Τις τελευταίες μέρες έχει γίνει ένας σχετικός σάλος με το λεγόμενο κίνημα των "αγανακτισμένων".
Δεκάδες χιλιάδων συμπολιτών μας, με την παρούσα κατάσταση, αποφάσισαν να δηλώσουν την διαμαρτυρία τους, κάνοντας ειρηνική κατάληψη της πλατείας συντάγματος, καθώς και άλλων περιοχών ανά την ελλάδα, στα πρότυπα των ισπανών.
Και ναι, μιλάω για τους ίδιους πολίτες που στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσουν και πάλι ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, ή, στην καλύτερη περίπτωση, κανέναν συριζιότη. Ως εκεί φτάνει η αντίδρασή μας, βλέπετε.
Δεν επιθυμώ να τεθώ κατά της διαμαρτυρίας αυτής. Ίσως να αποτελεί την αρχή της επανάστασης για την χώρα μας, αλλά ίσως να είναι απλά μια μπόρα που θα περάσει, όπως και τόσες άλλες.
Θέλω μόνο να κάνω ορισμένες επισημάνσεις, τροφή για την σκέψη που λέμε.
Πρώτον, τα δεκάδες γυμνασιόπεδα και λυκειόπεδα που βάφτηκαν, καλοπίστηκαν και είπαν αντί να πάνε στα σταρμπακς για τον καθιερωμένο καφέ με την παρέα, να περάσουν από το σύνταγμα. Για να μπορέσουν να επικαλεστούν και αυτά 'επαναστάτες', για να μπορέσουν και αυτά να χρησιμοποιήσουν το σύνθημα 'ο καναπες σας το κλουβί σας' και άλλα συναφή. Άλλωστε, η επανάσταση είναι της μόδας στις εποχές μας, να μείνουν αυτά απ'έξω;
Και πριν κοιτάξεις την οθόνη με απορημένο βλέμμα, όχι, δεν είσαι επαναστάτης επειδή κατέβηκες σε μια πορεία ή επειδή δεν έφαγες όλο το φαγητό σου.
Δεύτερον, την εντονότατη υποστήριξη αυτής της διαμαρτυρίας από τα ΜΜΕ. Ξαφνικά, τα Μ(έσα) Μ(αζικής) Ε(ξουδετέρωσης) γίνανε 'φίλοι' και 'συμπάσχοντες' του λαού. Τα ίδια μέσα που καθημερινά αγιάζουν το μνημόνιο και το ΔΝΤ, τους βασικούς 'εχθρούς' αυτής της κινητοποίησης.
Τρίτον, υπάρχει ένα οξύμωρο στην υπόθεση. Από πάντα, οι ειρηνικές διαμαρτυρίες είχαν σαν στόχο την εκδήλωση της αγανάκτισης των πολιτών προς τον εκάστοτε υπεύθυνο. Εφόσον η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά πως ο κόσμος έχει αγανακτίσει, τί νόημα έχει αυτή η διαμαρτυρία; Με ποιόν στόχο λειτουργεί; Ότι θα δει η κυβέρνηση πως ο κόσμος δεν μπορεί άλλο (που το ξέρει ήδη), θα τον λυπηθεί και θα πάρει πίσω το ΔΝΤ;
I don't think so, Jackie.
Άλλωστε ο Παπανδρέου σήμερα έδωσε ομιλία στην οποία ήταν παραδόξως άμεσος: καμία υποχώρηση, να ζήσει το ΔΝΤ, εκλογές το 2013, άντε και καμία συγκυβέρνηση με ΛΑΟΣ.
Έπαινοι, παρ'όλα αυτά, αξίζουν στις μικρές συγκεντρώσεις που έγιναν, και που είχαν σαν κέντρο την συζήτηση και την έκφραση των ατόμων. Αυτή ήταν η θετική πλευρά του όλου θέματος. Μόνο γι'αυτό αξίζει να πάει κανείς.
Αναρτήσεις
