002+03:00

"Έχουμε διαστραφεί τόσο πολύ από μια εκπαίδευση, η οποία εκ γενετής προσπαθεί να σκοτώσει το πνεύμα της επανάστασης, και να δημιουργήσει αυτό της υποταγής στις αρχές."

Piotr Kropotkin, "Law and Authority"

Η εκπαίδευση αποτελεί ένα ακόμα μέσο της εξουσίας, για την καθυπόταξη και τον κοινωνικό έλεγχο των ανθρώπων στη σύγχρονη κοινωνία. Αυτό που λένε πολλοί, πως το σχολείο αντικατοπτρίζει την μελλοντική κοινωνία, φαίνεται, δυστυχώς, να επιβεβαιώνεται όλο και πιο πολύ. Οι χώροι του σχολείου θυμίζουν (και εμφανισιακά) φυλακές. Οι καθηγητές στην πλειοψηφία τους υποδύονται τους κρατούντες, των οποίων η εξουσία, πέρα από απαράδεκτο, είναι και "παράνομο" να αμφισβητηθεί. Τα δεκαπενταμελή μαθητικά συμβούλια, θέτουν τους νέους όλο και πιο πολύ στο σύστημα της δήθεν εκπροσώπησης και είναι εξουσιαστικός θεσμός, του ψευτο-συνδικαλισμού. Οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να υπομείνουν την εφτάωρη πλήξη, αλλιώς θα πρέπει να τιμωρηθούν για την ασυνέπειά τους. Επίσης, εμφανίζεται το φαινόμενο της περιθωριοποίησης μαθητών μέσα στο σχολείο, επειδή δείχνουν επιθετική συμπεριφορά προς τους άλλους συμμαθητές τους. Η λύση που προβάλλει το σχολείο, δεν είναι προληπτική, αλλά πλήρως κατασταλτική. "Πέρνα έξω, αλήτη", "στον διευθυντή!", και πολλές άλλες φράσεις εκστομίζονται από καθηγητές, δημιουργώντας έτσι το προφίλ του ανεπιθύμητου, ένα προφίλ που οδηγεί ανθρώπους στην απομόνωση, τη μοναξιά και τα ναρκωτικά, ήδη πολλές φορές και μέσα στον χώρο του σχολείου. Δε θα πρέπει να μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη το τεράστιο εμπόριο ναρκωτικών και η εγκληματικότητα σε σχολεία, όπως για παράδειγμα η Γκράβα. Αυτά και άλλα πολλά, αποτελούν παραδείγματα του σχολείου-φυλακής, που στο μέλλον μεταφράζεται σε κοινωνία-φυλακή.

Η εκπαίδευση αποτελούσε ανέκαθεν πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των εξουσιαστών, στην προσπάθεια τους να χειραγωγήσουν τις μάζες. Όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως για παράδειγμα, η Ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, χρησιμοποίησαν την εκπαίδευση με στόχο να περάσουν την ατζέντα τους, για πλήρη ανελευθερία. Σχολικά βιβλία με εμετική, ρατσιστική προπαγάνδα και γελοία ιστορικά λάθη, ήταν αρκετά για να επηρεάσουν τις συνειδήσεις των νέων και να τους κάνουν πειθήνια όργανα και φερέφωνα των σάπιων συστημάτων τους. Φυσικά, όσο υπάρχει εξουσία, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται, και τέτοια προπαγάνδα γίνεται και στα ελληνικά σχολεία. Θρησκεία, πατριδολαγνεία, καπιταλισμός, ξενομανία, ευρωπαιομανία είναι κάποιες από τις ιδέες, οι οποίες μπολιάζονται στους εγκεφάλους των μαθητών. Δεν είναι τυχαίο πως το σύστημα, στην απέλπιδα προσπάθειά του να διατηρήσει μια όμορφη εικόνα των εκτρωματικών του θεσμών, προωθεί συνεχώς μαθήματα όπως η Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή και Αρχές Οικονομικής Θεωρίας, τα οποία μαθαίνουν τους νέους να μην αμφισβητούν τους θεσμούς, το κράτος και την εξουσία, αλλά να τους επευφημούν, και να τους ζητιανεύουν που και που, "λίγη ελευθερία".

Πολλοί τενεκέδες των media, και γενικότερα υπέρμαχοι του υπάρχοντος εκπαιδευτικού συστήματος, υποστηρίζουν πως "η γνώση θέλει... φάπες", και ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει το σχολείο είναι ο καταναγκαστικός, καθώς οι νέοι "βαριούνται" τη γνώση και πρέπει να γίνει υποχρεωτική για να τη δεχτούν. Τόσα ξέρουν, τόσα λένε... Η ανάγκη για γνώση αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα βιολογικά ένστικτα του ανθρώπου. Η αναζήτηση της αλήθειας απασχόλησε άπειρους φιλοσόφους και επιστήμονες στο πέρας της ιστορίας. Όπως έγραψε η Κατερίνα Γώγου στο ποίημά της Υπερασπίζομαι την Αναρχία, "Η γνώση είναι χαρά, Δεν είναι επιστράτευση απ' τα σχολεία". Αυτά που στα αλήθεια βαριούνται οι μαθητές, είναι η συστηματοποίηση της γνώσης, και ο παρών τρόπος μετάδοσής της. Όταν στα Κείμενα Λογοτεχνίας, γίνεται αυτό το πλήθος βαρετών και άσχετων - με την πραγματική αξία της λογοτεχνίας - αναλύσεων, είναι λογικό ο καθένας να πλήττει. Είναι, όμως, επίσης αλήθεια πως ο άνθρωπος στα πρώτα στάδια της ζωής του αρχίζει να ψάχνει, να ερευνά, να ρωτά, να αμφισβητεί... Κι αυτό δεν μπορεί κανείς να το προσπεράσει, σαν να ήταν απαρατήρητο.

Το σχολείου πολλές φορές, στη σημερινή του μορφή τουλάχιστον, μπλοκάρει την επιθυμία του νέου, για προσωπική αναζήτηση σε θέματα όπως η φιλοσοφία, πολιτική κ.ά. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως με την έλλειψη αναφορών στις διάφορες έννοιες όπως πχ η Αναρχία. Επομένως, ποτέ δε θα διδαχθούν στο σχολείο κάποιες βασικές αρχές τις Αναρχίας, διότι το σύστημα την πολεμάει και δεν θέλει κανένα πρόβατό του να ξεφύγει και να καταλήξει στην πραγματική ελευθερία. Γιατί, όπως είχε γράψει και ο Τζορτζ Όργουελ στο βιβλίο του 1984 (σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε), όταν στο λεξιλόγιο μιας γλώσσας δεν υπάρχει η λέξη ελευθερία παραδείγματος χάριν, τότε η ίδια η ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει στην πράξη, καθώς αυτή θα είναι άγνωστη σαν όρος στους ανθρώπους. Επομένως, οι άνθρωποι δεν μπορούν να την αναζητήσουν αφού δεν ξέρουν τι είναι. Γι αυτό και η εκπαίδευση προσανατολίζεται στο δήθεν πολιτικά ορθό της αποσιώπησης των "επικίνδυνων" ιδεών, ενώ παράλληλα, προπαγανδίζει περίτρανα υπέρ της εξουσίας και των θεσμών της.

"Δεν υπάρχουν όμως και καλά εκπαιδευτικά συστήματα, τα οποία δημιουργούν σκεπτόμενους ανθρώπους;;;". Φυσικά. Παράδειγμα αποτελεί το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας, το οποίο στηρίζεται περισσότερο στην ελεύθερη βούληση των μαθητών και όχι τόσο στο υποχρεωτικό στοιχείο του σχολείου. Αλλά, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας, είναι ανεξάρτητο από το Υπουργείο Παιδείας, λειτουργεί επομένως αυτόνομα και αυτορρυθμιστικά. Επίσης, ο καθηγητής δεν ασκεί, ή ασκεί πολύ περιορισμένη, εξουσία στους μαθητές. Μιλάμε, λοιπόν, για ένα σχεδόν ανεξούσιο σχολείο, χωρίς φυσικά να είναι τέλειο, καθώς και εδώ παρατηρούνται προπαγανδιστικά φαινόμενα. Και καλό είναι να θυμόμαστε πως το σχολείο της Φινλανδίας, σέβεται τον μαθητή, και του αφήνει πολύ ελεύθερο χρόνο για εξωσχολικές δραστηριότητες.

Είναι στο χέρι μας να μετατρέψουμε το σχολείο-φυλακή, σε σχολείο ελευθερίας, και πρέπει να το κάνουμε.

Και μην ξεχνάμε πως:...

ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ, Η ΖΩΗ ΚΑΝΕΙ ΚΟΠΑΝΑ!!!

Αφιερωμένο...

2010-04-21T19:39:00.000+03:00

ΤΟΣΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟΣΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ!!!

Ναρκωτικά S.O.S. - "Προσωπικές Απόψεις" Εκσυγχρονιστικής Βαρβαρότητας

2010-04-19T22:59:00.000+03:00

Το κείμενο, ή μάλλον έγγραφο που ακολουθεί, είναι γραμμένο από τον Παναγιώτη Βήχο. Ασχολείται με το θέμα της αποποινικοποίησης του χασίς, και γενικότερα των ναρκωτικών. Είναι περίπου 27 σελίδες, και πιστεύω αρκετά διαφωτιστικό στο συγκεκριμένο θέμα. Χωρίς περαιτέρω σχόλια...

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ S.O.S.

"ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ"

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΗΣ

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

http :// politikokafeneio . com

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟΥ

Λίγα λόγια για την αποποινικοποίηση και το

σκοταδισμό.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην

εφημερίδα ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ τον Ιούνη του

1997. Επειδή το θέμα που διαπραγματεύεται

είναι πολύ σημαντικό και η κατάσταση από

τότε έχει αλλάξει δραματικά προς το

χειρότερο για τους εξαρτημένους απ΄ τα

ναρκωτικά φίλους μας, νομίζω ότι αξίζει να

το δημοσιεύσω στο Πολιτικό Καφενείο και

πάλι.

Θέση πρώτη: "Τα βιβλία του Καζαντζάκη πρέπει

να καούν στην πυρά".

Θέση δεύτερη: "Να δοθεί η δυνατότητα στον

χρήστη κάναβης να καλλιεργεί σπίτι του μια μικρή

ποσότητα χασίς για προσωπική του και μόνο

χρήση".

Οι δύο παραπάνω θέσεις διατυπώθηκαν την ίδια

μέρα. Η πρώτη αποτελεί άποψη ενός διδάκτορα

Θεολογίας, που κατέχει θέση σχολικού συμβούλου

και περιέχεται σε επίσημη εγκύκλιο που απέστειλε

στους διδάσκοντες καθηγητές. Η δεύτερη αποτελεί

άποψη του αναπληρωτή υπουργού εξωτερικών και

επί αρκετά χρόνια διατελέσαντα υπουργό Παιδείας

Γ. Παπανδρέου, η οποία διατυπώθηκε σε περιοδικό

με ευκρινώς νεανικό αναγνωστικό κοινό.

Αν τώρα κάποιος αποτολμούσε να "δέσει" αυτές

τις "θέσεις" με το περιεχόμενο των εκθέσεων των

ιμπεριαλιστικών οργανισμών (ΔΝΤ κ.ά) και στις

αντίστοιχες κυβερνητικές επιδιώξεις, πολλοί

αναγνώστες ίσως να μην συμφωνούσαν μαζί του!

Θάχαν, όμως, άδικο γιατί όλες οι παραπάνω

περιπτώσεις στη βάση τους στηρίζονται σε έναν

ιδιόμορφο μιθριδατισμό, ως διαδικασία

εξοικείωσης με το κάθε είδους δηλητήριο και κατ΄

επέκταση με τον ίδιο τον εθισμό. Σε τελική

ανάλυση, δεν υπάρχει χάσμα ανάμεσα στην

αντίληψη που θέλει να μπαίνει σε διάλογο η

νομιμοποίηση της χασισοκαλλιέργειας στα

μπαλκόνια και στο ενδεχόμενο "ρίψης στην πυρά"

των βιβλίων του Καζαντζάκη, ή την επιζήτηση της

συναίνεσης των εργαζομένων στην απαλλοτρίωση

των πλέον ελάχιστων και στοιχειωδών

δικαιωμάτων τους. Σε κάθε μια και σε όλες τις

πάρα πάνω περιπτώσεις, εκείνο που επιχειρείται να

θεοποιηθεί είναι η ιδέα, η αντίληψη και η

συνείδηση της ατομικής, της συλλογικής και

κοινωνικής εν τέλει υποταγής στη λογική του

"σφάξε με αγά μ΄ ν΄ αγιάσω"...

Παραμονές του 21ου αιώνα και με δεδομένη την

ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, μόνο στην

επιβολή του σκοταδισμού αποβλέπει ο συνεχής

βομβαρδισμός από διεθνείς οργανισμούς,

κυβέρνηση και μεγαλοεπιχειρηματίες, ότι για να

εξασφαλιστεί η ευημερία πρέπει να αποδεχτούμε

την κλιμάκωση των αντεργατικών μέτρων που

οδηγούν τις κοινωνίες σε μεγαλύτερη υποβάθμιση

του βιοτικού επιπέδου. Μόνο εξαρτημένοι και

χειραγωγημένοι εργαζόμενοι και κοινωνικές

ομάδες μπορούν να αποδεχτούν την ιδέα ότι η

φτώχεια και η εξαθλίωση είναι δυνατόν να

αντιμετωπιστούν με τη συνεχή μείωση των

εισοδημάτων των εργαζομένων, την αύξηση των

ορίων ηλικίας, την περικοπή των συντάξεων. Μόνο

υποταγμένοι στις αντιλήψεις της άρχουσας τάξης

είναι δυνατόν να συμφωνήσουν πως η ευημερία

των εργαζομένων περνάει μέσα από την ασυδοσία

των κεφαλαιοκρατών και την αύξηση των

υπερδερδών τους με ρυθμούς γεωμετρικής

προόδου...

Να, λοιπόν, τι συνδέει τους ιμπεριαλιστικούς

οργανισμούς, τον θεολόγο από τη Λάρισα, τον

υπουργό και την κυβέρνηση. Είναι βαθιά νήματα

που συνδέουν το σκοταδισμό του θεολόγου με την

έντονα αρρωστημένη προπαγάνδιση κρισιακών

κοινωνικών φαινομένων όπως η "ναρκο-

εξάρτηση". Προπαγάνδιση, που γίνεται, μάλιστα,

με τη μορφή της "φιλελευθεριότητας" στη βάση

της οποίας "πολιτεύεται" ο κύριος υπουργός.

Φυσικά, οι συγκεκριμένες θέσεις που εξέφρασε ο

Γ. Παπανδρέου δεν αποτελούν απλώς και μόνο μια

προσωπική άποψη, όπως ισχυρίζεται ο κύριος

Ρέππας, αλλά αποτελούν μέρος μιας

πανευρωπαϊκής τουλάχιστον εκστρατείας για την

προώθηση της ιδεολογίας της "μαστούρας".

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο γνωστός και μη

εξαιρετέος Κον Μπεντίτ ήρθε στη χώρα μας για να

πλασάρει αυτή την άποψη, και στη σχετική

εκδήλωση που έγινε έδωσε το "παρών" του και ο

Γ. Παπανδρέου. Η εκσυγχρονιστική προοπτική

προφανώς προβλέπει για τους νέους χασίσι,

μαστούρα, κοιμισμένες συνειδήσεις με εξαρτημένη

σκέψη. Θέλουν τη νεολαία πειθήνια μάζα στις

ορέξεις του κεφαλαίου. Έτσι κι ο Γ. Παπανδρέου

προσφέρει από τη θέση του σαν υπουργός κύρος

στην άποψη περί νομιμοποίησης των

εξαρτησιογόνων ουσιών, εισάγοντας τη θεωρία

της κατ΄ οίκον μαστούρας και με σημαία την

"πρωτιά" του σε ψήφους στην εκλογική του

περιφέρεια, πατάει στην υπουργική του καρέκλα

για να παίξει ρόλο "γλάστρας" στο θερμοκήπιο του

εθισμού της κοινής γνώμης, ώστε να αποδεχτεί η

τελευταία το νόμιμο της "παραμύθας" .

Ναι, είναι πολύ βαθιά τα νήματα που διαπλέκουν

μεταξύ τους τις αντιλήψεις του θεολόγου και του

κυρίου υπουργού. Κι αυτό, γιατί τόσο ο

νεότευκτος "μακαρθισμός" όσο και το πλασάρισμα

της "ναρκο-χαύνωσης" με το μανδύα της

"προοδευτικότητας¨(!) και τις επικλήσεις περί

"ανοιχτού μυαλού"(!!!) έχουν κοινή ρίζα. Οι αιτίες

τους ανάγονται στις ανοχές και στις αντοχές του

σημερινού κοινωνικού και πολιτικού συστήματος.

Το καπιταλιστικό σύστημα της εποχής μας, ειδικά

σε συνθήκες εξαρτημένης μορφής, όπως αυτές

που βιώνουμε στην Ελλάδα, παθαίνει αλλεργία στο

άκουσμα της θέσης ότι "συλλογάται καλά

όποιος συλλογάται ελεύθερα". Όλο και

λιγότερο ανέχεται αρχές και αξίες, που περιποιούν

τιμή στον άνθρωπο. Δεν ανέχεται ανθρώπους που

δεν συναινούν στην απώλεια των δικαιωμάτων και

της αξιοπρέπειάς τους. Δεν θέλει ανθρώπους που

σκέφτονται, που αμφιβάλλουν, που ερευνούν, που

αγωνίζονται. θέλει την υποταγή, την αλλοτρίωση,

τον "ωχαδερφισμό", την εξατομίκευση, την

απομόνωση. Θέλει τον άνθρωπο "ανυποψίαστο"

και βουτηγμένο στην "πάρτη του". Κι αυτό

επιτυγχάνεται, όταν τα μυαλά των ανθρώπων

καλυφθούν είτε από το απόλυτο μαύρο πέπλο της

άγνοιας είτε από την απόλυτη "θολούρα" της

πρέζας, είτε κι από τα δυο μαζί. Ναι, λοιπόν.

Όποιος δεν διαβάζει Καζαντζάκη, όποιος δηλ., δεν

έρχεται σε επαφή με θέσεις κι απόψεις που

βρίσκονται στον αντίποδα των κυρίαρχων τάξεων,

που αμφισβητούν την ιδεολογία της

εκμετάλλευσης, που αντιτίθενται στην αιώνια

σκλαβιά του "έτσι είναι τα πράματα κι έτσι θα

μείνουν", δεν συλλογάται λεύτερα. Όποιος

"βρίσκει την άκρη" στη μαστούρα, όποιος

βολεύεται στο να ζει με παραισθήσεις και όχι στο

να παλεύει για να ζήσει τα οράματά του, δεν

συλλογάται λεύτερα. Τέτοιους, "τυφλούς",

εξαπατημένους και τελικά ελεγχόμενους

ανθρώπους θέλει το σύστημά τους. Γι΄ αυτό και οι

εγκέφαλοι της ιδεολογίας της μαστούρας μας

προτρέπουν να ρίξουμε μια "εξευρωπαϊσμένη"

ματιά στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου οι εκεί

Παπανδρέου συνεπικουρούμενοι από έναν

πολυδαίδαλο μηχανισμό εμφανίζουν ως "ιν" και ως

"προχωρημένο" οτιδήποτε σε "απογειώνει" από

την πραγματικότητα, ενώ παράλληλα εμφανίζουν

την αποχαύνωση ως "προοδευτική εμπειρία". Και

δεν μας λένε, βέβαια, ότι το κοινωνικό σύστημα

της αλλοτρίωσης και της αποξένωσης, της

περιθωριοποίησης και της βαρβαρότητας, ο

καπιταλισμός δηλ. στην πιο στυγνή του σημερινή

μορφή, συνιστά το θερμοκήπιο για να παράγονται

ανθρώπινα θύματα πάνω στα οποία κερδίζουν οι

έμποροι του θανάτου.

Φυσικά, το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν

λύνεται ούτε με την ποινικοποίηση ούτε με την

αποποινικοποίηση. Γιατί το πρόβλημα των

ναρκωτικών δεν είναι ούτε ποινικό ούτε νομικό.

Είναι κοινωνικό πρόβλημα. Και ένα κοινωνικό

σύστημα που συντηρεί, παράγει και

αναπαράγει τα αίτια που οδηγούν ευρύτατα

στρώματα στο περιθώριο, στην εξάρτηση, στη

φυγή, στην αποχαύνωση, στην αλλοτρίωση,

που η διατήρησή του ως σύστημα περνά μέσα

και από τη μετατροπή του ανθρώπου σε

"φυτό", δεν μπορεί και δεν θέλει - γιατί δεν

το συμφέρει - να αντιμετωπίσει το πρόβλημα,

είτε το αποποινικοποιήσει είτε όχι. Για μας,

όμως, σε αυτό το σύστημα που μας θέλει "φυτά"

προέχει να παλέψουμε ώστε να μην το κάνει και

με το νόμο.

Ποια είναι τώρα η στάση των ΜΜΕ στο πρόβλημα

των ναρκωτικών και την... τοποθέτηση του

υπουργού Γ. Παπανδρέου για καλλιέργεια χασίς

στα μπαλκόνια; Φαίνεται πως οι "αιρετικές

απόψεις" του κυρίου αυτού δεν είναι και τόσο

"αιρετικές" για τα ΜΜΕ και τις "έγκυρες"

εφημερίδες: "Στις πολιτισμένες κοινωνίες

συνηθίζουμε να λέμε ότι αυτό είναι το ακριβές

μέτρο της δημοκρατίας: η ελευθερία της άποψης

και η ανοχή του Άλλου, του διαφορετικού"... "Ο Γ.

Παπανδρέου είπε την άποψή του και κανέναν δεν

υποχρέωσε να την αποδεχτεί ή να την

εφαρμόσει"... "Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν

μιλάμε για χασίσι: μιλάμε για δημοκρατία"... "Εξ

αυτού του λόγου ο κίνδυνος δεν προέρχεται από

"επικίνδυνες απόψεις". Προέρχεται από

ανθρώπους που χαρακτηρίζουν τις απόψεις

επικίνδυνες"... Μ΄ αυτά και άλλα τέτοια

διανθίσματα ο Ι. Πρετεντέρης του Βήματος

(25/5/97) μπήκε στη "μάχη σωτηρίας της

δημοκρατίας που κινδυνεύει"!

Στο ίδιο σχεδόν μοτίβο και οι άλλες εφημερίδες,

συμπεριλαμβανόμενης και της Αυγής. Δεν

προκαλεί πλέον εντύπωση η κάθε παρόμοια

προσέγγιση ενός προβλήματος που πραγματικά

άπτεται της δημοκρατίας. Ποιας δημοκρατίας

όμως; Μα... αυτής ακριβώς, που διαφεντεύει την

πολιτισμένη βαρβαρότητα του ολοένα και πιο

παρασιτικού καπιταλιστικού συστήματος. Αυτή

που, όσο υπάρχουν στους κόλπους της ενεργά

στοιχεία αμφισβήτησης της σαπίλας της, δεν

μπορεί να εκτοξεύει ήσυχη τη μπόχα της για να

καταπνίγει αυτούς που επειδή δεν ανέχονται την

"ελεύθερη δημοκρατική" σκλαβιά της, ζουν και

αναπνέουν με την ελευθερία εναντίωσης ως την

οριστική ανατροπή της και την αντικατάστασή της

με την εργατική δημοκρατία και το

σοσιαλισμό.

Αυτός είναι ο φόβος της για τη "ζωή" της

κυρίαρχης τάξης μέσα στην κρίση του συστήματος

και της δημοκρατίας της, που δεν της αρκεί η

εκμετάλλευση, η καταπίεση και η εξαθλίωση των

εργαζομένων - και ιδιαίτερα των νέων, αλλά

απαιτεί τον εθισμό, την εξάρτηση και την

αποχαύνωσή τους, για να ΄ναι πιο σίγουρη ότι τα

σαθρά της θεμέλια μπορούν να αντέχουν τη

στήριξη του βάθρου της εξουσίας της. Τη

συνείδησή τους αποζητά να υποτάξει και όταν

κινδυνεύει να μην μπορεί να το εξασφαλίζει,

αυξάνει τα όρια της ελευθερίας μέχρι το χασίς και

τα ναρκωτικά... Αυτή τη δημοκρατία

υπερασπίζονται οι εν λόγω εφημερίδες και

δημοσιογράφοι, των άβουλων εξατομικευμένων

εξαρτημένων και χωρίς συνείδηση ανθρώπων

ενάντια στη συλλογική συνειδητή δράση της

προοπτικής, όπου οι εργαζόμενοι θα διαφεντεύουν

οι ίδιοι τις τύχες τους. Πράγματι, κύριοι φαρισαίοι

δημοκράτες, οπαδοί του άθλιου παράδεισου, της

"άγιας" κοινωνίας σας, η δημοκρατία σας δεν

κινδυνεύει από το χασίς, γιατί ζει με το χασίς που

προσφέρει απλόχερα για να παρατείνει τη ζωή της,

περιμένοντας αναπόφευκτα τον νεκροθάφτη της...

Παναγιώτης Βήχος

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Αυτοί που ασκούν εξουσία τυπικά απαγορεύουν τη

χρήση ουσιών ενώ ουσιαστικά ενθαρρύνουν με

κάθε τρόπο τη διάδοσή τους. Απώτερος στόχος

όλων είναι ο έλεγχος του πληθυσμού και ιδιαίτερα

των ενοχλητικών ομάδων που ωθούνται στο

περιθώριο, διαμέσου της χρήσης ουσιών. Στη

σημερινή εποχή της τρομακτικής κρίσης της

κοινωνίας και των θεσμών της τα ναρκωτικά

εντάσσονται κι αυτά στη βιοπολιτική της εξουσίας

πάνω στο ανθρώπινο είδος. Ο κυρίαρχος λόγος

είναι ο λόγος της νόρμας που ορίζει τους κώδικες

της ομαδοποίησης του πληθυσμού και ρυθμίζει την

συμπεριφορά του με βάση τις ανάγκες της

κυρίαρχης τάξης και της εξουσίας της. Τα

ναρκωτικά υπηρετούν - με τεράστιο γι΄ αυτήν

όφελος σε όλα τα επίπεδα - αυτές τις ανάγκες.

Στις τεχνικές της πειθάρχησης των πιο ανήσυχων

κοινωνικών στοιχείων, της ρύθμισης της

συμπεριφοράς τους με στόχο την προσαρμογή στη

νόρμα περιλαμβάνεται - πέραν της φυλακής και

των άλλων τεχνικών καταστολής - και η χρήση

νόμιμων και παράνομων ουσιών, με ή χωρίς

ιατρική συνταγή. Σ΄ αυτές εντάσσεται και η

"διαχείριση της τοξικομανίας".

Η τοξικομανία, η περιθωριακότητα, ο αποκλεισμός,

έκφραση της τρομακτικής κρίσης του

καπιταλιστικού συστήματος έρχονται με τη σειρά

τους να βαθύνουν ακόμα περισσότερο αυτή την

κρίση. Οι πολιτικές πού προτείνονται για την

αντιμετώπισή της, τόσο η πολιτική της καταστολής

όσο και αυτή της νομιμοποίησης των ουσιών

λειτουργούν με την ίδια λογική, αυτήν της

ανάγκης της κυρίαρχης τάξης να ασκεί όλο και πιο

σφιχτό κοινωνικό έλεγχο. Τόσο το παράνομο όσο

και το θεσμοποιημένο περιθώριο, τόσο η φυλακή

όσο και η νόμιμη συντήρηση της εξάρτησης μέσα

από τη χορήγηση υποκατάστατων, όλα

κατατείνουν στον έλεγχο της συμπεριφοράς

πλατιών κοινωνικών στρωμάτων μέσα στα πλαίσια

της "ομαλότητας" πού το ίδιο το σύστημα με τις

δικές του ιστορικά προσδιορισμένες νόρμες

καθορίζει. "Από τον έλεγχο της φυλακής στον πιο

λεπτό έλεγχο πού γίνεται τόσο αποτελεσματικός

όσο πιο πολύ ιατρικοποιεί την ανθρώπινη ύπαρξη",

λέει ο Edouard Zarifian.

Κάποιοι ζητούν τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών

"για να μειωθεί η παραβατικότητα, η

εγκληματικότητα", όπως λένε. Σίγουρα η

νομιμοποίηση θα μπορούσε να μειώσει την

παραβατικότητα για την εξασφάλιση της δόσης, να

μειώσει επίσης τα ατυχή συμβάντα από τη

νόθευση της ηρωίνης απ΄ τους εμπόρους. Τι θα

γίνει όμως με τις καινούργιες ουσίες που

παράγονται διαρκώς στα εργαστήρια και πού θα

βγαίνουν μαζικά στην κυκλοφορία μέσα από

νόμιμες πια επιχειρήσεις ναρκωτικών; Πόσες απ΄

αυτές δεν θα έχουν θανατηφόρα αποτελέσματα

στους νέους που θα καταφεύγουν σ΄ αυτές,

επειδή πνίγονται απ΄ τη ζωή τους;

Είναι γνωστό το πείραμα του πάρκου της Ζυρίχης,

όπου ήταν ελεύθερη - και με ελεύθερη διάθεση

συρίγκων - η χρήση όλων των ουσιών. Το πείραμα

απέτυχε και το πάρκο έκλεισε, αφού πρώτα

μετατράπηκε σε μια κόλαση ζωντανών νεκρών. Σε

ανάλογου χαρακτήρα κόλαση έχουν μετατραπεί

σήμερα και οι λεγόμενες "shooting galleries" στη

Φραγκφούρτη και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

αναφέρονται πολλοί στο λεγόμενο "πείραμα της

Ολλανδίας". Όμως, πέρα από τις σοβαρές

διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις δύο χώρες,

σε επίπεδο οικονομικό, κουλτούρας, οργάνωσης

υγειονομικών υπηρεσιών και γενικότερης

πολιτικής, που καθιστούν αδύνατη τη μηχανική

μεταφορά οποιουδήποτε μοντέλου, πρέπει να

τονιστεί ότι το "πείραμα", έτσι όπως προβάλλεται,

είναι εν πολλοίς ένας μύθος. Στην Ολλανδία δεν

είναι νόμιμα τα ναρκωτικά. Απλά υπάρχει μια

στάση ανοχής από την πλευρά των αρχών,

στη χρήση χασίς σε ειδικούς χώρους, τα "coffee

shops". Δεν έχει αυξηθεί η ενδοφλέβια χρήση

ηρωίνης, που παραμένει σε μέσα επίπεδα.

Αυξήθηκε, όμως, η χρήση άλλων, φαρμακευτικών

ουσιών - λόγω, ίσως, και του φόβου του aids - και

επεκτάθηκε πολύ η καλλιέργεια χασίς. Η Ολλανδία

κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις ανάμεσα στις

ευρωπαϊκές χώρες που παράγουν συνθετικά

ναρκωτικά. Η ίδια, πέρα απ΄ τα άλλα, έχει

μετατραπεί σε διεθνές κέντρο εμπορίου

ναρκωτικών.

"Να δώσουμε τα ναρκωτικά στον τοξικομανή

για να μας αφήσει ήσυχους", υποστηρίζουν οι

υπέρμαχοι της νομιμοποίησης. Μέσα σε μια

πραγματικότητα τρομακτικής κρίσης που

συνθλίβει το νέο άνθρωπο, εκείνο που

προτείνεται σαν λύση είναι οι "νόμιμες οδοί

διαφυγής", στο όνομα της "ατομικής

ησυχίας" του μικροαστικού βολέματος. Όμως

η καλλιέργεια ενός κλίματος κοινωνικής

απάθειας απέναντι στο δράμα του

εξαρτημένου ατόμου και στις κοινωνικές

αιτίες του προβλήματος των ναρκωτικών δεν

οδηγεί παρά σε μια κοινωνία

αγριανθρωπισμού, ακόμα μεγαλύτερης

απεξάρθρωσης του κοινωνικού ιστού και έτσι

- για ένα επιπλέον λόγο - μεγαλύτερης

στροφής των νέων στις ουσίες.

Μπορεί να μείνει κανείς απαθής απέναντι σ΄

ένα σύστημα πού καταδικάζει 1 στα 5 παιδιά

σε Ευρώπη και Αμερική να ζουν κάτω από το

όριο της φτώχειας και 250 εκατομμύρια

παιδιά στον κόσμο να μεγαλώνουν στους

δρόμους; Μπορεί να μένει απαθής απέναντι

στην τρομακτική φτώχεια, στην προσφυγιά,

τις αρρώστιες από επιδημίες που θεωρούσαμε

ότι είχαν εξαλειφθεί, τους πολέμους, τη

θυσία εκατομμυρίων ανθρώπων στο βωμό

του καπιταλιστικού κέρδους; Ποιόν τελικά

εξυπηρετεί αυτό το κλίμα κοινωνικής

απάθειας; Ποιόν άλλον εκτός από αυτούς πού

έχουν οικονομικό και πολιτικό συμφέρον να

συντηρούν την ανισότητα, την εκμετάλλευση,

τη δυστυχία, τη χειραγώγηση της συνείδησης

των ανθρώπων χρησιμοποιώντας γι΄ αυτό το

σκοπό και τα ναρκωτικά;

Βήχος Παναγιώτης

ΑΘΗΝΑ 11 Ιουνίου 2002

ΓΙ΄ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ;

Από τα 13 χρόνια αρχίζει η εισπνοή των

διαλυτών, ενώ δραματική είναι η αύξηση των

ανέργων χρηστών.

Θετικό στοιχείο είναι η αύξηση της χρήσης

των "στεγνών" προγραμμάτων, που όμως δεν

επαρκούν.

ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Πολυσύνθετες και ανησυχητικές διαστάσεις παίρνει

το πρόβλημα της τοξικομανίας στη χώρα μας,

καθώς η πλειοψηφία των χρηστών είναι άνεργοι,

έρχονται σε επαφή με εισπνεόμενους διαλύτες στα

13 έτη, η μέση ηλικία χρήσης ηρωίνης μειώνεται

κατά 2 έτη και πρώτη ουσία χρήσης παραμένει η

κάνναβη. Παρ΄ όλα αυτά αισιόδοξο είναι το

γεγονός ότι η επιλογή προσέγγισης της

συντριπτικής πλειοψηφίας των χρηστών αφορά

στα "στεγνά" θεραπευτικά προγράμματα. Αυτό

είναι το προφίλ των χρηστών, όπως προκύπτει

από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν πριν λίγες

μέρες στην Ετήσια Έκθεση του Εθνικού Κέντρου

Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά

και την τοξικομανία (ΕΚΤΕΠΝ) για την κατάσταση

των ναρκωτικών στην Ελλάδα το 2001, στη

συλλογή των οποίων συνέβαλαν το ΚΕΘΕΑ και το

"18 ΑΝΩ".

Ενδεικτική είναι η αύξηση κατά 3,5 μονάδες των

ανέργων μέσα σε ένα έτος, που προσεγγίζουν τα

θεραπευτικά προγράμματα. Το 2001, το 64,3%

των χρηστών που προσέγγισαν τα θεραπευτικά

προγράμματα ήταν άνεργοι - το 2000 οι άνεργοι

ήταν το 61,8% - το 19,2% έχει σταθερή εργασία,

το 10,2% έχει περιστασιακή εργασία και το 5,6%

είναι φοιτητές, σπουδαστές ή μαθητές.

Η μέση ηλικία έναρξης χρήσης παράνομων ουσιών

για το 2001 διαφέρει σε σχέση με τις ουσίες: 19

έτη για την ηρωίνη, 16 για την κάνναβη, 15 για τα

χάπια και μόλις 13 για τα εισπνεόμενα. Το 2000 ο

μέσος όρος έναρξης παράνομης χρήσης για την

ηρωίνη ήταν τα 21 έτη, ενώ δε γίνεται καμία

αναφορά στα εισπνεόμενα.

Η πλειοψηφία των χρηστών (74,7%) ξεκινά τη

χρήση παράνομων ουσιών με την κάνναβη.

Ακολουθούν τα χάπια (8,7%) και τα οπιοειδή

(6,9%). Το 67,4% των χρηστών που

καταγράφηκαν από το Δείκτη Αίτησης Θεραπείας

το 2001 προσέγγισαν "στεγνά" προγράμματα, το

18,5% προσέγγισε Κέντρα Άμεσης Πρόσβασης,

ενώ το 14,1% βρίσκεται σε προγράμματα

υποκατάστασης. Το 52,1% των χρηστών που

καταγράφηκαν το 2001 έκαναν για πρώτη φορά

στη ζωή τους αίτηση για θεραπευτική βοήθεια.

Απ΄ αυτούς, το 59,1% έκανε αίτηση για τα

"στεγνά" προγράμματα, το 45,3% για τα Κέντρα

Άμεσης Πρόσβασης και το 27,4% για τα

προγράμματα υποκατάστασης.

Ως προς το εκπαιδευτικό επίπεδο των χρηστών

παρατηρείται ότι για το 2001, το 8,6% είναι

αγράμματοι ή έχουν παρακολουθήσει μερικές μόνο

τάξεις του δημοτικού, το 19,3% είναι απόφοιτοι

δημοτικού, το 32,6% απόφοιτοι γυμνασίου, το

32,4% απόφοιτοι λυκείου και μόλις το 7,1%

απόφοιτοι ανώτερης ή ανώτατης σχολής. Χρήστες

που δεν έχουν πάει σχολείο ή έχουν

παρακολουθήσει λίγες τάξεις του δημοτικού

απαντώνται στα προγράμματα υποκατάστασης και

στα Κέντρα Άμεσης Πρόσβασης παρά στα "στεγνά"

προγράμματα.

Οι περισσότεροι χρήστες είναι κάτω των 30 ετών,

αφού 6,8% είναι έφηβοι (έως 18 ετών) και

περισσότεροι από τους μισούς (57,2%) είναι νέοι

ενήλικες ηλικίας 19-29 ετών. Το 27,6% ανήκει

στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 ετών και το 8,4%

είναι πάνω από 40 ετών. Το 2000 το 3,1% ήταν

έφηβοι, το 44% νεαροί ενήλικες 19-29 ετών, το

38,6% ώριμοι ενήλικες 30-40 ετών και το 14,2%

άνω των 40 ετών.

Το 2001 εμφανίζεται πτώση στην εναίσιμη χρήση

των οπιοειδών, ενώ υπάρχει μεγάλη αύξηση στη

χρήση από τη μύτη και στο κάπνισμα, σε αντίθεση

με το 2000 που κυριαρχούσε η εναίσιμη χρήση. Οι

έφηβοι και οι νέοι κάνουν χρήση τριών έως πέντε

ουσιών σε ποσοστό 55% και 50,1% αντίστοιχα,

ενώ οι χρήστες ηλικίας 30-40 ετών σε ποσοστό

42,3% και οι χρήστες άνω των 41 ετών σε

ποσοστό 36,3%.

Η μέση ηλικία για κάθε τύπο κέντρου είναι τα 25

έτη για τα "στεγνά" προγράμματα, 37 έτη για τα

προγράμματα υποκατάστασης και 32 έτη για τα

κέντρα άμεσης πρόσβασης. Το μεγαλύτερο

ποσοστό χρηστών που έχουν περιστασιακή

απασχόληση (16,8%) βρίσκεται στα προγράμματα

υποκατάστασης, το μεγαλύτερο ποσοστό ανέργων

(69,9%) στα Κέντρα Άμεσης Πρόσβασης και οι

φοιτητές-σπουδαστές εμφανίζονται κυρίως στα

"στεγνά" προγράμματα.

Εμφανίζεται πτώση στην εναίσιμη χρήση των

οπιοειδών, ενώ υπάρχει μεγάλη αύξηση στη χρήση

από τη μύτη - αύξηση κατά 56,4% στους πελάτες

των προγραμμάτων υποκατάστασης. Η μέση ηλικία

των χρηστών της ηρωίνης ως κύριας ουσίας είναι

τα 28 έτη, των χρηστών χαπιών τα 26 έτη και για

τους χρήστες κάνναβης τα 22 έτη.

Η κάνναβη και τα εισπνεόμενα είναι οι πιο

δημοφιλείς ουσίες για την έναρξη της χρήσης σε

ηλικίες κάτω των 18 ετών. Αν και η πλειοψηφία

των χρηστών δοκιμάζει ως πρώτη παράνομη ουσία

την κάνναβη, το 86,9% στα "στεγνά" ζητάει

βοήθεια για το πρόβλημα που οφείλεται στην

ηρωίνη, το 9,7% δηλώνει κύρια ουσία την

κάνναβη, το 1,4% τα χάπια και μόλις το 1,1%

απευθύνεται λόγω της κοκαΐνης. Στα Κέντρα

Άμεσης Πρόσβασης το 77,7% δηλώνει κύρια ουσία

την ηρωίνη, το 4% την κάνναβη και το 2,2% τα

χάπια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2001, στα 27

συνολικά κέντρα-φορείς θεραπείας 3.679 άτομα

έκαναν αίτηση θεραπείας. Από αυτά 135 (ποσοστό

3,7%) ανήκαν στην ηλικιακή κατηγορία των

εφήβων (12-17 ετών). Από τα 27 συνολικά κέντρα

που προσέφεραν βοήθεια στους χρήστες το 2001

τα 11 κάλυψαν τις ανάγκες της συγκεκριμένης

ηλικιακής κατηγορίας. Η "Πλεύση" κάλυψε το

35,6%, η "Στροφή" το 31,1% και ο Σταθμός

Εφήβων στο Δικαστήριο Ανηλίκων Αθηνών

24,4%.

Στοιχεία για το αλκοόλ

Σχετικά με το αλκοόλ παρουσιάστηκαν τα

ευρήματα των πανελλήνιων ερευνών που έγιναν

από το 1984 μέχρι το 1998. Σημαντική είναι η

αύξηση της μέσης ηλικίας πρώτης χρήσης από τα

15,2 έτη το 1984 στα 16,2 έτη το 1998. Οι έφηβοι

του 1984 είχαν ξεκινήσει να καταναλώνουν

αλκοόλ σε ηλικία 10 περίπου ετών κατά μέσο όρο

και οι σημερινοί έφηβοι κατανάλωσαν για πρώτη

φορά οινοπνευματώδη σε ηλικία 12 ετών περίπου.

Η υπερβολική χρήση κατά τον τελευταίο μήνα έχει

μειωθεί στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, έχει

αυξηθεί στις αστικές και ημιαστικές περιοχές. Στις

γυναίκες 18-24 ετών παρατηρείται αύξηση σε

σχέση με το 1984 της πολύ συχνής κατανάλωσης

από 5,9% σε 7,1%. Στους μαθητές παρατηρείται

τάση μείωσης της μηνιαίας κατανάλωσης

οινοπνευματωδών σε σχέση με το 1984 ενώ στους

μη μαθητές παρατηρείται αύξηση. Οι γυναίκες αν

και παρουσιάζουν μείωση στη συχνή μηνιαία

υπερβολική κατανάλωση παρουσιάζουν

υψηλότερα ποσοστά στην εν γένει μηνιαία

υπερβολική κατανάλωση.

Τελειώνοντας να αναφέρω ότι κοντά στο τέλος της

παρουσίασης της έκθεσης του Ερευνητικού

Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής

(ΕΚΤΕΠΝ) τέθηκε από κάποιον παριστάμενο ότι

έχει τη διάθεση να χορηγήσει υποκατάστατα, αλλά

δεν του το επιτρέπει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο.

Και η πρόεδρος του Οργανισμού κατά των

Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) Αννα Κοκκέβη απάντησε

πως χρειάζεται μεγαλύτερη ευελιξία, αλλά -

δυστυχώς κατ΄ εκείνη - οι αντιλήψεις δεν

προχωρούν με την ίδια ταχύτητα που κινούνται τα

δεδομένα και πρόσθεσε πώς πρέπει να παρθούν

θαρραλέες αποφάσεις για να προχωρήσουμε!

Αλήθεια; Και ποια είναι τα δεδομένα κυρία

Κοκκέβη; Σύμφωνα με το ΕΚΤΕΠΝ, όλοι οι δείκτες

για τη χρήση χειροτερεύουν. Θετική είναι η

διαπίστωση πως αυξάνει η ζήτηση των στεγνών

προγραμμάτων. Για τα προγράμματα των

υποκατάστατων - πέραν των άλλων - υπάρχει και

το δεδομένο της υπόθεσης του συμπαθή Αϊβατζίδη

- που σε κατάσταση αμόκ πυροβολούσε την

πρωθυπουργική κατοικία - γεγονός που ανάγκασε

το προσωπικό του ΟΚΑΝΑ να κάνει την καταγγελία

για αντιδεοντολογική αντιμετώπιση του θέματος

και επικίνδυνη διοίκηση του ΟΚΑΝΑ.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, ποια πρέπει να είναι η

απαίτηση εκείνων που έχουν το πρόβλημα των

ναρκωτικών; Και ποια θα πρέπει να είναι η

απαίτηση της κοινής γνώμης; Η διολίσθηση και η

υποκατάσταση είναι το εύκολο. Το δύσκολο είναι η

πρόληψη και η απεξάρτηση. Κι εδώ η κυβέρνηση

και οι επίσημοι φορείς δεν τα πήγαν καθόλου

καλά, παρά τα εθνικά σχέδια δράσης και τα λοιπά.

Ας το ξανασκεφτούν λοιπόν, πριν η διολίσθησή

τους σε επικίνδυνους δρόμους είναι χωρίς

επιστροφή...

28 Ιουλίου 2002

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ

ΤΡΟΜΑΖΕΙ.

ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ!

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ ΚΑΙ ΤΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

(Η πρέζα δεν είναι το παράγωγο μιας προσωπικής

αδυναμίας, δεν είναι ατομική υπόθεση. Ή βλέπεις

ότι είναι αρρώστια κοινωνική, παράγωγο ενός

άρρωστου συστήματος, ή τόχασες το παιχνίδι).

Τ. Κ.

Αγαπητέ Παναγιώτη:

Πήρα το θάρρος να γράψω αυτά τα λόγια σαν προσωπική

εξομολόγηση και σαν μια προσφορά στην ίδια τη ζωή.

Junky: Η εξίσωση της πρέζας.

Η ιστορία του κ α π ι τ α λ ι σ μ ο ύ , ιστορία φρίκης, βίας,

βαρβαρότητας, πολέμου. Σύνορα και φραγμοί που

εγκλωβίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη στον "κόσμο της

αξίας της εργατικής δύναμης".

Σ ι ω π η λ έ ς κραυγές που ορθώνονται στενεύοντας τα

περιθώρια μας, βάφοντας κίτρινο το αίμα μας, μαύρο το

μυαλό μας, στερώντας μας το "δικαίωμα στο τίποτα. Η

ζωή στο βωμό της παραγωγικότητας. Κι οι σχέσεις στ΄

όνομα της αναπαραγωγής. Μανάδες, πατεράδες, παπάδες,

μπάτσοι, δάσκαλοι, πολιτικάντηδες, ο ίδιος ο σκοπός...

Ατέλειωτες λ ο β ο τ ο μ έ ς .

Η 'σιδερένια φτέρνα" δεν έχει μόνο σιδερένια άρβυλα,

που λιώνουν κάθε αντίσταση, κάθε διαφορετικότητα. Έχει

και μαλακά σφουγγάρια, που απορροφούν τους

κραδασμούς της ιστορίας, των συγκρούσεων και της

πάλης.

Πολλαπλοί μηχανισμοί και μέσα "αφομοίωσης" και

"ενσωμάτωσης" κάθε είδους "αντικανονικής"

συμπεριφοράς. Ταμπέλες που άλλοτε την εντάσσουν στη

σφαίρα του "κοινωνικά παθολογικού και επικίνδυνου",

άρα αυτού που ενεργοποιεί μηχανισμούς καταστολής,

άλλοτε στη σφαίρα του "ιατρικά παθολογικού",

κλείνοντάς την στα ψυχιατρεία και ιατρικοποιώντας

μορφές κοινωνικής αντίδρασης που η απόγνωση, η

κούραση, ο φόβος και η ιδεολογική και πολιτική αδυναμία

την έκανε να σέρνεται στους δρόμους της φρίκης και της

απομόνωσης.

Όταν η άρνηση απομακρύνεται από την απλή αντίδραση

υπερβαίνοντας το αυθόρμητο, όταν το υποκείμενο σπάει

το περίβλημά του αποκτώντας ιστορικότητα - ίσως

επαναστατικό υποκείμενο - τότε πρέπει να τσακιστεί, να

συρθεί, η ζωή του να γεμίσει αλκοόλ, καπνό, σκόνη, κάθε

είδους σκόνη...

Η φυσική αντανάκλαση της καπιταλιστικής κόλασης στη

συνείδησή μας δεν είναι ο αδιέξοδος δρόμος που

προβάλλεται. Καλός ή κακός εργάτης, καλός ή κακός

πολίτης, καλός ή κακός junky - ρόλοι αναγκαίοι για τον

καπιταλισμό. Ο επαναστάτης που καταστρέφοντας

δημιουργεί είναι ο - άραγε αόρατος; - αντίπαλος.

"Γίνεσαι ναρκομανής επειδή δεν έχεις ισχυρά κίνητρα να

στραφείς προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση... Η ηρωίνη

κερδίζει ελλείψει αντιπάλου...

Είδα τη ζωή να μετριέται με σταγονόμετρα που περιείχαν

διάλυση μορφίνης. Ένιωσα την ανακουφιστική απόλαυση

όταν τα διψασμένα για την πρέζα κύτταρα έπιναν από τη

βελόνα. Ίσως όλη η ευχαρίστηση να είναι η ανακούφιση.

Έμαθα την εξίσωση της πρέζας... Η πρέζα δεν σε

φτιάχνει, είναι τρόπος ζωής... Ένα πρωί ξυπνάς άρρωστος

κι είσαι ναρκομανής. Κανένας δεν μπορεί να σε βοηθήσει.

Βρίσκεσαι αναζητώντας την επαφή στο μη λεκτικό σημείο

της διόρασης και του συναισθήματος". Γ. Μπάροουζ,

"junky".

Ένα μαρτύριο εγκλωβισμένο στη διαμαρτυρία, αμυντικό,

που δεν επιτίθεται αλλά χάνεται και αναλώνεται σε

δαιδαλώδεις σκοτεινούς διαδρόμους, ενισχύοντας και

περιχαρακώνοντας με το ίδιο του το αίμα τα κοινωνικά

χαραγμένα όρια του περιθωρίου όπου καταδικάζεται να

ζει, αλλοιώνοντας και μεταλλάσσοντας τη μορφή του

διαόλου που όλους μας κυνηγά.

Η πρέζα δεν είναι τρόπος ζωής, είναι τρόπος θανάτου,

αδρανοποίηση, αυτοκαταστροφή, απλή άρνηση που

μετατρέπει την αδυναμία σε ιδεολογία, κάτι που σημαίνει

αποδοχή αυτού που αρνείσαι κι αυτού που σε καταδιώκει.

Κάποια στιγμή το νιώθεις η πρέζα είναι ένας αδιέξοδος

δρόμος που μας μετατρέπει σε ανθρωπάκια, και "τ΄

ανθρωπάκια ζούνε έξω από τη ζωή". Το νιώθεις σε κάθε

σουπάρισμα, η σύριγγα γίνεται γυναίκα, έρωτας, το μόνο

πάθος, μια θάλασσα που μονίμως πνίγεσαι μέσα της,

νιώθεις το θάνατο, βλέπεις από γρίλιες τη ζωή. Όλη μέρα

τριγυρνάς για τη σκόνη... γύρω από τη σκόνη.

Η ουσία της σκόνης δεν είναι το συστατικό της, δεν είναι

το ταξίδι μετά, δεν είναι η ανακουφιστική απόλαυση. Είναι

η τραγικά απεγνωσμένη σχέση που σε συνδέει μαζί της.

"Ο Διάολος το νήμα αυτός κρατά που μας κουνάει/

τα πράγματα τα πιο βρωμερά πιότερο τ΄ αγαπάμε/

κι όλο και προς την Κόλαση τραβάμε/

με δίχως φρίκη ανάμεσα στο σκότος που βρωμάει".

Μπωντλαίρ, "Απαγορευμένα ποιήματα".

Απεγνωσμένα, τα πράγματα τα πιο βρωμερά πιότερο τ΄

αγαπάμε, αλλά η φρίκη υπάρχει. Όχι απέναντι σ΄ αυτό

καθαυτό, δεν είναι ο θάνατος που τρομάζει. Είναι η ζωή.

Είναι το πέρασμα από το μικρόκοσμό μας στη ζωή, στον

κόσμο. Το άνοιγμα προς τα έξω. Το γεγονός να σταθείς

αντιμέτωπος, μπορεί σακατεμένος αλλά χωρίς δεκανίκια,

απέναντι σ΄ όλες τις αντιφάσεις, σπάζοντας τις αλυσίδες

που σφίγγουν ολοένα πιο πολύ το μυαλό τα χέρια τα

πόδια. Η φρίκη της τομής. Η φρίκη του να πάψεις πια να

τρέμεις, να πάψεις να φοβάσαι το φόβο σου.

Η πρέζα δεν είναι το παράγωγο μιας προσωπικής

αδυναμίας, δεν είναι ατομική υπόθεση. Ή βλέπεις ότι είναι

αρρώστια κοινωνική, παράγωγο ενός άρρωστου

συστήματος, ή τόχασες το παιχνίδι.

Η αντιστροφή του προβλήματος δεν βρίσκεται έγκλειστη

σε καμιά Ιθάκη - σε κανένα κέντρο παραγωγής

μετανιωμένων πρεζονιών - δεν είναι κρυμμένη πίσω από

τη στήριξη του αρρώστου που κρύβεται πίσω από τις

κραυγές του πρεζονιού. Βρίσκεται στο δρόμο, εκεί που

ίσως απελπισμένα αλλά πάντα πολιτικά δημιουργείς τους

όρους για να καταστρέψεις την καπιταλιστική κόλαση

διεκδικώντας τα "καινούργια Χριστούγεννα στη Γη".

Από μεγάλη αγάπη για ζωή

από ελπίδα και από φόβο

ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΜΕ

Τ. Κ.

23/08/2002

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ

18ΑΝΩ

{Το κείμενο αυτό διαβάστηκε από το μαθητή του «Σχολείου

του 18 Άνω» στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στις

25/10/2004 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών από τη Μονάδα

Απεξάρτησης ΨΝΑ 18ΑΝΩ με θέμα «Εξάρτηση-

Απεξάρτηση και Σχολείο». Το κείμενο που δημοσιεύει

σήμερα το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ είναι μια

συγκλονιστική μαρτυρία της προσωπικής πορείας ενός

ΑΠΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥ πια ανθρώπου, στη ζωή και στις

ουσίες.}

Γεια σου δάσκαλε!

Θα αναρωτιέσαι τώρα πως και σε θυμήθηκα μετά από 35

χρόνια. Μα δεν σε ξέχασα ποτέ. Πιστεύω ότι ένα αληθινό

χαμόγελο, ένα αληθινό χάδι δεν ξεχνιέται ποτέ. Σε συντροφεύει

σε ολόκληρη τη ζωή. Και αυτό το χαμόγελο και αυτό το πάθος

σου για γνώση και για τη μετάδοση της γνώσης θα με συνοδεύει

για μια ζωή. Αγαπούσες όλα τα παιδιά, αλλά σε μένα ίσως

επειδή ήμουν από άλλη χώρα μου είχες ιδιαίτερη αδυναμία.

Εμείς σαν Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες δεν είχαμε ιδιαίτερα

προβλήματα στην χώρα σου την Ουγγαρία. Το πρόβλημα με

μας όπως άλλωστε με κάθε ξένο που ζει σε άλλη χώρα ήταν και

είναι η δυσκολία προσαρμογής. Χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα.

Γι’ αυτό, όταν έφυγες από το σχολείο, πήρες μετάθεση νομίζω,

με πήρε ο κατήφορος. Δεν το κατάλαβε κανείς. Ή μάλλον δεν

έδωσε κανείς τη δέουσα προσοχή που χρειαζόταν.

Οι γονείς μου βλέπεις ήταν απασχολημένοι με τα γεγονότα που

διαδραματίζονταν στην Ελλάδα. Παρεμπιπτόντως σου

υπενθυμίζω ότι και ο πατέρας μου ήταν εκπαιδευτικός. Τέλος

πάντων. Όπως σου είπα και πιο πάνω, από κει άρχισε η

αντίστροφη μέτρηση. Θα σου τα πω εν συντομία. Μετά από 2

χρόνια με διώχνουν από το σχολείο, οπότε στα 12 μου άρχισα

να πίνω αλκοόλ και γενικά ότι άλλο εύρισκα μπροστά μου.

Αγρίευα μέρα με τη μέρα. Μετά 1 χρόνο με διώχνουν και από

το άλλο σχολείο. Με παίρνουν σε ένα πειραματικό σχολείο από

όπου με διώχνουν σε μισό χρόνο. Παρά τις απεγνωσμένες

προσπάθειες του πατέρα μου δεν με ξαναδέχτηκαν σε κανένα

άλλο σχολείο. Έτσι, την τελευταία τάξη του Δημοτικού, την

τελείωσα σαν κατ’ οίκον διδασκόμενος, μακριά από τα

υπόλοιπα παιδιά. Μετά από το Δημοτικό, πήγα σε δύο τεχνικά

σχολεία, από μισό χρόνο στο καθένα, απ’ όπου έφυγα άρον

άρον. Ένοιωθα πολύ μόνος και αποκλεισμένος από τη γνώση

και από την κοινωνία γενικότερα. Αναγκαστικά άρχισα να

δουλεύω από τα 13 μου. Εν τω μεταξύ, έπινα όλο και πιο πολύ.

Δούλευα όπου εύρισκα. Σε εργοστάσια, σαν εφημεριδοπώλης,

σαν οδοκαθαριστής, σε θέατρο… Εκεί στο θέατρο, πέρασα τις

πιο όμορφες μέρες της ζωής μου. Εκείνη τη χρονιά με

καταδικάζουν σε 3 χρόνια φυλακή, για αντίσταση κατά της

αρχής. Η ιστορία ήταν η εξής: Ταξίδευα με τραίνο, οπότε σε μια

στάση, σε ανύποπτη στιγμή, μπαίνουν μέσα καμιά δεκαριά

αστυνομικοί και αρχίζουν χωρίς λόγο να δέρνουν τον κόσμο.

Εγώ βλέποντας αυτή την αγριότητα, όρμησα σε έναν από

αυτούς και τον έσπρωξα. Αυτό ήταν.

Λόγω του ότι ήμουν ανήλικος, αντί για φυλακή, με

καταδικάζουν σε 3 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας σε ένα

ρωσικό εργοστάσιο όπλων. Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα γίνεται

η μεταπολίτευση. Επιτέλους, έφτασε η στιγμή του πολυπόθητου

επαναπατρισμού. Μπαίνουμε στη διαδικασία του γυρισμού, που

διαρκεί 4 χρόνια. Επιτέλους φθάνουμε στην Ελλάδα.

Παθαίνουμε σοκ! Βιώνουμε στο πετσί μας την καταστολή και

τον αποκλεισμό. Συμμορίτες μας ανεβάζουν συμμορίτες μας

κατεβάζουν. Βρίσκομαι ξανά στο περιθώριο. Σαν να μην

έφταναν όλα αυτά, με πιάνουν σε μια διαδήλωση στα

Προπύλαια, και σε μια πολύκροτη δίκη η οποία κράτησε για

βδομάδες, στη διάρκεια της οποίας ήμασταν κρατούμενοι στην

Ασφάλεια, με καταδίκασαν σε 3 χρόνια φυλακή με αναστολή.

Βγαίνοντας από αυτή την περιπέτεια, μπαίνω όλο και πιο βαθιά

στις ουσίες. Χάνω σιγά σιγά την επαφή με την πραγματικότητα.

Περνάνε τα χρόνια. Που και που, όταν φτάνω πια στα όριά μου

διαβάζω κανένα βιβλίο, σέρνομαι σε κανένα θέατρο, έτσι για να

δικαιολογήσω την ύπαρξή μου. Μετά ξανά τα ίδια. Ώσπου

κάποια στιγμή παθαίνω οξεία παγκρεατίτιδα. Τραβολογιέμαι

στα νοσοκομεία για κανένα χρόνο. Μετά οι γιατροί

αποφασίζουν να με εγχειρήσουν. Ήταν δύσκολη εγχείρηση,

όπως μαθαίνω αργότερα. Μετά το νοσοκομείο, για ενάμισι

χρόνο κάνω αποχή από τις ουσίες. Ξαναγεννιέμαι. Όλα μου

φαίνονται πρωτόγνωρα. Τα χρώματα, οι μυρωδιές, οι σκέψεις…

τα πάντα. Ρίχνομαι με τα μούτρα στο διάβασμα, στη μελέτη,

στη δημιουργία, στην απόλαυση της φύσης…όλα

ανολοκλήρωτα, και μόνος, χωρίς στόχους. Ήταν θέμα χρόνου

να ξαναπέσω στις ουσίες. Αυτή τη φορά βυθίστηκα ακόμα πιο

βαθιά σε αυτές. Είχα παγώσει μέσα μου. Ούτε καν η ιδέα του

θανάτου δεν με απασχολούσε. Δεν παραπονιέμαι δάσκαλε,

αγανακτώ. Το ξέρεις, αυτή η ιστορία είναι μία από τις

πάμπολλες, εκατομμύρια τραγικές ιστορίες που

διαδραματίζονται καθημερινά γύρω μας. Δεν τους βλέπουμε

όμως. Δεν θέλουμε να τους δούμε. Αποστρέφουμε το βλέμμα

μας μόλις τους αντικρίσουμε. Μέχρι πότε όμως θα μπορέσουμε

να κρυφτούμε από τη συνείδησή μας, καταφεύγοντας σε

ψεύτικες ανάγκες, σε ψεύτικες εικόνες, σε ψεύτικα πρότυπα;

Αυτή τη στιγμή που σου γράφω βρίσκομαι στο πρόγραμμα

απεξάρτησης του 18ΑΝΩ που παλεύει και μου μαθαίνει να

παλεύω και εγώ ενάντια στο ψέμα, στην υποκρισία, στην

εκμετάλλευση και σε όλες τις κοινωνικές ανισότητες. Το

18ΑΝΩ πιστεύει ότι η γνώση και η εκπαίδευση είναι τα όπλα

που θα με βοηθήσουν να αντισταθώ στη βαρβαρότητα που με

περιβάλλει. Γι’ αυτό σου λέω δάσκαλε, εγώ θα σταθώ όρθιος

και θα σπουδάσω, και με ψηλά το κεφάλι θα παλέψω για ένα

καλύτερο αύριο.

Γιώργος

15/12/2004

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

http :// politikokafeneio . com

Κατερίνα Γώγου - Υποστηρίζομαι την Αναρχία

2010-04-18T17:17:00.002+03:00

Το ποίημα και το βίντεο μιλάνε από μόνα τους. Δεν έχουμε τίποτα να προσθέσουμε...

Απολαύστε...

Περί Δανεισμού και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

2010-04-16T21:57:00.000+03:00

Ιδιαίτερα ευχαριστημένοι μοιάζουν οι εξουσιαστές με το ενδεχόμενο δανεισμού της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν είναι χαρούμενοι επειδή πρόκειται να βγάλουν την χώρα από τη δεινή θέση, αντιθέτως, την βάζουν όλο πιο μέσα στο βούρκο, με μόνο στόχο την υποταγή. Και δεν πρέπει να παραμυθιαζόμαστε από πρωτοσέλιδα και δελτία ειδήσεων που μας παρουσιάζουν τον δανεισμό ως την μόνη λύση για την έξοδο από την κρίση.

Πρωτου, όμως, μιλήσουμε για το χρέος, ας πούμε δυό λογάκια για το περιβόητο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το ΔΝΤ δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 1944, μετά από την Νομισματική και Οικονομική συνεδρίαση του ΟΗΕ. Ένας ακόμα οργανισμός που προωθεί την παγκόσμια ενοποίηση. Στόχος του είναι η επίβλεψη της οικονομικής κατάστασης των χωρών-μελών, και συχνά η επιβολή μέτρων "οικονομικής ανόρθωσης". Θεωρητικά, το ΔΝΤ επιδιώκει να βοηθήσει τις λεγόμενες χώρες του τρίτου κόσμου, να ορθοποδήσουν στο σύγχρονο, παγκόσμιο, καπιταλιστικό σύστημα. Απ' ότι ίσως προσέξατε, το ΔΝΤ, δεν προσβλέπει στην βοήθεια των φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων, αλλά στο πως θα τους εξαθλιώσει ακόμα περισσότερο, ρίχνοντας τους στη σκληρή καπιταλίστική πραγματικότητα, της πολύωρης εργασίας για ένα δολλάριο τη μέρα και λοιπών άλλων.

Ο ρόλος του ΔΝΤ στην ιστορία, αποδεικνύεται καταστροφικός για τις χώρες στις οποίες δανείζει, από κοινού με την Παγκόσμια Τράπεζα. Επειδή ακριβώς, όμως, οι Έλληνες είναι ανιστόριτοι, αδυνατούν να κατανοήσουν το γεγονός πως ο δανεισμός αυτός, μόνο ωφέλη δεν θα έχει. Το κολπάκι που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ είναι απλό. Δανείζει υπέρογκα δάνεια, με μεγάλα επιτόκια, σε πολύ φτωχές χώρες, που ξέρει εξ αρχής πως αδυνατούν να τα ξεπληρώσουν. Ταυτόχρονα, δημιουργεί προγράμματα μελλοντικού σχεδιασμού, όπου συμβουλεύει τις χώρες-δανειστές πως να χρησιμοποιήσουν το δάνειο. Τα λεφτά, κατά κανόνα, πηγαίνουν σε έργα από τα οποία ωφελείται ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Για παράδειγμα, φανταστείτε πως το κράτος δημιουργεί τεράστιο αυτοκινητόδρομο, ενώ μόλις το 5% του πληθυσμού έχει αυτοκίνητο! Όσο για δημόσιες συγκοινωνίες, ούτε λόγος...

Έπειτα, εφόσον η χώρα δηλώνει και επισήμως πως αδυνατεί να ξοφλήσει το χρέος, το ΔΝΤ, προωθεί ελαστικά ωράρια εργασίας, πλήρη εκμετάλλευση στην εργασία, και φυσικά ιδιωτικοποιήσεις, πολλές φορές σε ακραίο βαθμό. Και όταν εννοώ ακραίο, εννοώ αυτό που έγινε στο Buenos Aires της Αργεντινής, όπου πωλήθηκε το σύστημα ύδρευσης και η βροχή, στην ενεργιακή εταιρία, αμερικάνικων συμφερόντων Enron. Έτσι, λοιπόν, ήταν παράνομο ο οποιοσδήποτε να μαζέψει το νερό της βροχής από τη στέγη του σπιτιού του, και μπορεί ακόμα-ακόμα να φυλακιζόταν γι' αυτό το "αδίκημα". Όλο αυτό με την συγκατάθεση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Μια καλή ανάλυση για το τι συνέβη στην Αργεντινή με τις διάφορες ιδιωτικοποιήσεις μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.envio.org.ni/articulo/1802

Ένα ακόμα μέτρο που επιβάλει το ΔΝΤ σε περίπτωση αδυναμίας εξόφλησεις του δανείου, είναι το λεγόμενο "νοικοκύρεμα των δημόσιων εξόδων", σας θυμίζει κάτι;;; Αυτό ουσιαστικά σημαίνει μειωμένες έως μηδενικές παροχές, πλήρης εξαθλιώση των εργαζομένων στο χώρο εργασίας, και γενικότερα "σκλαβειά". Εξού και όλα αυτά τα περιστατικά φτώχειας και ανέχειας σε χώρες της Αφρικής, κατεξοχήν θύματα της τραπεζικής απάτης. Η φτώχεια κι η καταπίεση, θεωρούνται δεδομένα...

Πίσω, λοιπόν, στα δικά μας, ας δούμε λίγο κάποιες λεπτομέρειες για τον επερχόμενο δανεισμό της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Το ποσό του δανείου ανέρχεται στα 30δις ευρώ από την ΕΕ, και επιπλέον 15δις από το ΔΝΤ. Επίσης, το επιτόκιο θα είναι περίπου 5%. Ικανοποιημένοι δηλώνουν όλοι με το εππιτόκιο, γιατί όμως; Πρακτικά, το επιτόκιο ενός δανείου είναι το κέρδος το οποίο θέλουν να βγάλουν από έναν δανεισμό οι ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ τράπεζες. Μα γιατί όμως, οι ΕΕ και ΔΝΤ δίνουν έντοκα δάνεια, αφού μας αγαπούν τόσο πολύ και θέλουν να μας βοηθήσουν να βγούμε από την κρίση;;; Η απάντηση απλή. Θέλουν να μας χρεώσουν ακόμα περισσότερο! Γιατί όπως είπε και ο Andrew Jackson, όταν είσαι χρεωμένος με δάνειο, δεν είσαι ελεύθερος. Και η συγκεκριμένη πολιτική της συνεχούς υπερχρέωσης εμφανίστηκε από την δημιουργία του ελληνικού κράτους. Οι κυβερνήσεις έπαιρναν δάνεια (με μεγάλο επιτόκιο πάντα) για να καλύψουν προηγούμενα δάνεια, και έτσι δημιουργήθηκε αυτός ο φαύλος κύκλος του χρέους. Και εύλογα προκύπτει το εξής απλό ερώτημα: Πως μπορείς να καλύψεις ένα χρέος, με περισσότερο χρέος (και μάλιστα έντοκο); Απλά, δεν γίνεται... Και οι κυβερνήσεις το ξέρουν καλά αυτό, μα παρόλα αυτά συνέχιζαν να δανείζονται.

Ένα άλλο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Τώρα κατάλαβαν οι δικοί μας, ότι η χώρα έχει χρέος;;; Μα το χρέος υπάρχει τόσα χρόνια, και πριν 2 χρόνια μαλίστα ήταν λίγο χαμηλότερο απ' ότι είναι τώρα. Γιατί τώρα θυμήθηκαν πως η Ελλάδα πρέπει να πάρει δάνειο;; Η κρατική μαφία, πάντα περίμενε την κατάλληλη στιγμή, για να κάνει τις καλές κινήσεις τις στη σκακιέρα της πολιτικής. Η ώρα έχει έρθει. Ήρθε μια κρίση, στημένη από μεγαλοτραπεζίτες, η χώρα βρίσκεται σε ύφεση, η ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα, κινδυνεύει η πατρίδα... Τόσο απλά, αυτές οι δικαιολογίες δεν υπήρχαν πριν 2 χρόνια. Τώρα όμως υπάρχουν και θα τις εκμεταλλευτούν με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

Επίσης, μην ξεχνάμε πως το συνολικό ποσό του τόκου θα είναι περίπου 2,5δις, που σε καμία περίπτωση δεν τα λες λίγα...

Οι εξουσιαστές, περνάνε το σχέδιο τους καλά. Βρήκανε την κατάλληλη στιγμή για να το εφαρμόσουν. Ο Γιωργάκης θα γεμίσει το όπλο του, δυστυχώς όμως, ο στόχος του, αυτού και της μαφιόζικης παρέας του, είμαστε εμείς, οι άνθρωποι και οι ελευθερίες μας. Ας μην τους αφήσουμε, θα ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ...

Παρέμβαση Αναρχικών σε τηλεοπτικό σταθμό της Κρήτης

2010-04-16T18:04:00.000+03:00

Η οργάνωση Αναρχικών-Αντιεξουσιαστών Ηρακλείου, έκανε πρόσφατα παρέμβαση στο κανάλι Creta TV, διαβάζοντας κείμενο από συνέλευση τους. Τα λόγια είναι περιττά...

Μπράβο παιδιά!!!

George Carlin: Περί εθνικής και εθνολογικής υπερηφάνειας

2010-04-15T15:01:00.003+03:00

Ένα σπουδαίο βίντεο από τον κωμικό George Carlin, περί εθνικής υπερηφάνειας.

Για όσους δεν τον ξέρουν, είναι και ο κωμικός που έδωσε την φωνή του σε αρκετά σκετσάκια περί θρησκείας στο ντοκιμαντέρ Zeitgeist.

Έφυγε ο Μάνος Ξυδούς

2010-04-14T18:07:00.004+03:00

Ο Μάνος Ξυδούς, το ιδρυτικό μέλος των Πυξ Λαξ, σίγησε χθες, μετά από 57 χρόνια ζωής.

Το μόνο που θέλουμε να του πούμε, σαν ανοιχτόμυαλοι, είναι καλό ταξίδι φίλε, και καλή τύχη όπου και να είσαι.

Άλλωστε, για κάθε ισορροπημενο μυαλό, ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αρχή ενός νέου ταξιδιού...

Είδηση της στιγμής

2010-04-12T20:28:00.004+03:00

Απλά μια ενδιαφέρουσα είδηση που μόλις διάβασα στο indymedia:

Ελλάδα, 27/3: Σπάσιμο αυτοκινήτου κυνηγού που βασάνιζε και σκότωνε γάτες«Το προηγούμενο Σάββατο σπάσαμε το αμάξι κυνηγού στο Παγκράτι στην οδό Ίριδος 3, που διασκεδάζει με τις δολοφονίες γατιών της γειτονιάς. Αυτό ήταν μόνο μια προειδοποίηση. Θέλουμε τη γειτονιά μας καθαρή από καθάρματα και παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον θα απαντηθούν ανάλογα.ΑLF»

No Comments...

Kansas - Sparks Of The Tempest

2010-04-06T16:25:00.001+03:00

Ένα τραγούδι από τους προτοπόρους του Αμερικάνικου Progressive Rock, τους Kansas. Οι Kansas έβγαλαν τον πρώτο τους δίσκο το 1974, και αποτέλεσαν ένα από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα του είδους στα '70s. Βασικοί συνθέτες ήταν οι Kerry Livgren και Steve Walsh.

Ο στίχος τους ήταν πάντα ένα δυνατό τους σημείο. Συνειδητοποιημένος και πολλές φορές ποιητικός, ο στίχος για τους Kansas είχε πάντα ιδιαίτερη βαρύτητα.

Παραθέτω ένα τραγούδι τους με το όνομα "The Sparks Of The Tempest", από τον δίσκο "Point Of Know Return", ο οποίος από πολλούς θεωρείται και ο καλύτερός τους δίσκος. Δώστε προσοχή και στα λόγια του τραγουδιού. Έχουν πολλά να πουν και για το σήμερα, καθώς το παραμύθι της εξουσίας μένει πάντα ίδιο όσο κι αν περνάνε τα χρόνια...

The sparks of the tempest rage a hundred years on
The voice of the dreamer screams, the cause of the pawn
The King and the Queen are gone, each piece is the same
The difference between us is a part of the game

Darkness is spreading like a spot on the sun
The dead are the living in the age of the gun
While everyone clamors for the justice they seek
The world is corrupted and the strong take the weak

They mold you and shape you, they watch what you do
The sparks of the tempest are burnin' you through
Spreading like wildfire, fallin' like rain
Though they may promise, they only bring pain

The future is managed, and your freedom's a joke
You don't know the difference as you put on the yoke
The less that you know the more you fall into place
A cog in the wheel, there is no soul in your face

Run for the cover, Millennium's here
Bearing the standard of confusion and fear
Spreading like wildfire, fallin' like rain
Though they may promise, they only bring pain

Blood in the sand, a cry in the street
Now the cycle is nearly complete
Ten thousand years, and nothing was learned
No turning back, now the wheel has turned

Big Brother is watching and he likes what he sees
A world for the taking, when he's ready to squeeze
The King and the Queen are gone, each piece is the same
The difference between us is a part of the game

Soothsayer saying now tell me no lies
What is this madness that is filling the skies
Spreading like wildfire, fallin' like rain
Though they may promise, they only bring pain

1 Χρόνος Anoixtomialoi.blogspot.com!!!

2010-04-04T04:04:00.003+03:00

Ήταν 2 Απριλίου του 2009, όταν με τον φίλο μου και co-blogger H1llzFr4D, αποφασίσαμε να ανοίξουμε ένα blog. Αρχικά, είπαμε, θα παραθέταμε απόψεις, θα παρουσιάζαμε ενδιαφέροντα βίντεο και ντοκιμαντέρ. Βασικό συστατικό του blog υπήρξε επίσης και η μουσική. Με αυτές τις ιδέες στο νου μας, κι όπου πάει...

Και πήγε... Φτάσαμε τις 101 αναρτήσεις... Θέλουμε να πιστεύουμε πως το blog μας αποτελεί ένα ενδιαφέρον ιστολόγιο, με υλικό για σκέψη. Μακάρι...

Αυτά....

Ευχαριστούμε όλους όσοι έχουν επισκεφθεί αυτό το blog, μα και αυτούς που θα το επισκεφθούν στο μέλλον...

Από εμάς για εσάς, με αναρχικούς χαιρετισμούς...

Satyricon - Dark Medieval Times: Όταν ο Μεσαίωνας βρήκε το Black Metal

2010-04-02T20:47:00.002+03:00

Βαθμολογία: ***** (5/5)

(Παρακάτω δίνεται link δωρεάν κατεβάσματος του δίσκου)

Μιλάμε ίσως για τον καλύτερο δίσκο που έβγαλε ποτέ το Black Metal. Η μουσική απάντηση σε όλους όσοι υποστηρίζουν ότι το Black Metal και γενικότερα το metal, είναι... "φασαρία". Μεσαιωνικές μελωδίες παιγμένες με κλασσικές κιθάρες και φλάουτα, ακολουθούν σκληρά black riffs. Η ατμόσφαιρα, όπως προδίδει και ο τίτλος του άλμπουμ, άκρως μεσαιωνική. Μια μουσική, που σε ταξιδεύει σε μια σκοτεινή εποχή όπου ο θάνατος αποτελούσε συνώνυμο της ζωής... Τον Μεσαίωνα. Η σύζευξη μεσαιωνικής μουσικής και black metal, δημιουργεί ένα ιδιαίτερο αίσθημα φόβου στον ακροατή, τον οποίο, όμως, αν εξωτερικεύσει, τελικά, θα λυτρωθεί... Ένας δίσκος που θα πρότεινα να τον ακούσουν φυσικά οι φίλοι του metal, αλλά και αυτοί που δεν έχουν καμία σχέση με το metal.

Οι Satyricon δημιουργήθηκαν το 1990, στο Oslo της Νορβηγίας, από τους Satyr και Frost. Απότελεσαν οι προτοπόροι μαζί με άλλα συγκροτήματα όπως οι Darkthrone, στο μουσικό κίνημα της "Δεύτερης Γενιάς του Black Metal". Όντας γνωστοί στο κοινό της υπόγειας σκηνής του Black Metal, το 1993 θα βγάλουν τον πρώτο τους δίσκο, με το όνομα Dark Medieval Times. Θα ακολουθήσει το 1994, ο δίσκος The Shadowthrone, ενώ το 1996 θα κυκλοφορήσει ο τρίτος τους δίσκος με το όνομα Nemesis Divina. Ακολούθησαν κι άλλοι δίσκοι, με τελέυταίον το The Age Of Nero, οι οποίοι όμως είναι ανάξιοι λόγου, καθώς οι Satyricon μετά το Nemesis Divina, αρχίζουν να κάνουν πιο εμπορική τη μουσική τους, σε μια περίοδο που πολλά metal συγκροτήματα αρχίζουν να "ξεπουλιούνται". Πολλοί τους χαρακτηρίζουν πλέον και ως Pop Black Metal...

Videos:
Παραθέτω ενδεικτικά δύο τραγούδια του δίσκου:

1) Dark Medieval Times

2) Taakeslottet

Download:

Κατεβάστε τον δίσκο από το Rapidshare, σε μορφή mp3, στην καλύτερη δυνατή ποιότητα, πατώντας στο παρακάτω link:

Download - Satyricon - Dark Medieval Times από Rapidshare - 320 kbps

Links:

Επίσημη ιστοσελίδα των Satyricon

Wikipedia - Satyricon

Η Εκρηκτική Επίθεση στα Πατήσια

2010-03-31T15:25:00.001+03:00

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, σχετικά με τον θάνατο του 15χρονου Αφγανού ρακοσυλλέκτη στα Κάτω Πατήσια, και μάλλον καθόλου περίεργα δεν θα πρέπει να μας φαίνονται, αν αναλογιστούμε τι συμφέροντα κρύβονται πίσω από αυτά. Είναι γνωστό, πως οι προβοκάτορες του κράτους χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να παραπλανήσουν. Το πρώτο είναι αρκετά γνωστό, η τρομοκρατία. Το δεύτερο είναι σχετικά καινούργιο, και έχει σχέση με τη χρησιμοποίηση του δήθεν αντιρατσισμού. Βγήκε ο Χρυσοχοϊδης και μας έκανε και διάλεξη περί ρατσισμού;;; Κατηγόρησε αναρχικούς και αντιεξουσιαστές ως ρατσιστές!!! Το θεάτρο του παραλόγου...

*Όλα τα στοιχεία δείχνουν πως η εν λόγω επίθεση ήταν προσχεδιασμένη από την ίδια την αστυνομία. Εγώ απλά θα παραθέσω ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Διαδρομή Ελευθερίας" σχετικά με το γεγονός.

"Είχαμε γράψει ήδη από τον Ιούνη του 2008 ότι «η στρατηγική της έντασης παραπέμπει σε παρα-τεταμένες περιόδους, προϋποθέτει, προβλέπει, επιζητά και τελικά καθορίζεται από την από κοινού υιοθέτησή της από τις εμπόλεμες πλευρές. Μ’ άλλα λόγια ποτέ δεν εξελίσσεται ως μονομερής συνθήκη. Η αναμέτρηση ως εκ τούτου σημαδεύεται από την στρατιωτικοποίηση των όρων διεξαγωγής της και τους ποικιλώνυμους διαχωρισμούς, που αποδέχεται ως «αναγκαίο κακό» η λογική της επιβεβλημένης δραστηριοποίησης ειδικών της διεξαγωγής της».

Και είχαμε προσθέσει ακόμη: «Η στρατηγική της έντασης, όμως εμπεριέχει αναπόσπαστα και ένα άλλο στοιχείο: την προβοκάτσια, που χρησιμοποιείται αμφίδρομα στην κατεύθυνση είτε της όξυνσης, είτε της συνεχούς παρενόχλησης των αντιπάλων δυνάμεων, είτε διασποράς της σύγχυσης». Την στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις δεν έχει υπάρξει ακόμη ανάληψη ευθύνης για την έκρηξη βόμβας στα χέρια 15χρονου Αφγανού, που βρήκε φρικτό θάνατο, τον σοβαρό τραυματισμό της 10χρονης αδερφής του και τον ελαφρύτερο της μητέρας τους. Η συγκεκριμένη αφγανική οικογένεια λόγω ανέχειας συνήθιζε να ψάχνει κάδους σκουπιδιών στην περιοχή αυτή, όπως δυστυχώς τόσοι και τόσοι ομοεθνείς τους ή μη. Η βόμβα ήταν τοποθετημένη είτε στα σκαλιά στην είσοδο κτιρίου της Ελληνικής Διοίκησης Επιχειρήσεων, είτε σε κάδο σκουπιδιών έξω από το κτίριο.

Δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρξει «ανάληψης ευθύνης» καν στο μέλλον. Και ούτε είμαστε διατεθειμένοι να περιμένουμε μέχρι τότε. Το κράτος «χρεώνει» το τραγικό αποτέλεσμα της έκρηξης στην Συνομωσία Πυρήνων της φωτιάς αφήνοντας, όμως, αρχικά τουλάχιστον «ανοιχτό» και το ενδεχόμενο ρατσιστικής ενέργειας. Από την πλευρά της η Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς με ανακοίνωσή της, μεταξύ άλλων, αρνείται κάθε εμπλοκή. Οι αριστεροί αναγγέλλουν αντιρατσιστική συγκέντρωση στο σημείο και προφανώς οφείλουν να καταδείξουν από πού τεκμαίρεται ότι πρόκειται για ρατσιστική επίθεση.

Δεν μας ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο η συμμετοχή στην άσκηση οποιωνδήποτε σεναρίων. Μεμφόμαστε, όμως, πρώτα απ’ όλα τους ίδιους μας τους εαυτούς, που δεν καταγράψαμε με τον πιο εξαντλητικό τρόπο, το γιατί και το πώς εξελίσσονται εδώ και καιρό καταστάσεις, που θα υποχρέωναν και τον πλέον αδαή να διαβλέψει τις ανεπίστρεπτες καταστροφικές τους επιπτώσεις. Καταστάσεις οι οποίες στηρίζονται πρώτα απ’ όλα σε λογικές, σιωπηρής ή μη, αποδοχής ότι οι διάφορες «επαναστατικές» πρωτοπορείες φορτωμένες με μπόλικα «παράσημα» αποτελούν ένα θεόσταλτο ιερατείο, στο οποίο όλοι είναι υποχρεωμένοι να προσκυνούν και να αποδέχονται. Και ας γράφονται και λέγονται «σημεία και τέρατα». Ας ιεροποιείται συστηματικά η στρατιωτικοποίηση. Ας πληθαίνουν οι «στρατιώτες» και ας λιγοστεύουν οι σύντροφοι.

Όχι δεν είμαστε εμπαθείς σε απόψεις που αποστρεφόμαστε ως αναρχικοί. Όχι δεν είναι «επιχειρησιακού» τύπου ορισμένα ζητήματα. Τα ερωτήματα είναι μπροστά σ’ όλους εδώ και καιρό και είναι αμείλικτα. Ποιός μπορεί λόγου χάρη να αψηφά –και γιατί– το γεγονός ότι η τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών στο εσωτερικό κάδων σκουπιδιών είναι το κατ’ εξοχήν δείγμα γραφής των μυστικών υπηρεσιών, εγχώριων ή μη, για την εξυπηρέτηση ποικίλων κατά περίπτωση στόχων (χαρακτηριστικές είναι οι εκρήξεις πριν από χρόνια τόσο έξω από τα γραφεία κουρδικής οργάνωσης στο κέντρο της Αθήνας, όσο και στην Ρόδο);

Πως είναι δυνατόν να υιοθετείται επανειλημμένα αυτή η πρακτική ακόμα και κατά την διάρκεια συγκέντρωσης πλήθους κόσμου (βλ. προεκλογική συγκέντρωση της ΝΔ πρόσφατα); Πως είναι δυνατόν να ανοίγεται τόσο εύκολα ο δρόμος για κάθε λογής προβοκάτσια με δήθεν ασφαλιστική δικλείδα τα «κλασσικά» μέτρα προφύλαξης (προειδοποιητικό τηλεφώνημα); Μέχρι που μπορεί να φθάσει τελικά η λογική, ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα» για ορισμένους; Πως είναι δυνατόν να εμφανίζεται, κοντολογίς, ο τάδε ή ο δείνα νονός της νύχτας ως σημείο αναφοράς ή έμπνευσης σε κείμενα ανάληψης «ευθύνης» ενεργειών;

Όμως «σιωπή»! Ο «χώρος κοιμάται»! (η ενοχλητική Συσπείρωση Αναρχικών δεν είναι παρά το «παρατράγουδο» της κινηματικής ιστορίας…). Έστω και αν η «ολική αναμέτρηση» φαίνεται να έχει μπει στην τελική ευθεία…

Απρίλιος 2010

Ο Κύκλος Σύνταξης της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ"

*: Παραθέτω επίσης ένα thread και ένα άρθρο από το Indymedia όπου μπορείτε να έχετε σοβαρή και εμπεριστατωμένη πληροφόρηση σχετικά με το θέμα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1149023
http://athens.indymedia.org/features.php3?lang=el&id=686

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ!!!

Ρένος Αποστολίδης για την Αναρχία

2010-03-30T16:27:00.003+03:00

Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα εκπομπή που είχε παρουσίασει σχετικά με την Αναρχία, στο κανάλι 5, ο Ρένος Αποστολίδης. Απολαυστικός όπως πάντα, και φυσικά διαβασμένος όσο δεν πάει, ο Ρένος ήταν ένας διανοούμενος αναρχικός, ο οποίος με τη σκέψη του, χάρισε πολλά στα ελληνικά γράμματα.

Απολαύστε τον:

www.renosapostolidis.gr: Ιστοσελίδα αφιερωμένη στη ζωή και στα έργα του Ρένου Αποστολίδη

Αρχι-Μπάτσοι εμπορεύονταν ηρωίνη στη Θεσσαλονίκη

2010-03-23T19:03:00.000+02:00

Ο επικεφαλής αξιωματικός της δίωξης ναρκωτικών Ανατολικής Θεσσαλονίκης με ένα υπαξιωματικό διακινούσαν και έκαναν εμπόριο ναρκωτικών ενώ ταυτόχρονα αποσπούσαν πληροφορίες από τους τοξικομανείς. Το υπουργείο Προ.Πο τους έθεσε σε διαθεσιμότητα μέχρι να κουκουλωθεί το θέμα και να τους επαναφέρει αργότερα στις θέσεις τους.

Η ιστορία είναι γνωστή. Μπάτσοι, όργανα του κράτους, φορείς εξουσίας και καταστολής, πουλάνε άλλα μέσα καταστολής, τα ναρκωτικά. Τα περιστατικά μπάτσων και μάλιστα αρχι-μπάτσων (υψηλά ιστάμενων αστυνομικών) που πουλάνε πρέζα, είναι υπερβολικά πολλά, για να χαρακτηριστούν "μεμονομένα". Δεν είναι τυχαίο πως η ίδια η "Δίωξη Ναρκωτικών" εμπλέκεται στο όλο "παιχνίδι".

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι το που βρίσκει η μπατσομαφία αυτές τις ουσίες; Η απάντηση είναι απλή. Οι ουσίες βρίσκονται στις ίδιες της τις αποθήκες! Ό,τι ναρκωτικό κατάσχουν, (το οποίο κατάσχεται μόνο και μόνο επειδή μπορεί να ήταν από άλλο έμπορο, ο οποίος πιθανώς δεν συνεργαζόταν με το κράτος), χρησιμοποιείται από τους ίδους τους μπάτσους, οι οποίοι το επαναπλασάρουν στην αγορά. "Κατασχέθηκαν 10 κιλά κόκας από τη δίωξη ναρκωτικών" θα ακούσετε στις ειδήσεις, το τι γίνεται μετά, όμως, κανείς δεν θα σας το πει. Από τα δέκα κιλά κόκας, μόλις τα 2 κιλά θα καταστραφούν, ενώ τα υπόλοιπα 8, θα πωληθούν από την ίδια την αστυνομία σε εξαρτημένους, αυτή τη φορά σε μεγαλύτερες τιμές. Λογικό, σε περιόδους κρίσης, πρέπει και οι ναρκωμανείς να πληρώσουν κάτι παραπάνω, και να "θυσιαστούν" για το καλό της πατρίδας...

Όλοι οι δημοσιογραφίσκοι, φυσικά, εξαπλάγησαν με το εμπόριο θανάτου από μπάτσους, λες και δεν ξέρουν τι γίνεται στις λαμπρές εκδηλώσεις τους όπου η κόκα, πηγαινοέρχεται. Η υποκρισία η δικιά τους, όπως και όλης της κοινωνίας, που κλείνει τα μάτια στη μάστιγα των ναρκωτικών, αφήνοντας έτσι το κράτος να δρα ανενόχλητο, είναι τουλάχιστον εξοργιστική...

Διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας: Όλα τα σκατά πρέπει να διαχωρίζονται

2010-03-21T16:14:00.003+02:00

Σίγουρα ο διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας είναι ένα θέμα το οποίο έχει συζητηθεί πάρα πολύ. Πλήθος επιχειρημάτων έχει επιστρατευθεί, και από τις δύο πλευρές πάνω στο ζήτημα. Έχουν δει τα ματάκια μας από "αριστερούς" ευρωπαιολάγνους μέχρι χριστιανομουτζαχεντίν, να παραθέτουν με πάθος τις απόψεις τους σε ένα θέμα, το οποίο μόνο σαν παρωδία θα μπορούσε να εκληφθεί. Και είναι παρωδία, γιατί και οι δύο πλευρές αποκρύπτουν το πλέγμα σαπίλας που κρύβεται και στους δύο οργανισμούς. Στην πραγματικότητα, κράτος και εκκλησία, είναι τα ίδια σκατά, απλά με διαφορετική όψη.

Το κράτος, από τη μία, μας έχει αποδείξει πως μάχεται συνειδητά κατά της ανθρώπινης ελευθερίας, άσχετα με το ποιά ελίτ το κατευθύνει. Η καταπίεση και η καταστολή αποτελούν τα βασικά του συστατικά. Επειδή, από τον ορισμό του κράτους, σε αυτό εμπεριέχεται η έννοια της εξουσίας, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ. Η αλήθεια είναι πως η εξουσία διαφθείρει, και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απολύτως. Από αυτόν τον γενικό κανόνα, δεν εξαιρούνται ούτε οι αριστεροί. Μας το έχουν δείξει περίτρανα στα απολυταρχικά καθεστώτα που είχαν εγκαθιδρύσει στο παρελθόν. Όμως, λόγω του ότι κατάλαβαν πως αυτά τα καθεστώτα "δεν τραβούσαν άλλο", δημιουργήθηκε ένα νέο είδος αριστεράς, η οποία έλαβε μια πιο πιασάρικη και μοδάτη μορφή, ο ευρωκομμουνισμός. Ο ευρωκομμουνισμός αποτελεί ένα είδος ρεφορμιστικής αριστεράς. Φυσικά, για τον ευρωκομμουνισμό και γενικότερα τον ρεφορμισμό, οι έννοιες του κράτους και της εξουσίας είναι απαραίτητες, γι' αυτό, άλλωστε, διαφημίζεται τόσο πολύ από τους εξουσιαστές, ως το πρότυπο επαναστάτη, που είναι απαραίτητο για να καλύψουν τη σαπίλα που υπάρχει σε όλο το πολιτικό σύστημα. Έτσι βλέπουμε τους αριστερούς κρατιστές να κυρήττουν υπέρ του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας, φυσικά, αγιοποιώντας το κράτος ως κάτι το οποίο πρέπει να "ελεύθερο". Τώρα, το πως η σκλαβιά του κράτους φέρνει "ελευθερία", μόνο αυτοί το ξέρουν...

Βέβαια, από την άλλη έχουμε και την εκκλησία. Μια εκκλησία που χρόνια τώρα βασίζεται στο παραμυθάκι της θρησκείας. Η θρησκεία είναι σκλαβιά και υποταγή, είτε είναι Χριστιανισμός, είτε Ισλαμισμός, είτε Βουδισμός, είτε Παγανισμός, είτε Νεο-εποχισμός (θρησκευτικά δόγματα της Νέας Εποχής), είτε ακόμα-ακόμα ένα νέο, γελοίο και συνάμα επικίνδυνο θρησκευτικό κίνημα, ο Σατανισμός. Όλα τους διδάσκουν την πνευματική υποδούλωση σε αόρατα πνεύματα που βαφτίζουν "θεούς", και για να πετύχουν ακόμα περισσότερο τον σκοπό τους, δημιουργούν κολάσεις και παραδείσους. Στον παράδεισο "πηγαίνουν" αυτοί που αποτέλεσαν καλά "πρόβατα" (δεν είναι καθόλου τυχαίες οι αναφορές της Βίβλου σχετικά με ποιμένες και πρόβατα) και πίστεψαν κατά γράμμα όλη την προπαγάνδα που τους προσέφεραν απλόχερα οι "γραφές". Στην κόλαση πηγαίνουν οι κακοί, αυτοί που αμφισβητούν, που ψάχνουν, που αντιτίθενται. Ο καλός θεούλης, έφτιαξε γι' αυτούς ένα κολαστήριο βασανισμού, το οποίο, φυσικά, βρίσκεται σε απόλυτη συνάρτηση με τον, κατά τα άλλα, λόγο του, που κυρήττει την "αγάπη".

Η εξουσία, πάλι, είναι βασική έννοια της θρησκείας. Τόσα χρόνια η εκκλησία είχε την εξουσία στα χέρια της, η οποία οδήγησε σε περιόδους πλήρους υποδούλωσης, όπως για παράδειγμα ο Μεσαίωνας. Βασανιστήρια, κάψιμο στην πυρά, Ιερά Εξέταση και άλλα, είναι μόνο λίγα για να αντιληφθούμε το μέγεθος της απάτης. Η απάτη αυτή, φυσικά, χρησιμοποιεί και ιστορικά ψεύδη. Η προσωποποιημένη μορφή του Χριστού είναι ένα από αυτά. Ο Χριστός στην ουσία αποτέλεσε μετεξέλιξη της λατρείας του Ήλιου από τους αρχαίους Αιγυπτίους, εξού και οι πάμπολες αναφορές, μέσα στην ίδια τη Βίβλο, όπως "ο άντρας που φέρνει το φως" κλπ. Πολλοί ιστορικοί, μάλιστα, πιστεύουν πως ο Χριστός ούτε καν υπήρξε σαν άνθρωπος, καθώς οι μόνες πηγές που έχουμε γι' αυτόν είναι οι "μαθητές", των οποίων η αντικειμενικότητα δεν μπορεί να ληφθεί στα σοβαρά. Όμως, η ιστορικοποίηση της θρησκείας, έχει και βαθύτατα πολιτικά αίτια. Το Ισραήλ, το πιο θρησκευτικο-εθνικιστικό κράτος στον κόσμο, δημιουργεί λίστες στις οποίες χρονολογεί ακόμα την άρχή του κόσμου, βάσει της Βίβλου!!! Αν ξεπεράσουμε τη γελοιότητα, βλέπουμε πως πίσω της κρύβονται εξουσιαστικοί μηχανισμοί, όπως ο Σιωνισμός, ο οποίος είναι υπεύθυνος και για τις σφαγές στην Παλαιστίνη, και παίρνει την Παλαιά Διαθήκη ως ιστορικό δεδομένο, για να αποδείξει πως η γη της Παλαιστίνης ανήκει στους Εβραίους, πράγμα το οποίο δεν ισχύει.

Εν κατακλείδι, κράτος και εκκλησία είναι πολύ επικίνδυνοι εξουσιαστικοί θεσμοί, των οποίων ο διαχωρισμός καμία σημασία δεν έχει, ίσα-ίσα, χρησιμοποιείται από το ίδιο το κράτος για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Δεν είναι τυχαίο πως φασιστικοί οργανισμοί, όπως η Μασονία, πάντοτε δήλωναν υπέρ του διαχωρισμού αυτού.

Αυτό, όμως, που έχει σημασία είναι η καταστροφή και των δύο αυτών θεσμών, που είναι τόσο επώδυνοι για την ανθρώπινη ελευθερία.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!

Ιθαγένεια, Υπηκοότητα και Ενοποίηση

2010-03-21T13:14:00.001+02:00

Παραθέτω αυτούσιο ένα εξαιρετικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Anarchy Press, που με γλαφυρό τρόπο ξεσκεπάζει το παραμύθι του νομοσχεδίου του (Μ)ΠΑ(Τ)ΣΟΚ σχετικά με την ιθαγένεια στους μετανάστες. Η δήθεν πολυπολιτισμικότητα, που πίσω της κρύβει συνθήκες σκλαβιάς και καταπίεσης, εντοπίζεται στο ευρύτερο νεοταξικό σχέδιο μαζοποίησης του παγκόσμιου πληθυσμού.

Αρκετά, όμως, από 'μένα, ακουλουθεί το κείμενο:

"Ιθαγενής ή αλλοδαπός, ντόπιος ή ξένος;

Αυτά τα ερωτήματα έρχονται συχνά πυκνά να τονίσουν διάφορες πλευρές της εξουσιαστικής κατάστασης με την οποία επιχειρείται να βαθύνουν ακόμα περισσότερο οι διαχωρισμοί ανάμεσα στις διάφορες ομάδες ανθρώπων.

Όλα αυτά έρχονται στην επικαιρότητα με έντονο τρόπο μετά την επικείμενη ψήφιση του νόμου για την ιθαγένεια. Σύμφωνα μ’ αυτό το νόμο θα αποκτήσουν την ελληνική υπηκοότητα ορισμένες κατηγορίες αλλοδαπών κι όχι όλοι ανεξαιρέτως, όπως ισχυρίζεται μία από τις αντιτιθέμενες προς το νομοσχέδιο τοποθετήσεις.

Η αλήθεια είναι, πάντως, πως ένας σημαντικός αριθμός αλλοδαπών θα αποκτήσει την λεγόμενη ελληνική ιθαγένεια. Κι αυτό ήταν αναμενόμενο. Αποτελεί μέρος της συνολικότερης κατάστασης που έχει προκληθεί τόσο στον Ευρωπαϊκό και ελλαδικό χώρο, όσο και ευρύτερα.

Είναι φανερό πως η τεράστια κίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων σε διάφορες περιοχές του πλανήτη κατά την τελευταία εικοσαετία, είναι προϊόν των διαδικασιών ενοποίησης και επανενοποίησης της κυριαρχίας στην Ευρώπη και παγκόσμια. Αυτή η διαδικασία, που πήρε εκτεταμένες διαστάσεις μετά την δήθεν κατάρρευση του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ (κυριαρχίας), είναι χαρακτηριστικό πως –παρ’ όλο τον φαινομενικά άτακτο και χαοτικό χαρακτήρα της– στην πραγματικότητα διέπεται από την λογική της κυριαρχίας.

Πριν, όμως, προχωρήσουμε στην καταγραφή αυτής της λογικής, είναι χρήσιμο να δώσουμε τα χαρακτηριστικά όλων αυτών των εκατομμυρίων ανθρώπων που μετακινούνται από το ένα σημείο στο άλλο και οι οποίοι χαρακτηρίζονται με το γενικό όνομα μετανάστες.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πως πρόκειται για αλλοδαπούς, ανθρώπους δηλαδή που έρχονται από ένα άλλο μέρος της γης. Οι άνθρωποι αυτοί διακρίνονται σε μετανάστες και πρόσφυγες. Σε αντίθεση με τους μετανάστες, πρόσφυγες είναι αυτοί που έφυγαν από ένα μέρος της γης προκειμένου να αποφύγουν την φυσική τους εξόντωση. Ο κίνδυνος μπορεί να προέρχεται από την εγκαθίδρυση στο τόπο τους ενός καθεστώτος ή την κατάκτηση της περιοχής που ζουν από στρατεύματα άλλου κράτους. Συνήθως οι πρόσφυγες καταφεύγουν σε γειτονικές περιοχές ή κράτη και θεωρούν την φυγή τους προσωρινή, προσβλέποντας στην επιστροφή τους.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι πρόσφυγες από τη Μ. Ασία το 1922, οι πρόσφυγες από τη Ρουάντα στα μέσα της δεκαετίας του 1990, μετά από τις εκατοντάδες χιλιάδες σφαγιασθέντων ανθρώπων της φυλής Τούτσι από τους Χούτου, οι πρόσφυγες από την Παλαιστίνη, σαν αποτέλεσμα των διωγμών που ακολούθησαν την κατασκευή του Ισραηλινού κράτους στην περιοχή το 1948 κ.λπ. Το κύριο χαρακτηριστικό των προσφύγων είναι πως η απομάκρυνσή τους από ένα τόπο οφείλεται σε βίαιες εξαναγκαστικές συνθήκες.

Ο μετανάστης, από την άλλη, βρίσκεται σε μια διαφορετική κατάσταση. Φεύγει από ένα τόπο που ζούσε προηγουμένως επιδιώκοντας να ζήσει με διαφορετικό τρόπο, προσβλέποντας σε οικονομικά οφέλη και επιδιώκοντας να ενταχθεί σε κάποιο κράτος. Προκειμένου να επιτύχει αυτούς τους στόχους, ο μετανάστης θα δεχθεί και θα υποστεί –όπως και ο πρόσφυγας, άλλωστε, αλλά με διαφορετική αφετηρία (το διωγμό)– μια σειρά από εξευτελισμούς και αντιανθρώπινες καταστάσεις, που σε πολλές περιπτώσεις θα τον οδηγήσουν και στο θάνατο. Όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους την τελευταία εικοσαετία στον ελλαδικό χώρο ή στην προσπάθειά τους να περάσουν σ’ αυτόν. Πνιγμένοι στα κύματα του Αιγαίου πελάγους, δολοφονημένοι στις χαράδρες και τα περάσματα των συνόρων από συνοριοφύλακες και διακινητές σωμάτων και πραγμάτων, νεκροί ή ακρωτηριασμένοι από νάρκες, πυροβολημένοι από διάφορους «αγανακτισμένους».

Ένα ακόμη σημαντικό σημείο, που θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν, είναι ότι ο πρόσφυγας που κινείται στην κατεύθυνση της οικονομικής του αποκατάστασης και της εγκατάστασής του σε μόνιμη βάση ή για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε χώρα που δεν γειτονεύει με τον χώρο που ζούσε μέχρι προ τινός βρίσκεται σε μια κατάσταση, όπου πλησιάζει περισσότερο προς τα χαρακτηριστικά του μετανάστη. Από αυτό το γεγονός και προκειμένου να «καλυφθεί» και η άρνηση των κρατών να αναγνωρίσουν μια περιοχή ως εμπόλεμη ζώνη, έχει εφευρεθεί ο όρος του «οικονομικού» μετανάστη, εξυπονοώντας πως υπάρχει και ο πολιτικός μετανάστης. Είναι μια πολιτική προσπάθεια διαχείρισης μιας εξουσιαστικής πραγματικότητας από τη μεριά των τεχνικών της εξουσίας. Όμως άλλο πρόσφυγας κι άλλο η μικτή συνθήκη, στην οποία βρίσκεται αυτός που βαφτίζεται σιωπηλά ή φανερά ως «πολιτικός» μετανάστης. Όσο πιο θολή παρουσιάζεται μια κατάσταση τόσο πιο περίπλοκα και αντικοινωνικά είναι τα ζητήματα που παρουσιάζονται.

Πάντως είναι αδιαμφισβήτητο πως όλος αυτός ο ανεξέλεγκτος πληθυσμός δεν αποτελείται μόνο από άτομα με καλές διαθέσεις. Και θα πρέπει να παραδεχτούμε πως αρκετοί άνθρωποι του ελλαδικού χώρου έχουν υποστεί τις κακόβουλες διαθέσεις και ενέργειες από ένα μέρος αυτού του συνόλου. Η συλλήβδην «αγιοποίηση» ανθρώπων μόνο στην εξαπάτηση και στην πολιτική εκμετάλλευσης αποσκοπεί, κατασκευάζοντας ψέματα και μύθους. Αυτό εφαρμόζεται για πολιτικούς, κυρίως, λόγους σε σχέση με διάφορες ετερόκλητες ομάδες ανθρώπων, οι οποίες έχουν υποστεί την κρατική κτηνωδία και γι’ αυτό ή για διάφορους άλλους λόγους, τούς έχουν αποδοθεί κάποια χαρακτηριστικά φετιχιστικής υφής. Πρόκειται για την εξουσιαστική λογική που τοποθετεί στο απυρόβλητο την εργατική τάξη, τους φοιτητές, τους φυλακισμένους, τους επαναστάτες, τους μετανάστες και δεν συμμαζεύεται.

Δεν χρειάζεται να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα. Ο βιασμός, η ληστεία, ο φόνος, ο ξυλοδαρμός, το εμπόριο πάσης φύσεως ναρκωτικών ουσιών κλπ δεν δικαιολογούνται. Η σιωπή μπροστά σε τέτοιες πράξεις που γίνονται από αλλοδαπούς, με το επιχείρημα ότι βλάπτουν την υπόθεση των μεταναστών δεν στέκει. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις όχι μόνο δεν ωφελείται η όποια «υπόθεση» αλλά, αντίθετα, βλάπτεται ανεπανόρθωτα ο αγώνας για την ελευθερία και την αδελφοσύνη των ανθρώπων, που αναδεικνύεται μόνο μέσα από την ειλικρίνεια και την εμμονή στην αλήθεια που υπάρχει πίσω από τα επιφαινόμενα.

Ας περάσουμε, τώρα, στο ζήτημα της εκτεταμένης μετακίνησης ομάδων τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Στο διάστημα αυτό, ο Ελλαδικός χώρος μετατράπηκε, για μιαν ακόμη φορά, σε μια αποθήκη ανθρώπων που προέρχονταν τόσο από γειτονικές περιοχές, όσο και από διάφορα μέρη του πλανήτη. Τώρα ήρθε η ώρα του «ξεσκαρταρίσματος» που έχει πολλές όψεις. Οι περισσότεροι από εκείνους που κόπτονται υπέρ ή κατά της παραχώρησης της ιθαγένειας «ξεχνούν» πως παράλληλα υπάρχουν ήδη οι «επαναπροωθήσεις», κοινώς απελάσεις αλλοδαπών, που αποτελούν μέρος της συνολικότερης διαδικασίας.

Είναι κοινή διαπίστωση πως παρ’ ότι σ’ αυτές τις δύο δεκαετίες που πέρασαν είχαμε ένα εκτεταμένο κύμα μετακινήσεων –οι οποίες συνεχίζονται με τον ίδιο περίπου ρυθμό– ο έλεγχος εκ μέρους της κυριαρχίας παραμένει τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε ηπειρωτικό επίπεδο. Αλλά, ακόμα κι αν αυτό δεν ίσχυσε σε ορισμένες περιπτώσεις, το κενό ανέλαβαν να καλύψουν οι εφεδρικοί μηχανισμοί που, όπως σε κάθε παρόμοια περίπτωση, ξεπηδούν μέσα από τα σπλάχνα του κρατισμού.

Οι ισχυρότερες και «αποτελεσματικότερες» συμμορίες του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ επανδρώθηκαν από πράκτορες της πρώην ΚGB και των μυστικών υπηρεσιών των υπόλοιπων χωρών, για να «εμπλουτιστούν» στη συνέχεια από τους ανασχηματισμένους κρατικούς μηχανισμούς. Οι εφεδρικοί αυτοί μηχανισμοί κινούνται σύμφωνα με τη γενική ντιρεκτίβα που υπάρχει και που είναι κατανοητή στους εξουσιαστικούς κύκλους, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η διάσπαση τού μέχρι τότε υπάρχοντος κοινωνικού ιστού με την «κατάρρευση» στο λεγόμενο ανατολικό μπλοκ, αλλά και τις επεμβάσεις σε διάφορα επίμαχα σημεία του πλανήτη απομάκρυνε το ενδεχόμενο επαναστατικών διεργασιών κι εξεγέρσεων. Αλλά κι όπου υπήρξαν τέτοιου είδους γεγονότα, π.χ. Αλβανία, πάλι ελέγχτηκαν από τους γνωστούς καπετάνιους των τωρινών πολιτικών διαχειριστών του κρατισμού.

Όμως, ξέχωρα από τα οικονομικά οφέλη που αποκομίζονται από την ανεξέλεγκτη μετακίνηση μεγάλων ομάδων ανθρώπων, υπάρχουν και τα κοινωνικοπολιτικά αποτελέσματα που έχουν σχέση με την σταθεροποίηση ενός καθεστώτος, που προκύπτει μετά από την διάσπαση της προηγούμενης κατάστασης. Κατασκευάζονται, έτσι, τεράστια κενά μέσα στον κοινωνικό χώρο που μετασχηματίζουν την προηγούμενη κατάσταση που υπήρχε. Αυτό δυσχεραίνει τις συνθέσεις προς μια εξεγερτική κατεύθυνση με προοπτική την ανάπτυξη ευρύτερων απελευθερωτικών και αντικρατικών διεργασιών.

Επειδή ο μετανάστης, όντας όχι απλά ευάλωτος, αλλά κυριολεκτικά πρόθυμος να υποστεί τα πάνδεινα προκειμένου να παραμείνει και να ενταχθεί στον «καινούργιο θαυμαστό κόσμο», δεν θα μπορούσε να αποτελέσει ένα «κοινωνικό στρώμα» ή «κατηγορία» που θα προκαλέσει ως τέτοιο κοινωνικές αναταράξεις και πολιτικές ανατροπές. Αν λάβουμε, μάλιστα, υπ’ όψιν μας και τον κατακερματισμό αυτού του μεγάλου αριθμητικά πληθυσμού, τότε γίνονται αντιληπτές οι καλλιεργούμενες αυταπάτες. Ακόμα και οι προσεγγίσεις που γίνονται, βρίσκονται αντιμέτωπες με την επιθυμία των ανθρώπων αυτών να αντικαταστήσουν τις συνθήκες σκλαβιάς που ζούσαν μέχρι τώρα με ένα καλύτερο κράτος-αφέντη.

Γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να προκαλείται σύγχυση με συνθήκες που προηγήθηκαν και με σχέσεις αγώνα που αναπτύχθηκαν σε άλλες περιπτώσεις και με άλλης προέλευσης ανθρώπους, όπως π.χ. οι πρόσφυγες από τη Μ. Ασία. Στην περίπτωση εκείνη είχαμε να κάνουμε με πρόσφυγες κι όχι μετανάστες και επί πλέον υπήρχαν πολλά συνεκτικά στοιχεία τα οποία μπόρεσαν να συνδέσουν αυτές τις ομάδες ανθρώπων με τον υπόλοιπο πληθυσμό του ελλαδικού χώρου. Ακόμα, όμως, και σ’ εκείνη την κατάσταση δεν έλειψαν οι αντιπαραθέσεις, οι διαχωρισμοί και οι ρατσιστικού τύπου συμπεριφορές.

Θα πρέπει, συνεπώς, να θεωρήσουμε, μετά από τα όσα περιεκτικά εκτέθηκαν, πως η απόφαση για την παραχώρηση της ιθαγένειας –που ανήκει στο σκληρό πυρήνα των εξουσιών– σημαίνει πως δεν είναι μια επιπόλαιη κίνηση. Είναι μια κρατική επιλογή που κινείται πάνω σε ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της κυριαρχίας και για τον οποίο έφτασε η στιγμή να αποκτήσει σάρκα και οστά. Η σχεδιαζόμενη παροχή της ιθαγένειας σε μεγάλο αριθμό αλλοδαπών είναι βέβαιο πως θα προκαλέσει επιπρόσθετες εντάσεις και αντιπαραθέσεις.

Το κράτος δείχνει αποφασισμένο, μετά το πρώτο «ξεσκαρτάρισμα», να εδραιώσει τις συνθήκες μιας νέας περιόδου. Μια περίοδος μέσα από την οποία θα κατασκευαστούν εκείνες οι προϋποθέσεις για το μπλοκάρισμα και την απομάκρυνση κοινωνικών διεργασιών που προκαλούν εξεγέρσεις. Άλλωστε ο Δεκέμβρης του 2008 είναι πολύ πρόσφατος και οι επιδράσεις του στον κοινωνικό χώρο εξακολουθούν να υφίστανται.

Στην κατεύθυνση ενίσχυσης των επιλογών του κράτους είναι αναμενόμενο να επιστρατεύονται και διάφορες προοδευτικές απόψεις.

Σ’ αυτή τη λογική πρέπει να δούμε και το βιβλίο της Θάλειας Δραγώνα και της Άννας Φραγκουδάκη «Τι είναι η Πατρίδα μας;». Η προσφορά υπηρεσιών σε συγκεκριμένες επιλογές της κυριαρχίας επενδύεται με ορισμένες αλήθειες. Το ζήτημα, όμως, δεν βρίσκεται στο αν λέγονται με έναν ορισμένο τρόπο κάποιες αλήθειες, αλλά τί υπηρετούν. Αυτό ορίζεται από το ποια θέση έχουν μέσα στο σύστημα εξουσίας αυτοί που την προβάλλουν και από τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που καλούνται –με το αζημίωτο πάντοτε– να «ανακαλύψουν» αυτά που ήδη έχουν επαναδιατυπωθεί.

Το ζήτημα της παροχής ιθαγένειας είναι αναμενόμενο να οδηγήσει σε πολώσεις ανάμεσα στο ρατσισμό και τον αντιρατσισμό, κατάσταση που αφήνει ανεπηρέαστο τον κρατισμό. Παράλληλα, η ενσωμάτωση θα ενισχύσει τους διαχωρισμούς και την ανάπτυξη ακόμη περισσότερων ανταγωνισμών στον κοινωνικό χώρο. Σε αντίθεση με τις απόψεις των αρτηριοσκληρωτικών εθνικιστών, με αυτό το μέτρο στην πραγματικότητα θα ενισχυθεί ο εθνικισμός. Άλλωστε, ο εθνικισμός και ο κρατισμός δεν βρίσκονται σε αντίθεση με το πολυπολιτισμικό κοινωνικό μοντέλο.

Η επίτευξη ενός πολυπολιτισμικού εθνικισμού (ή εθνισμό για όσους αρέσκονται σε μετριοπαθείς ορισμούς), προκαλεί τις επιθυμητές για τους κρατούντες συνθήκες επιβολής.

Είμαστε ενάντιοι στα εγκλήματα που πραγματοποιήθηκαν εναντίον εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών τις δύο τελευταίες δεκαετίες στον ελλαδικό χώρο. Αυτό, όμως, δεν θα πρέπει να θολώσει την δυνατότητά μας να σκεφτόμαστε και να δρούμε σε μια αντικρατική και απελευθερωτική προοπτική. Αυτό μας κάνει να στεκόμαστε ενάντια σε νομοθετήματα και θεσμούς.

Σκοπός του λόγου και της δράσης μας, ως αναρχικών, είναι να κάνουμε φανερά τα σχέδια του κράτους και των κάθε λογής υποστηρικτών του, οι οποίοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στηρίζουν και προωθούν τους σχεδιασμούς του. Δεν είμαστε εμείς που θα παλέψουμε για τα δικαιώματα των μεταναστών. Άλλωστε η παροχή της ιθαγένειας δεν είναι δικαίωμα. Δεν ανήκει στον κύκλο των απατηλών εκείνων θεσμικών παραχωρήσεων που ονομάζονται δικαιώματα. Με την παραχώρηση της ιθαγένειας αναγνωρίζεται η ιδιότητα του υπηκόου και σ’ αυτό το ζήτημα είναι ξεκάθαρο πως οι αναρχικοί δεν θα μπορούσαν με κανένα τρόπο να σιγοντάρουν διαδικασίες που ενισχύουν τον κρατισμό.

Η προσπάθειά μας κατευθύνεται στην ανάδειξη και αποκάλυψη των αντι-ανθρώπινων όρων που προέρχονται από την ύπαρξη του κράτους και των εκμεταλλευτικών σχέσεων. Σ’ αυτή την κατεύθυνση επιδιώκουμε την ανάπτυξη και το δυνάμωμα των κοινωνικών συνθέσεων και την αντικρατική δράση. Η δράση μας, όμως, ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση δεν ταυτίζεται με την επιδίωξη αναγνώρισης δικαιωμάτων από το κράτος.

Και δεν πρόκειται για κάποιου είδους «χρυσή τομή», αλλά για την στάση που οφείλουν να έχουν οι αναρχικοί αποφεύγοντας τα ολισθήματα και τις παλινδρομήσεις επ’ ωφελεία των κρατικών, εξουσιαστικών κι εκμεταλλευτικών μετασχηματισμών που προωθούν οι κρατούντες.

(Απαραίτητη επισήμανση: Το κείμενο δεν στέκεται στους νομικούς διαχωρισμούς μεταξύ υπηκοότητας και ιθαγένειας, εφ’ όσον είναι σαφές πως αυτού του είδους οι διαχωρισμοί και οι κατηγοριοποιήσεις αφορούν την εξουσία, η οποία συντηρεί τις ψευδαισθήσεις των «προνομιούχων» (ιθαγενών) και μη (υπηκόων). Όμως και οι μεν και οι δε, είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν στα κελεύσματα της εξουσίας. Με τέτοιους διαχωρισμούς συγκαλύπτονται οι συνθήκες σκλαβιάς, που ισχύουν για όσους περιλαμβάνονται σ’ αυτές τις κατηγοριοποιήσεις).

Συσπείρωση Αναρχικών

(Δημοσιεύτηκε στη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φύλλο 91, Φεβρουάριος 2010)"

Motörhead - 1916

2010-03-19T22:12:00.001+02:00

Ένα φοβερό τραγούδι των Motörhead, που μιλάει για την φρίκη του πολέμου, και για την "πατρίδα", η οποία σε καλεί στο "χρέος" σου, σκοτώνεσαι και μετά δεν σε θυμάται κανείς...

Το εν λόγω τραγούδι βρίσκεται με το ομόνυμο αλμπουμ, 1916, που κυκλοφόρησε το 1991. Η φωνή του Lemmy, όπως πάντα βραχνή, tο τραγούδι αυτό, όμως, είναι ένα τραγούδι έκπληξη, που δεν θα περίμενε κανείς να ακούσει από τους Motörhead. Μελωδική μπαλάντα, με νοσταλγικό ύφος, χωρίς κιθάρες και distortion. Όπως και να 'χει, ένα αριστούργημα του heavy metal!

Και οι στίχοι:

16 years old when I went to the war,

To fight for a land fit for heroes,

God on my side, and a gun in my hand,

Chasing my days down to zero,

And I marched and I fought and I bled and I died,

And I never did get any older,

But I knew at the time that a year in the line,

Was a long enough life for a soldier

We all volunteered, and we wrote down our names,

And we added two years to our ages,

Eager for life and ahead of the game,

Ready for history's pages,

And we brawled and we fought and we whored 'til we stood,

Ten thousand shoulder to shoulder,

A thirst for the Hun, we were food for the gun,

And that's what you are when you're soldiers,

I heard my friend cry, and he sank to his knees,

Coughing blood as he screamed for his mother,

And I fell by his side, and that's how we died,

Clinging like kids to each other,

And I lay in the mud and the guts and the blood,

And I wept as his body grew colder,

And I called for my mother and she never came,

Though it wasn't my fault and I wasn't to blame,

The day not half over and ten thousand slain,

And now there's nobody remembers our names,

And that's how it is for a soldier.

Γειά σου Νικόλα εκεί που είσαι...

2010-03-16T21:01:00.001+02:00

Δύο τραγούδια του Νικόλα Άσιμου με ιδιαίτερη σημασία και στίχο:

Σαν θα με καλέσει η πατρίδα

Παράτα Τα

Τα λόγια είναι περιττά γι' αυτόν άνθρωπο και τη μουσική του...

Κάτι ήξεραν οι αρχαίοι ημών (ή υμών...) πρόγονοι...

2010-03-12T21:04:00.001+02:00

Για μία ακόμα φορά, οι αρχαίοι αποδεικνύονται προφητικοί. Για βάλτε στη θέση των αντρών το κράτος, ενώ στη θέση των γυναικών το λαό, και την ελευθερία... Είδατε, σας το είπα εγώ... Οι αρχαίοι ήταν μάλλον πολύ πιο αξιόλογοι απ' όσο νομίζαμε...

(Υστερόγραφο 1: Μην δείξει κανείς αυτή την εικόνα στον Πλεύρη και σε λοιπά ακροδεξιά στοιχεία, γιατί ενδέχεται να καταστραφεί όλη τους η πραγματικότητα. Μια εικόνα που σίγουρα βεβηλώνει τον ελληνισμό, την ορθοδοξία, τα ήθη και τα έθιμα αυτής της χώρας, καθώς εμφανίζονται "πόρνες" να διαπράττουν χυδαίον στοματικόν έρωταν, σε νεαρούς κορτάκες και σεξομανείς. Μα, για μισό λεπτό, πριν λίγο είδα σε ανεξάρτητες πηγές ενημέρωσης (δηλ. παραπληροφόρησης), όπως το αγαπημένο μας deltio11.blogspot.com, ότι ο κατεσκευαστής του παραπάνω "καλλιτεχνικού εκτρώματος" ήταν ο Αβρααμίδης ο Αθηναίος, γνωστό ανθελληνικό σκουλίκι του σιωνισμού κατά την αρχαιότητα. Επίσης, διάβασα, πως το 2010 πΧ, ο Soros χορήγησε χρήματα στον εν λόγω "κακκιτέχνη" για να δημιουργήσει αυτό το πράγμα δια την αποβλάκωσιν της νεολαίας. Γιατί άραγε βλέπουμε να λείπουν 20.000 τάλαντα από τον λογαριασμό του Soros, ενώ αντιθέτως ο Αβρααμίδης ο Αθηναίος αγοράζει σπίτι στην Δεκέλεια, με αντικειμενική αξία 20.000 τάλαντα;;;!!! Έτσι εξηγούνται όλα. Έπρεπε να το φανταστώ, πως πίσω από αυτό το πύλινο αγγείο κρυβόταν η συνομωσία των Εβραίων...)

(Υστερόγραφο 2ο: Αυτοί οι αρχαίοι πρέπει να ήταν ιδιαίτερα μεγαλόπουτσοι, όπως παρατηρούμε χαρακτηριστικά από τον τρίτο άντρα. Ένα ακόμη αποδεικτικό στοιχείο της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού! Ή μήπως όχι.......!!!@@@###!!!)

Έλεος!!!

Fleet Foxes - Ένας Μοναδικός Δίσκος

2010-03-08T22:49:00.002+02:00

Βαθμολογία: **** (4/5)

(Παρακάτω δίνεται link δωρεάν κατεβάσματος του δίσκου)

Εγώ τους Fleet Foxes, πριν κάποιο καιρό δεν τους είχα καν ακουστά σαν συγκρότημα. Έτυχε, ψάχνοντας στο internet, να τους συναντήσω (για την ακρίβεια με συνεπήρε αυτό το αριστουργηματικό εξώφυλλο, πίνακας του Pieter Bruegel the Elder) και τότε, έχοντας ακούσει πολύ καλά λόγια αποφάσισα να αγοράσω τον πρώτο τους ομώνυμο δίσκο. Σίγουρα άξιζε...

Για όσους δεν ξέρουν τους Fleet Foxes, ακολουθούν μερικές λεπτομέρειες για το συγκρότημα. Οι Fleet Foxes δημιουργήθηκαν το 2006, στη Σιάτλ της Αμερικής, βγάζοντας διάφορα singles. Τον Ιούνιο του 2008 βγάζουν τον πρώτο δίσκο τους, που παίρνει και το όνομα του συγκροτήματος, Fleet Foxes δηλαδή, στην ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Sub Pop . Οι folk επιρροές είναι εμφανείς, έτσι λοιπόν μιλάμε για ένα folk indie συγκρότημα, με πολύ ιδιαίτερο ήχο.

Ο δίσκος έχει ένα απαλό και γαλήνιο ύφος. Μελωδίες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν χαλαρωτικές όσο και ουράνιες. Η μοναδική φωνή του Robin Pecknold δημιουργεί μια φοβερή αίσθηση νοσταλγικότητας. Οι ενορχηστρώσεις είναι εξίσου καλές, λιτές μεν (κλασσικές-ακουστικές κιθάρες, πιάνο, φλάουτο και απαλά ντραμς), αλλά σίγουρα φτιάχνουν ένα πολύ όμορφο μουσικό υπόβαθρο. Σε αυτό τον δίσκο δεν θα ακούσετε μεγάλα σκαμπανεβάσματα ύφους, όλα τα τραγούδια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως μπαλάντες. Η μόνη διάκριση που μπορούμε να κάνουμε μεταξύ των τραγουδιών είναι σε χαρούμενο και μελαγχολικό. Όλα όμως, τα τραγούδια έχουν ένα ιδιαίτερα νοσταλγικό ηχητικό φάσμα, που καθιστά τον δίσκο αυτό έναν δίσκο με συνοχή, και κατά τη γνώμη μου καθόλου βαρετό.

Ο δίσκος αυτός είναι ένα δείγμα φοβερής δουλειάς από νεολαίους 23 χρονών, και αποτελεί ένα αριστούργημα στο είδος του. Ελπίζουμε, οι Fleet Foxes να συνεχίσουν να μας εκπλίσουν με τέτοιες δισκογραφικές δουλειές, και μακάρι να συνεχίσουν σε ανεξάρτητη δισκογραφική, μακριά από τις πολυεθνικές...

Videos:

Εδώ θα σας δώσω ένα μικρό δείγμα του δίσκου, παραθέτοντας δύο τραγούδια:

1) Oliver James

2) Tiger Mountain Peasant Song

Download:

Σε δηλώσεις του, ο τραγουδιστής των Fleet Foxes, Robin Pecknold, είχε δηλώσει πως θεωρεί το κατέβασμα μουσικής απ' το Internet ό,τι καλύτερο για τη μουσική, και αποκάλυψε μάλιστα πως και ο ίδιος ανοίγει τους μουσικούς του ορίζοντες μέσω του "downloading". Εμείς, φυσικά, θα συμφωνήσουμε λέγοντας πως η "πειρατεία" σώζει τη μουσική, γιατί ούτως ή άλλως οι καλλιτέχνες παίρνουν πολύ λίγα λεφτά από τις εταιρίες, επομένως δεν χάνουν και πολλά από το κατέβασμα. Το σημαντικότερο είναι η μουσική ως αγαθό να είναι ελεύθερη για όλους, και όχι εμπόρευμα για τους λίγους. Δηλαδή, η "πειρατεία" σώζει τη μουσική από την παρακμή της εμπορευματικής χρήσης της μουσικής από τις εταιρίες.

Μπορούμε να είμαστε σίγουροι, λοιπόν, πως ο Robin δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να κατεβάζετε τη μουσική του. Πατήστε στο παρακάτω link για να κατεβάσετε ολόκληρο το άλμπουμ των Fleet Foxes από το Rapidshare στην καλύτερη δυνατή ποιότητα ήχου (320 kbps):

Download - Fleet Foxes από Rapidshare - 320 kbps

Links:

Fleet Foxes at MySpace
Fleet Foxes Page at Sub Pop
Wikipedia - Fleet Foxes

Καλή ακρόαση...
Απολαύστε!!!

Νέα Μέτρα και Θυσία στον βωμό της πατρίδος

2010-03-05T17:13:00.000+02:00

Πριν λίγο καιρό ο αγαπητός μας πρωθυπουργός, ανακοίνωσε τα νέα μέτρα στήριξης της "αντιεξουσιαστικής" ελληνικής οικονομίας. Τα μέτρα ξάφνιασαν πολλούς, άλλοι τα χαρακτήρισαν αναγκαία, όμως, το μόνο σίγουρο είναι πως ήταν προαποφασισμένα. Και όταν λέω προαποφασισμένα, εννοώ πως η ΕΕ είχε προτείνει τα μέτρα αυτά καιρό πριν, απλώς ίσως τώρα να ήταν η καταλληλότερη στιγμή για να ανακοινωθούν. Όπως και να 'χει, αυτά τα μέτρα για μία ακόμα φορά θα ξεκληρίσουν τη μεσαία και την εργατική τάξη.

Σε δηλώσεις του, ο Γιώργος Παπανδρέου, μετά την συνάντηση του με τον Όλι Ρεν (παρεμπιπτόντως, αξίζει να αναφέρουμε πως ο κύριος αυτός είναι από τα βασικά μέλη της Λέσχης Bilderberg), ανέφερε πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για την "πατρίδα"... Για όσους δεν κατάλαβαν, η "πατρίδα" είναι πιο σημαντική από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σύμφωνα με τον κύριο Παπανδρέου, ο οποίος μάλιστα προ ολίγου καιρού, μας "ανακοίνωνε" πως με τα μέτρα (που μας επιβάλλει η ΕΕ) χάνουμε μέρος της Εθνικής κυριαρχίας μας. Μας κοροϊδεύουν, αλλά, αυτό δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να αμφιβάλλει κανείς. Βλέπετε, αυτοί ξέρουν καλά το παιχνίδι που παίζουν. Ναι μεν, θέλουν αντικατάσταση του εθνικού κράτους από μία παγκόσμια κυβέρνηση, απ' την άλλη όμως, όποτε χρειαστεί επιστρατεύουν το όπλο του "πατριωτισμού". Στην ουσία, "πατριωτισμός" και "πίστη" είναι δύο πιασάρικες λέξεις, που σημαίνουν τυφλή υποταγή...

Για τους αναρχικούς, εθνικό κράτος και παγκόσμια κυβέρνηση, δεν έχουν καμμία διαφορά, απορρίπτουμε και τα δύο, καθώς βασικά συστατικά αυτών των "οργανωτικών εκτρωμάτων", αποτελούν η εξουσία, η επιβολή και η καταστολή. Δηλαδή, ουσιαστικά, είναι δύο βασιλείς με διαφορετικά πρόσωπα, που δεν παύουν όμως να είναι εξουσιαστές. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως το εθνικό κράτος είναι κάπως καλύτερο σε σχέση με την παγκόσμια κυβέρνηση, καθώς στη δεύτερη οι εξουσιαστές αποκτούν μεγαλύτερο έλεγχο των ανθρώπων, απ' όση θα μπορούσαν να έχουν με το πρώτο. Ίσως, αλλά, δεν μας ενδιαφέρει η καλυτέρευση της κατάστασης, για μας σημασία έχει μόνο να ξανακερδίσουν οι άνθρωποι την ελευθερία που τους αξίζει, και αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε με το κράτος, ούτε με βασιλείς, ούτε με "παροχές"...

Ένα μέτρο που αξίζει να σχολιάσουμε είναι η αύξηση των τιμών στα τσιγάρα. Πολλοί, βγαίνουν και λένε κατά καιρούς πως καλά κάνει η κυβέρνηση και αυξάνει τους φόρους στα τσιγάρα και στα ποτά, καθώς θα βοηθήσει τον κόσμο να εγκαταλείψει τις "κακές" αυτές συνήθειες. Η αλήθεια, όμως, είναι λίγο διαφορετική. Τσιγάρο και αλκοόλ, όπως όλοι ξέρουμε είναι ουσίες που έχουν πάρα πολύ μεγάλο βαθμό εξάρτησης. Η αύξηση του φόρου στα δύο αυτά είδη, πρώτον, δεν πρόκειται να μειώσει τις πωλήσεις τσιγάρων, διότι παρότι ακριβότερο, είναι απαραίτητη ανάγκη για έναν εθισμένο να καπνίσει, και δεύτερον, θα αυξήσει πολύ σημαντικά τις εισφορές του κράτους. Βλέπετε, το κράτος εκμεταλλεύεται ακόμα και την δημόσια υγεία, για να συλλέξει το "καύσιμό" του, δηλαδή τους φόρους. Το κράτος δεν νοιάζεται καθόλου για τους ανθρώπους που έχουν αποκτήσει τη συνήθεια του καπνίσματος, ίσα-ίσα με τις νέες φορολογήσεις ευελπιστεί να τους ξεζουμίσει κι άλλο. Αν πραγματικά ενδιαφερόταν, θα φορολογούσε απλά τις εταιρίες τσιγάρου, πράγμα που δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει, καθώς είναι κι αυτές μέρος της επιχειρηματικής ελίτ που ελέγχουν το κράτος.

Τέλος, πέρα από όλα τα άλλα καταπιεστικά μέτρα, ένα που αποδεικνύει την απάτη, είναι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Τώρα μας λένε είναι η κρίση, γι΄αυτό θα αυξηθούν. Το περίεργο είναι (καθόλου περίεργο, τρόπος του λέγειν) πως και σε περιόδους "ανάπτυξης" το κράτος πάντα μεγάλωνε τα όρια συνταξιοδότησης, απλώς ήταν λίγο δυσκολότερη η επιβολή. Τι πιο καλή δικαιολογία για την άυξηση των ορίων από μια βαθεία κρίση που θέτει σε κίνδυνο την πατρίδα; Είναι εμφανές, πως οι περίοδοι "ανάπτυξης" και "κρίσης", δεν έχουν καμμία διαφορά για το κράτος. Τις εκμεταλλεύεται με τον τρόπο του, για την επιβολή της κυριαρχίας του. Τις περισσότερες φορές μάλιστα είναι αυτό που τις δημιουργεί, και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, αυτή η κρίση δεν αποτελεί εξαίρεση. Γι' αυτό οι τραπεζίτες όχι μόνο δεν χάνουν απο την κρίση, το αντίθετο, αποκτούν όλο και περίσσοτερη εξουσία στα χέρια τους.

Ααα, και μην ξεχνάμε τι έλεγε προεκλογικά ο σύντροφος "αντιεξουσιαστής" Παπανδρέου, "Υπάρχουν λεφτά". Κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει, γιατί όταν έλεγε υπάρχουν λεφτά, εννούσε πως οι άνθρωποι έχουν λεφτά και θα τους τα πάρουμε, δεν εννοούσε πως υπάρχουν λεφτά στα ταμεία του κράτους...

Ρε ουσττττ........

ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ!

Χουλιγκανισμός, Βία στα Γήπεδα και Γηπεδική Αποβλάκωση

2010-03-03T19:31:00.001+02:00

Όλο και πιο πολύ αυξάνονται οι άνθρωποι που ασχολούνται με το "οπαδιλίκι", που πηγαίνουν στα γήπεδα, που χωρίς λόγο έρχονται στα χέρια με οπαδούς άλλων ομάδων. Μέχρι και δολοφονίες έχουν διαπραχθεί για αυτόν τον λόγο. Ο γηπεδικός χουλιγκανισμός είναι ένα ακόμα μέσο επιβολής της κυριαρχίας του κράτους στους ανθρώπους. Είναι ένα ναρκωτικό, το οποίο όπως όλα τ' άλλα, είναι πολύ δύσκολο να το αποβάλλεις από τη στιγμή που το έλαβες. Ο χουλιγκανισμός εντάσσεται στο γενικότερο "lifestyle", σύμφωνα με το οποίο πρέπει να υποστηρίζεις κάποια ομάδα και να πηγαίνεις στο γήπεδο για να δηλώνεις έμπρακτα την υποστήριξή σου.

Είναι εμφανές, πως το κράτος θέλοντας να κατευνάσει την ανθρώπινη οργή, ρίχνει τους ανθρώπους στο οπαδιλίκι, το οποίο μόνο επιβλαβές μπορεί να είναι για τον άνθρωπο. Γι' αυτό μας περνάνε το γήπεδο ως χώρο ελευθερίας, όπου ο καθένας μπορεί "βρίσει ελεύθερα", έτσι ώστε η αντιδραστική βία ενάντια στην καταπίεση της καθημερινότητας να βγαίνει σε έναν συγκεκριμένο και ελεγχόμενο, για το κατεστημένο, χωρο, και όχι στους δρόμους ή γενικότερα κάπου όπου οι μπάτσοι δεν θα μπορούσαν "να ελέγξουν" την κατάσταση.

Είναι, πραγματικά, τραγικό το πως οι άνθρωποι γεμίζουν τις ώρες "συζητώντας" για τα αθλητικά, κάνοντας πλήθος άχρηστων αναλύσεων, παρακολουθώντας μανιωδώς τους αγώνες, πολλές φορές κι από κοντά, για να "υποστηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα".Βλέπει κανείς άλλους να έχουν διαμάχες με άλλους για το ποιά είναι καλύτερη ομάδα κλπ...

Πίσω απ' όλο αυτό κρύβεται ένας ακόμα μηχανισμός χειραγώγησης, αλλά και εμπορίου. Αθλητικές εφημερίδες, εισιτήρια αγώνων, στοιχήματα και φυσικά μπόλικη ντόπα. Όλος αυτός ο συρφετός σαπίλας έχει επικαλυφθεί από γκλαμουράτους αθλητές, αθλητές-πρότυπα που κάνουν διαφημίσεις από δω κι από κει. Οι αθλητές αυτοί, όμως, είναι καταπιεσμένα πλάσματα, στα οποία έχει χορηγηθεί ντόπα, παράνομη και νόμιμη. Οι υπεράνθρωποι αθλητές είναι "φτιαγμένοι" από ιατρικά παρασκευάσματα, προϊόντα υπερβολικής άσκησης και καταπίεσης, τα οποία όχι μόνο δεν είναι υγιή, αλλά έχουν σώματα κατεστραμένα από υπερεξάντληση και δηλητήρια. Φυσικά, την αλήθεια αυτή κανείς δεν θα την πει στους μικρούς "χουλιγκάνους" που με πάθος στηρίζουν την αγαπημένη τους ομάδα. Και, για την ιστορία, μην ξεχνάμε πως τα πρωταθλήματα είναι στημένα, γεγονός, βέβαια, που έχει ελάχιστη σημασία, απλώς μας αναδεικνύει ακόμα πιο γλαφυρά το ψέμα του πρωταθλητισμού.

Ένας άλλος ανησυχητικός παράγοντας, που δυστυχώς μεγαλώνει συνεχώς την ισχύ του, είναι η δήθεν εναντίωση των χούλιγκαν στο σύστημα. Από χρυσαυγίτες με πρασινο-κόκκινα κασκόλ, μέχρι ψευτο-αναρχικούς που γκραφιτάρουν παντού το αγαπητό τους ACAB. Και οι δύο μορφές είναι γεμάτες μίσος για τον άλλο άνθρωπο. Όπως είχε πει και ένας πολύ καλός έλληνας ράπερ (Έκπτωτος Άγιος, το όνομά του), "η αντίδραση παίρνει μορφή γηπεδική", και αυτό είναι ακριβώς που θέλει να κάνει το κράτος. Περνάει την ψευδαίσθηση πως όποιος κάνει κάτι παράνομο, ή βρίζει και πλακώνει τους μπάτσους πολεμάει το σύστημα, ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αυτές οι "ιδέες" προέρχονται από βιβλία όπως "Ο Τσελεμεντές του Αναρχικού" του William Powell, ένα από τα μεγαλύτερα "αναρχικά best-sellers" και μάλλον το πιο γνωστό βιβλίο παραπληροφόρησης σχετικά με την αναρχία, το οποίο προβάλλει τα ναρκωτικά, την πορνεία και άλλες "παράνομες" πράξεις ως επαναστατικό μέσο. Πολλοί αναρχικοί υποστηρίζουν, μάλιστα, πως το συγκεκριμένο βιβλίο γράφτηκε από την CIA. Γράφτηκε, δεν γράφτηκε από τη CIA, σίγουρα έχει παραπλανήσει πολλούς νεόυς αναρχικούς, και έχει δημιουργήσει την προπαγάνδα του συστήματος ενάντια στην αναρχία, καθώς η όποια κριτική στην αναρχία, γίνεται με βάση αυτό το βιβλίο. Έτσι, λοιπόν, περνάει στον εγκέφαλο των χούλιγκανς, πως ό,τι είναι παράνομο είναι και καλό. Αυτή η ιδέα, όχι μόνο δεν εναντιώνεται στο σύστημα, αλλά ίσα-ίσα το επιβεβαιώνει, καθώς οι νόμοι (παρανομία, νομιμότητα) προέρχονται από ένα σύνολο εξουσιαστικών θεσμών, οι οποίοι μάχονται ενάντια στην ανθρώπινη ελευθερία. Ο ορίσμος της "καλής" και "κακής" πράξης δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να έχει σχέση με την νομιμότητα ή όχι αυτής, αλλά πρέπει να σχετίζεται με το κατά πόσο βοηθάει τον άνθρωπο να σπάσει τα δεσμά της εξουσίας. Μην ξεχνάμε άλλωστε, πως πολλοί νόμοι που περνάνε οι κυβερνήσεις ανα τον κόσμο, πολλά πραξικοπήματα και το εμπόριο ναρκωτικών που κάνει το ίδιο το κράτος, αποτελούν πράξεις παράνομες και αντισυνταγματικές, και αυτό από μόνο του λέει πολλά, για το πως χρησιμοποιούνται οι νόμοι...

Αλλά, ο αθλητισμός από μόνος του δεν είναι κάτι αρνητικό. Η πραγματική αξία της άθλησης βρίσκεται στο παιδάκι που παίζει μπάλα και γίνεται πιο ευτυχισμένο, βρίσκεται στον αγώνα του ανθρώπου για σωματική υγεία, χωρίς την χρήση των διαφόρων φαρμάκων. Η άθληση, και γενικότερα η κίνηση του ανθρώπου πηγάζουν από την ελευθεριακή ανθρώπινη φύση, καθώς αποτελούν σωματικές και ψυχολογικές ανάγκες. Και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά το σύστημα, το οποίο περιορίζει τους ελεύθερους χώρους άθλησης αντικαθιστώντας τους είτε με shopping malls, είτε με γυμναστήρια πρωταθλητικών συλλόγων, οι οποίοι δεν έχουν κανένα άλλο στόχο πέρα από το κέρδος, χρησιμοποιώντας ακόμα και το ανθρώπινο σώμα. Το ίδιο γίνεται, φυσικά, με την "βιομηχανία του σεξ" η οποία "μολύνει" κάτι τόσο όμορφο και αγαθό, όπως ο έρωτας μεταξύ των ανθρώπων. Ας μην τους αφήσουμε να μπασταρδέψουν και τον καλώς εννοούμενο αθλητισμό!

Ο γηπεδικός χουλιγκανισμός είναι ένα ακόμα όργανο του συστήματος, στον ανελέητο αγώνα του για αποβλάκωση και πλήρη κυριαρχία. "Το γήπεδο" δεν μπορεί και δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να σχετίζεται με την αναρχία, καθώς και στον χουλιγκανισμό παρουσιάζονται εξουσιαστικοί δεσμοί.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ (ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ) ΑΘΛΗΣΗ!!!

Ενάντια σε κάθε είδους νάρκωση και εξάρτηση. Συγκεντρώσεις και συζήτηση-προβολή

2010-02-16T20:51:00.002+02:00

Επειδή είναι ένα ξεπερασμένο παραμύθι, πως η νεανική αμφισβήτηση, η επαναστατικότητα και ο πειραματισμός εκφράζονται με τη χρήση οιασδήποτε ουσίας

Επειδή η δήθεν ελεύθερη επιλογή στο life style και στο ντοπάρισμα δεν μπορεί να καλύψει την ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ, την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, το ΦΟΒΟ, την ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, την ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, την ΠΛΗΞΗ… που έχουν επιβληθεί

Επειδή οι ουσίες που «ανεβάζουν» και οι ουσίες που «κατεβάζουν» είναι εξ ίσου κατασταλτικές

Επειδή κάθε είδους νάρκωση, ΠΑΡΑΝΟΜΗ ή ΝΟΜΙΜΗ, είναι ακόμη μια φυλακή

Γι’ αυτό τα οδοφράγματα απέναντι σε κράτος κι εξουσία ορθώνονται και ενάντια σε κάθε είδους νάρκωση κι εξάρτηση

Συγκεντρώσεις

Προπύλαια

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου ώρα 5μμ

Περιστέρι

Παρασκευή 5 Μαρτίου ώρα 5μμ, στο ΜΕΤΡΟ του Αγ. Αντωνίου

ΣΥΖΗΤΗΣΗ – Προβολή

Παρασκευή 19 Μαρτίου ώρα 6.30μμ στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ της Αθήνας (Πατησίων)

Συσπείρωση Αναρχικών

Αναρχικοί/ες μέσα κι έξω από σχολεία και σχολές

από: Anarchy-Press

Corvus Corax - Totentanz

2010-02-15T22:06:00.001+02:00

Οι Corvus Corax είναι ένα συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1989, παίζουν μεσαιωνική μουσική, χρησιμοποιώντας τα αυθεντικά μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνταν και εκείνη την εποχή. Οι Corvus Corax, όμως, δεν κόλλησαν στο παρελθόν, καθώς έχουν πειραματιστεί με metal και ηλεκτρονική μουσική, βασισμένοι στη μεσαιωνική μουσική πλατφόρμα. Corvus Corax είναι ο επιστημονικός όρος ενός είδους κορακίου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Corvus_Corax_(band)

Το επόμενο τραγούδι λέγεται Totentanz (που στα ελληνικά σημαίνει: o χορός του θανάτου). Για να είμαι ειλικρινής το εν λόγω τραγούδι (και συγκρότημα) μου το πρότεινε ο co-blogger H1llzFr4D, επομένως αυτήν την ανάρτηση μπορείτε να τη θεωρήσετε και δικιά του... Πάντως, και οι δύο τρέφουμε αγάπη για τη μεσαιωνική μουσική, μέσα από όλες της τις μορφές, πχ metal, rock, κλπ...

Οι Corvus Corax είναι ένα πολύ ενδιαφέρον συγκρότημα, με το οποίο "πρέπει" να ασχοληθεί όποιος ψάχνεται με παλαιά μουσικά είδη, όπως μεσαιωνική, βυζαντινή και αρχαιοελληνική.

Απολαύστε!!!

LINKS:

Επίσημο Site των Corvus Corax

Ναρκωτικά: Ούτε ποινικοποίηση, ούτε αποποινικοποίηση

2010-01-28T20:00:00.002+02:00

Αφορμή του άρθρου που ακολουθεί, αποτέλεσε ένα Ράδιο Αρβύλα που είχε γίνει πριν 2 χρόνια, με καλεσμένο, έναν άνθρωπο που σέβομαι πολύ, τον Κλεάνθη Γρίβα. Το θέμα της εκπομπής ήταν η αποποινικοποίηση των ελαφρών ναρκωτικών. Σίγουρα, αυτή η εκπομπή είχε καλό σκοπό, καθώς λίγες είναι αυτές οι εκπομπές που θίγουν τέτοια θέματα. Η θέση που πήραν κάποιοι εκ των παρουσιαστών (συμπεριλαμβανομένου και του Κλεάνθη Γρίβα) ήταν υπέρ της αποποινικοποίησης. Παρόλο που τέθηκαν κάποια σωστά σημεία στη συζήτηση αυτή, δυστυχώς, η ανάλυση του κοινωνικού φαινομένου των ναρκωτικών, δεν έγινε με τον πιο προσεγμένο τρόπο. Και δυστυχώς, η προχειρότητα επιχειρημάτων που παρουσιάζουν διάφοροι γι' αυτό το θέμα, μπερδεύει τον κοινό νου. (Την εκπομπή μπορείτε να τη δείτε εδω).

Ξεκινώντας την απομυθοποίηση της αποποινικοποίησης, όμως, θα πρέπει να πούμε πως δεν υποστηρίζουμε ούτε την ποινικοποίηση των ναρκωτικών. Πρώτα απ' όλα, πολλά από τα ναρκωτικά (κάνναβη λ.χ.) είναι φυσικά και φυτικά προϊόντα, και επομένως η απογόρευση τους αποτελεί εναντίωση στη φύση. Επιπλέον, πέρα από το ότι αυτά είναι κάποιες φορές χρήσιμα για διάφορες άλλες χρήσεις όπως ιατρικές, πρέπει να τονίσουμε πως δεν είναι όλα ίδια. Για παράδειγμα, η κάνναβη είναι πιο ακίνδυνη από το αλκοόλ, και δεν μπορεί να συσχετίζεται σε καμμία περίπτωση με την κοκαΐνη και την ηρωΐνη. Όμως, υπό καθεστώς απαγόρευσης, η κάνναβη μπορεί να γίνει προθάλαμος των δύο προαναφερθέντων σκληρών ναρκωτικών. Αυτό θα γινόταν και με το αλκοόλ, ή ακόμα και με το τσιγάρο, εάν αυτά ήταν παράνομα. Σε καμμία περίπτωση, όμως αυτό δεν κάνει την κάνναβη αθώα. Η κατάχρηση κάνναβης (όπως και οποιασδήποτε άλλης ουσίας, πόσο μάλλον ναρκωτικής) προκαλεί εθισμό και διάφορες παρενέργειες. Τα σημαντικότερο, όμως, είναι πως όπως και το αλκοόλ, φτιάχνει μια ψεύτικη πραγματικότητα, όπου ο χρήστης ξεχνάει όλα αυτά τα οποία τον "ενοχλούν", δημιουργώντας έτσι ανθρώπους υποχείρια. Δηλαδή, ακριβώς αυτό που θέλει το σύστημα. Επομένως, το ότι η κάνναβη είναι ένα ελαφρό ναρκωτικό, δεν την κάνει "λιγότερο ναρκωτικό" από τα άλλα. Δηλαδή, όταν τα ναρκωτικά είναι παράνομα, τα σκληρά ναρκωτικά, μπορούν να περάσουν πιο εύκολα σε ορισμένες μάζες του πληθυσμού, δημιουργώντας προθαλάμους, μέσω των οποίων ο χρήστης χάνει τον εαυτό το στο δολοφονικό όπλο του συστήματος, που ονομάζεται ναρκωτικά.

Όμως, η αποποινικοποίηση, δεν κάνει καθόλου καλύτερη την κατάσταση. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, πρωτού προχωρήσουμε, πως πέρα από το κέρδος (το οποίο είναι ένας σημαντικός παράγοντας, φυσικά), τα ναρκωτικά έχουν κι άλλο σκοπό. Τα ναρκωτικά χρησιμοποιούνται από το κράτος για την καταστροφή πολλών επαναστατημένων και γενικά ανθρώπινων ζωών, για να κάνει πιο εύκολο το έργο του για πλήρη έλεγχο πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση. Η πιο επίσημη απόδειξη αυτού, είναι το πρόγραμμα MK-ULTRA της C.I.A., το οποίο με διάφορους τρόπους, έβαζε ναρκωτικά στα πανεπιστήμια (χώροι, στους οποίους συχνά αναπτύσσεται σκέψη) και έτσι βγήκε μια καινούργια γενιά ναρκωμένων στην Αμερική. Αυτό η C.I.A. δεν το έκανε για τα φράγκα, στο κάτω-κάτω έχει όσα χρήματα γουστάρει μέσω του Federal Reserve. Το έκανε καθαρά για να καταστρέψει ζωές, και για να ασκεί διανοητικό έλεγχο στα μυαλά των φοιτητών. Επομένως, δεν είναι μόνο οι έμποροι στη μέση (που το κάνουν φυσικά για το κέρδος), αλλά και το κράτος και οι εξουσιαστικοί του θεσμοί, οι οποίοι δεν έχουν ως στόχο το κέρδος, αλλά την κοινωνική χειραγώγηση. Είναι δεδομένο, πως με την αποποινικοποίηση των ελαφρών ναρκωτικών, η πρώτη κατηγορία θα αρχίζει σιγά-σιγά να εκλίπει, καθώς το κέρδος από την διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών θα μειωθεί πάρα πολύ. Όμως, τι γίνεται με το κράτος; Μήπως, θα αρχίζουμε να βλέπουμε πράκτορες να πουλάνε ναρκωτικά στους δρόμους; Η αλήθεια είναι πως σε καθεστώς αποποινικοποίησης, τα ναρκωτικά, κυρίως τα ελαφρά, γίνονται προσβάσιμα σε μεγαλύτερες μάζες πληθυσμού, πράγμα που όπως καταλαβαίνετε δεν βοηθάει την κατάσταση. Γι' αυτό, άλλωστε, η χρήση ναρκωτικών στην Ολλανδία, έχει αυξηθεί κατά 250%!!!

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Τα ναρκωτικά και η συσχέτισή τους με τον "νόμο", μας αποδεικνύει για μία ακόμα φορά το πως το σύστημα φτιάχνει ψευτοδιλλήματα, μέσω των οποίων αρπάζουν ακόμα περισσότερες ελευθερίες μας. Είναι δεδομένο πλέον, πως η εξουσία διαφθείρει σε τόσο βαθμό τον άνθρωπο, που τον οδηγεί να διαπράττει τέτοια εγκλήματα. Το κράτος είναι ο μόνος υπεύθυνος για τα θύματα, τις κατεστραμένες ζωές, τους νεκρούς λόγω των ναρκωτικών. Κάποτε πρέπει επιτέλους να πληρώσουν!!!

Τέλος, πρέπει να δείχνουμε αμέριστη αλλυλεγγύη στους ανθρώπους που έπεσαν θύματα της πλάνης των ναρκωτικών. Δεν τους αξίζει αυτή η ζωή, πρέπει να τους βοηθήσουμε να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, και να βγάλουν από μέσα τους τον διάολο των ναρκωτικών!!!

Για τους φαν του death metal, ένα τραγούδι που ταιριάζει απόλυτα στο θέμα:

Therion - A Suburb To Hell

Στίχοι:
Death is near
Need the drugs
Poisoned blood
Transfuse death
Toxaemia
Transfix the veins

Overdose
By a shot
Makes you dead
A funeral
When no one cries
You're left alone

Land of the dead
Has taken your soul
Eradiates
Your moribund fate

Exonerate your head
Start to live a life
Erroneus erudition
Is left behind

Purgatorial blood in the chest
The epitaph describes a natural death
The trepidation stopped long ago
Got a real job forgot the past

Drugs can change a life
To an inner devastation
Drugs can make you high
But also make you dead

Death is near
Need the drugs
Poisoned blood
Transfuse death
Toxaemia
Transfix the veins

Overdose
By a shot
Makes you dead
A funeral
When no one cries
You're left alone

Land of the dead
Has taken your soul
Eradiates
Your moribund fate

"ΠΡΕΖΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ, Η ΗΡΩΙΝΗ ΟΜΩΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ", Τζίμης Πανούσης